Hei Jun Ma (1995)

Prachtige rustige film met mooie fotografie. De ontzagwekkende natuur van Mongolië speelt een mooie rol in deze film, die ondanks een ontzettend simpel verhaal nergens wist te vervelen.

Waar gezien/gekocht?

Eindelijk gevonden, en erg genoten. Toch verrassend moeilijk te vinden weer dit soort films. Is ook enkel maar een VHS release van, helaas.

Een verhaal dat zich afspeelt op de steppen in Binnen-Mongolië (China) en vooral weer broedt op zijn simpliciteit. Ik ben een liefhebber, dus veel kon mij niet tegen zitten. Fei Xie brengt een simpel thema naar voren, eentje waarin wij erachter komen dat je veel dingen pas mist als je ze niet meer hebt. Datzelfde geld voor de jonge Bayinbulag; Om een studie van 8 maanden te volgen laat hij de twee mensen achter waarvan hij houdt.

Wat 8 maanden zouden zijn werden 3 jaren. En het zijn die drie jaren van leven in een stad die dit verhaal zullen veranderen. Fei Xie concentreert zich in een ogenschijnlijk simpel liefdesverhaal vooral op de invloed van het moderne stadsleven op het ongerepte traditionele nomadenbestaan. Terwijl Bayinbulag studeerde in de stad werd hij een ander mens, dat terwijl zijn stiefzusje Somiya en stiefmoeder Nai Nai achterbleven in hun simpele levensmanier, meegevoerd door de winter en de zomer.

Wat volgt is een confrontatie van moderne karaktereigenschappen met traditionele Mongoolse gewoontes. Een verhaal over vriendschap, liefde, modernisatie van een oude cultuur, haat, maar vooral verborgen verlangens en veel spijt. Dit is een prachtig geschoten stukje film, hoewel vrij simpel en dramatisch, wel gemeend en ongeforceerd.

Bayinbulag is een personage dat zijn toekomst al jong voor zich zag, maar verrassend snel mee gevoerd werd door het snelle stadsleven, vergetende dat het leven op de steppen altijd eenzelfde tempo kent. Zijn liefde voor zijn familie is voelbaar, maar is na zijn terugkomst nooit meer in staat dit te zeggen. Een aantal leuke acteurs ook, vooral Dalarsurong als Nai Nai speelt haar rol geweldig leuk.

Sommigen voelen het aan als clichématige maatschappijkritiek, ik doe niet eens moeite me daar aan te storen. Interessant is wel de manier waarop Fei Xie de stad portretteert. Er word nooit een naam genoemd, en we zien niet meer dan een gemotoriseerd voertuig, verder is het gewoon “de stad”.

Leuke film, mooi gefilmd, liefdevol gemaakt.

4.0/5.0