Guinguette (1959)

Er bestaan er erg weinig van : non- musicals met Zizi Jeanmaire...of toch films waarin ze zelf niet danst dan wel zingt minstens. Ik denk dat dit de enige is zelfs, wat vermoedelijk ook betekent dat de film totaal flopte. Zie ook het aantal stemmen op IMDB. Wie weet was het de schuld van de boze trufFAUT c.s. die Delannoy hadden gebombardeerd tot de ultieme anti- auteur, ook hier weer had Delannoy een gerenommeerde cine papa- scenarist, met name Jeanson, ingehuurd om er een lekker oubollige oldschool romkom van te maken. Wie weet was het ook wel deze film die FAUT tot zijn tirades dreef, al lijkt me dat chronologisch onmogelijk, durf het niet zeker te zeggen.

Het verhaaltje lijkt vaag te zijn ontleend aan la belle equipe- nota bene- van Duvivier, met als verschil dat gene een tragedie was en dit een komedie is, en dat we hier geen arbeijers hebben die een guinguette beginnen , maar een stel...hoertjes. No code : die non- auteur Delannoy brengt verdulleme de dingen zoals ze zijn : we zien hoe Jeanmaire gewoon haar laatste klant ontvangt op haar peeskamertje- komiek Vilbert- en later zien we hoe diezelfde keurige huisvader met zijn gezin de guinguette van Jeamaire bezoekt ! Moest je in Hollywood anno 59 niet proberen, denk ik. Niet het enige ondeugende trekje : men lette op het zich oprichtende hengeltje van Poujouly ( die jullie ook kennen als dat blonde ventje uit jeux interdits ! ) wanner Gaioni hem begint te cockteasen in onzedige kleding. Men lette nog meer echter op de 2 prominent in beeld gebrachte , tongende....nichten ! Oh wacht, die ene bleek later een kortgeknipte existentialiste te zijn , maar die ouwe nicht Delannoy had zijn punt toch reeds gemaakt...

Dat dan de opvallendste trekjes van een film die anno nu bijna niet om aan te zien is, niet in het minst dankzij Jeanmaire zelf die continu spastisch rondhuppelt en zich gigantisch aanstelt, laat zien dat ze niet kon acteren en beter dansen- wat ze hier dus niet doet. Ze zing wel nog het titelliedje. Om het nog erger te maken had die ouwe nicht Delannoy dan ook nog eens zijn vriendje Pascal ingehuurd als love interest van de heldin, zoals gekend een non- acteur. Meurisse moet het hier doen met een tamelijke zij het typische bijrol , Gaioni had ik ook wel vaker willen zien, erg lekker hier en duidelijk gemodelleerd naar Bardot.

Die genre aanduiding misdaad is nogal overdreven en dient slechts als aanvulling van de romkom die dit toch in de kern is. Opvallend wel dat het met de redemption van de gangsters hier ook nogal codeloos is gesteld.

Kortom : een film die helaas duidelijk maakt- bij uitzondering- wat die NV jongens met cine papa bedoelden.

Voor de- waarschijnlijk hypothetische- Jeanmaire fans is dit te zien dankzij de DVD van Gaumont.