Alf's Button Afloat (1938)

The Crazy Gang bestond uit drie comedy-duo's die elk apart al zeer succesvol waren op de planken van de Engelse music-halls, maar wanneer ze hun krachten bundelden waren ze zo mogelijk nog populairder. Samen maakten Bud Flanagan & Chesney Allen, Jimmy Nervo & Teddy Knox en Charlie Naughton & Jimmy Gold tussen 1937 en 1940 vier films, en eind jaren 50 nog een vijfde en laatste, maar hoewel de plot van Alf's button afloat veelbelovend is en Alistair Sim een mooie Genie of the button is komt de humor 80 jaar later toch minder goed over. Wellicht was deze film memorabeler voor het vooroorlogse publiek dat de individuele komieken en hun personae al kende en waardeerde, maar voor een noviet als ik is het moeilijk om onderscheid te maken tussen de verschillende karakters, mede omdat ze vaak door elkaar heen praten en niet allemaal even duidelijk afgebakende functies binnen het team hebben. Als Alf Higgins springt Bud Flanagan er wel bovenuit, al was het maar omdat hij degene is die steeds zijn knoop moet opwrijven om de geest van Aladdins wonderlamp op te roepen (en daar in het begin ook regelmatig van schrikt), maar de overige vijf komen voor mij minder goed uit de verf. Regisseur Marcel Varnel (hoewel in Parijs geboren toch "the only pure comedy director we've ever had in this country" volgens regisseur-producent Basil Wright) houdt de touwtjes strak en het tempo hoog zodat de film nergens saai wordt, en in de bijrollen zien we diverse bekende gezichten uit andere Gainsborough-komedies uit deze tijd (inclusief de prachtige Glennis Lorimer die model stond voor het Gainsborough-schilderij waar elke film van die studio als logo mee begon), dus verveeld heb ik me niet, maar als liefhebber van de Engelse cinema uit die tijd in het algemeen en het werk van Varnel in het bijzonder (onder andere vele geslaagde films van Will Hay en George Formby) ben ik toch een klein beetje op mijn honger blijven zitten.