Drakkar (2015)

Ik heb tijdens een vertoning hiervan zo zitten lachen. Het was in eerste instantie niet eens de bedoeling om hem te gaan zien maar door een fout met een super last minute moest er snel een keus gemaakt worden en zo geschiet. Voor ons op de rij in een verder aardig lege zaal zat een stel van middelbare leeftijd die blijkbaar besloten hadden hun, ik schat 8/9 jarige, zoontje op een dagje IFFR mee te nemen in de hoop hem wat cultuur bij te spijkeren. Maar het menneke heeft in die korte 52 minuten naast een lesje traagfilmerij ook zo'n beetje seksuele voorlichting gehad. De getoonde seks was namelijk nogal expliciet, met als hoogtepunt een vol in beeld gebrachte, statische, pijp-scene. Maar in plaats van hem na laatsgenoemde scene, daarvoor was het met veel hard gekreun en blote lichamen tegen elkaar in elk geval voor een kind ook al wat ver gegaan, mee naar buiten te nemen bleven ze standvast zitten en zo werd dit schouwspel van een gestreste moeder die om de vijf minuten wisselend haar hand voor de ogen van haar zoontje moest houden en met de zweetdruppels op haar hoofd vervolgens de vader met een vragende blik aankeek onbewust toch een stuk interessanter. Ik deed nog een poging om te kunnen verstaan wat ze allemaal wel niet in het oor van het jongetje aan het fluisteren was om geïmproviseerd in kindertaal te verklaren wat hij zonet allemaal voor vieze grote mensen dingen op het scherm had gezien, maar ik vermoed dat het hoe dan ook het gesprek van de dag was de volgende ochtend op het schoolplein.

Wat ik verder van deze Drakkar heb kunnen volgen was niet bijster boeiend. Je moet wel heel erg je best doen om het bovenstaande verhaaltje uit de film te halen want eigenlijk gaat het helemaal nergens over en is het meer een sfeerschets van een geitenwollen sokken (doe alles biologisch, eet veganistisch, douche maar eens per maand etc) manier van leven, die ons in mijn ervaring dan wel weer wat teveel werd opgedrongen soms. Het was vooral de mimiek en lichaamstaal van amateur Charly Kermorgant (met name in interactie met haar hond) die onderhuids veel vertelde en het verder geen saaie ervaring maakte.

Was in ieder geval geen saaie ervaring niethie, al denk ik dat het bioscoopbezoek zelf een stuk enerverender was dan deze film. Maar die conclusie trok je zelf ook al. Ik hou wel van trage films waarin het 'verhaal' maar terloops wordt prijsgegeven. Het gaat om een bepaalde manier van leven, op een bepaalde manier in het leven staan. Dat is niet mijn manier van leven. De seks is niets verhullend en authentiek, die twee deden wat ze waarschijnlijk altijd al doen. Dat vond ik wel mooi.