Armaguedon (1977)

Bijzondere film. De hoofdpersoon en zijn handlanger bezoeken heel wat locaties in West-Europa waarom is mij niet helemaal duidelijk, interessant zijn deze uitstapjes wel. Een en ander is mooi in beeld gebracht.

Boeiend blijft het ondanks dat ik de finale wat vind tegenvallen.

Goede a-typische vertelling over een man met een getormenteerde ziel en zijn helper, een zwakbegaafde man die hij misbruikt voor zijn duistere plan.

Een bijzonder ingetogen rol van Alain Delon als psychiater. Misschien niet de rol waarin hij het meeste indruk maakt, maar ik vind het wel verfrissend dat hij nu een ander type rol op zich neemt.

De film draait om het kat-en-muis spel van de terrorist met de politie. De climax is sterk.

Jean Yanne en Renato Salvatori zijn hier in vorm als twee outcasts. Hun band heeft wel iets van John Steinbeck's Of Mice and Men.

Aardige film waarin een man dreigt een publiekelijk persoon om het leven te brengen om zo zelf in de spotlights te komen. Zowel de jacht van de politie op de man als de missie van de man leveren een onderhoudende film op. In principe zijn de personages boeiend, en het is dan ook een beetje jammer dat ze niet wat beter uitgewerkt zijn (in dat opzicht had er wat meer in gezeten).

De complexiteit van een persoonlijkheid gekoppeld aan een een jeugdtrauma wordt hier goed uitgewerkt in de vorm van een persoon die een utopie voor ogen heeft in zijn afzonderlijke waarheid en een compaan vindt in iemand over wie hij zo goed als de totale macht heeft. Die macht probeert hij verder uit te rollen doorheen zijn eigen trauma..Dit alles leidt tot een finale met als titel: verwelkom het leven. De diepere psychische laag komt tevens goed naar voren als Delon even uit zijn rol van psychiater valt in het gesprek net de inspecteur. Al met al goede film met heftige momenten, voor die tijd. Mooie beelden van Parijs en België/Oostende in de late 70's van de 20e eeuw. Yanne overtreft Delon.