The Sunchaser (1996)

The Sunchaser begint als een soort misdaaddrama, maar wordt gaandeweg een buddies-film met roadmovie-allures. We volgen de twee totaal verschillende mannen door prachtige landschappen. Op hun weg ontmoeten ze excentrieke personages en bieden ze het hoofd aan allerlei bedreigingen. Aan het einde komen de beide partijen gelouterd uit hun avontuur. Deze prent zit vol goede bedoelingen en bevat flink wat new age-filosofieën. Helaas balanceert The Sunchaser op het randje van de geloofwaardigheid. De protagonisten zijn veeleer als stereotypes neergezet en missen karakteriele uitbouw. Regisseur Michael Cimino laat zich anderzijds opnieuw kennen als een sterke verhaalverteller. Cimino is een buitenbeentje in Hollywood en zijn carrièreloop kenmerkt zich door wisselend succes. Eind de jaren '70 verbaasde hij de wereld met het eerste echte Vietnamdrama The Deer Hunter, dat hem Oscars voor film en regie opleverde. Twee jaar later regisseerde hij Heaven's Gate, dat bij het brede publeik helemaal niet aansloeg. Voor The Sunchaser werd hij genomineerd voor de Gouden Palm. Dit betekende Cimino's comeback na zes jaar afwezigheid...

Ik viel zomaar al zappende in de optiteling van deze film en heb 'm niet meer afgezet. dat zegt best wel wat. Verre van een meesterwerk en het einde (de laatste scene) was me wat al te pompeus, maar verder een heel aardige film met een mooie, geloofwaardige rol van Seda.

3.0*

Matige film waarin een dokter wordt gegijzeld door een patiënt en tevens gevangene. De band die tussen de twee mannen ontstaat is niet alleen voorspelbaar maar vooral ongeloofwaardig en geforceerd uitgewerkt (ondanks de twee prima rollen van Woody Harrelson en Jon Seda). De tweede helft bevat genoeg mooie plaatjes van het landschap van Arizona.