Tang Lang Dou Ji Gong (1978)

Kippenkungfu

Death Duel of the Mantis is deel 35 in de onvolprezen (kuch kuch) Kung Fu Classics Collection Vol xx reeks die door één of ander shady bedrijfje op DVD is uitgebracht. Veel moeite hebben ze niet gedaan (de films hebben allemaal een soortgelijke hoes, de stills kloppen de helft van de tijd niet, het plot staat vol met spelfouten en de ondertiteling is van verschrikkelijke kwaliteit) maar ergens blijf ik de reeks wel een warm hart toedragen aangezien ze toch voor een stuk ook mee verantwoordelijk is voor mijn voorliefde voor het genre.

Zo af en toe zit er dan ook nog eens een kleine verrassing in de reeks en deze keer is dat kippenkungfu! Onvoorstelbaar dat er maar één Engelse titel is die van deze zeldzaamheid in het genre gebruik van maakt (die titel is dan wel Mantis Fights Cock, iets dat ik eerlijk gezegd niet goed durf te Googlen uit schrik voor wel erg foute foto's) maar dat de focus op de Mantis is komen te liggen. Ach, het had de film er alleszins niet beter op gemaakt want hoewel zo'n kippenkungfu iets is waar je wel even mee kunt lachen, is er voor de rest weinig lol te beleven aan deze Death Duel of Mantis. Een volstrekt standaard plot waar eventjes naar het einde toe nog een wraakmotief aan wordt toegevoegd (anders hadden we gewoon geen plot gehad) en met een bijzonder onsympathiek hoofdpersonage. Nog wel een ietwat redelijk eindgevecht trouwens, maar de voorgaande 80 minuten zijn te mager om daarop te wachten.

Kippenkungfu en een onsympathiek hoofdpersonage dus. Dat klinkt al niet goed en dan moest het vreemdste nog komen. Xiao Hai is namelijk verliefd op de dochter van een of andere plaatselijke restauranteigenaar en die dochter ziet er nagenoeg hetzelfde uit als Xiao Hai! De mannelijke variant heeft een spleetje à la Guy Verhofstadt tussen zijn voortanden, de vrouwelijke variant haar gebit is gaver. Beide kunnen wel een aardig potje knokken maar niemand springt er echt tussenuit qua moves. Ting Wa-Chung heeft wel een aantal Shaw Brothers films op zijn naam staan maar heeft daar precies ook niet echt veel potten gebroken. De zogenaamde Chicken Fist is ook een stijl die niet zo bijzonder is en de Engelse dub is vooral lachen voor de vele dynamische geluidjes. Op een bepaald moment is Hai aan het trainen en hij weet dat hij zijn move verkeerd doet wanneer hij niet het juiste geluidje hoort..

Nee, dit was het toch niet. Hier en daar nog wel een leuk ideetje maar de uitwerking is te pover, te cliché en gewoon te geroutineerd. Misschien heb ik de laatste tijd teveel van dit soort films gezien, maar dit is echt compleet inwisselbaar. Taiwan heeft leukere titels op de markt gebracht in ieder geval.

1.5*

Deze vond ik leuk genoeg om naar te kijken, zitten ook veel gevechten in.