Quando te Donne si Chiamavano 'Madonne' (1972)

Een van de 3 decamerotici met Edwige , en de minste. De reden is simpel: ze is hier weinig in beeld. De film heeft 2 verhaallijnen en had beter tot een episodenfilm gevormd kunnen worden, met de Edwige episode dan natuurlijk als laatste zodat het publiek zou blijven zitten. Het mocht helaas niet zo zijn.

Setting: Prato in de 14-e eeuw, Edwige wordt met een ander in bed betrapt door haar genreconforme sullige, ouwe , vadsige echtgenoot Berling en moet terechtstaan voor het tribunaal van Don Cecco-Caprioli. Haar pleidooi is simpel: ze gaat geheel naakt , en beweert terecht dat zo'n lichaam geschapen is voor liefde, die haar echtgenoot niet kan geven, maar wat minnaar Don Backy wel zou kunnen.

Waarna de proef op de som wordt genomen: Berling en Backy mogen zichzelf in bed bewijzen met Edwige, in aanwezigheid van het tribunaal en uiteindelijk de halve plaatselijke bevolking. Wie het er het best afbrengt verrast niet, en we zien Edwige dus sexend in actie. Kilinkt geweldig, ware het niet dat...

Er dus nog een andere verhaallijn is, en wel die van 3 jongelingen die in Prato verzeild raken bij de oom van 1 van hen, niemand minder dan Carotenuto- zonder bril hier zoals u begrijpt. Ook daar worden we weer getracteerd op de gebruikelijke plottverwikkelingen waarbij uiteindelijk iedereen het met iedereen doet ( onder die iedereen o.a. de plaatselijke lesbo, de dorpspastoor en diens nicht, d.w.z. zijn natuurlijke dochter, en in drag verklede jongelingen ), maar helaas zijn de wijven hier niet echt lekker en zijn dit allemaal slechts hinderlijke onderbrekingen van de Edwige-verhaallijn , die uiteindelijk slechts nog geen derde van de gehele speelduur in beslag neemt.

Score van Argento medewerker Gaslini.

Aanstormende decamerotico buffs adviseer ik dan ook zich voorlopig tot Ubalda te beperken.

p.s.: deze film heet natuurlijk : quando LE donne si chiamavano "madonne".