Si Versailles M'était Conté (1954)

Wat zie ik, nog maar 1 stem voor deze klassieker van Guitry met oa hemzelf, Vanel, Barrault, Philippe, Claudette Colbert, Bourvil, Piaf, Bardot en Orson Welles ?

Enfin, typische Guitry historische komedie die zo volslagen oldschool en gedateerd is dat hij daardooor weer bijna interessant wordt. De opzet is gekend: een verzameling al dan niet bekende anecdotes spelend in Versailles door de eeuwen heen, behalve een geschiedenislesje vooral een kapstok voor Guitry om zijn geestigheden rond te strooien en het publiek te verbazen met een cavalcade aan supersterren. Zo zien we Claudette Colbert in haar moedertaal als Madame Maintenon, Piaf die het ca ira zingt tijdens de bestorming door het gepeupel, Welles volslagen onherkenbaar als een Frans knauwende Benjamin Franklin, Bourvil als nachtwaker en Bardot- niet in de credits opgenomen- piepjong en met een poederpruik als hofdame. Je herkent haar echter meteen..raad zelf maar hoe.

BB #6

J'ai dix-sept ans!

Ouais.... vous pouvez m'attendre une heure!

BB als Mlle de la Rosille - en ja, ze staat wel degelijk op de titelrol, al moet je wel een erg lange adem hebben om het zo lang vol te houden - niet bij de hoofdrollen, niet bij de extra's 'in alfabetische volgorde', maar bij de overigen daarna. En deze film is uit de tijd van de grappig bedoelde creatieve titelrollen, dus dat duurt allemaal even.

De film zelf duurt overigens ook nogal even. Bijna drie uur neemt Guitry voor zijn nogal droge geschiedenis van Versailles het paleis. Er komt een ongekende horde acteurs langs, al moet je goed opletten want als je met je ogen knippert heb je er alweer twee of drie gemist - ik moest BB opzoeken, ik had haar in eerste instantie niet eens herkend. Echt mooie rollen moet je niet verwachten, er zijn een paar uitzonderingen maar het merendeel wordt door Guitry gewoon als kanonnenvoer doorgespoeld - en wie meer tijd krijgt, mag blij zijn dat hij niet zo potsierlijk neergezet wordt als Orson Welles. Grotendeels lijkt het toch wel erg veel op de bonte avond van de toneelvereniging.

Met als decor dan een soort rondleiding door een museum, een tableau vivant met een al te uitleggerige voiceover die met een gedragen stem alles voordraagt alsof het poezie van eigen hand was, en dat dan alles in een ongekend rijke en uberkitscherige setting. Alsof het klatergoud in de aanbieding was. De enige echte uitzondering vond ik Piaf - die is leuk, maar daar moet je wel erg lang op wachten. Dat hek in die scene lijkt me overigens eerder Fontainebleau dan Versailles, maar daarin laat ik me graag corrigeren.

Te overduidelijk is dit zo'n film die eerder 'interessant' is dan leuk of goed, en een waarvan het vooral een prestatie is om 'm gezien te hebben. Iets waarover je op je socials post om je verheven te voelen boven je volgers, en stiekem hoopt dat ze zo dom zijn om ook te gaan kijken zodat je je niet zo alleen voelt in je onvermogen om gewoon een prettige, leuke film te vinden. Maarja, aan de andere kant stiekem toch ook wel weer leuk dat je een aantal tamelijk unieke beelden van het paleis te zien krijgt. Vooral de beelden buiten zijn af en toe, hmm. Interessant. Heb je dat woord weer.

Guitry had, hoe onbegrijpelijk dat nu of buiten Frankrijk wellicht ook is, indertijd een ongekend succes met zijn film. Zozeer dat hij er nog een vervolg op gemaakt heeft - over Parijs. Ik sla die voorlopig toch maar over.