menu

How Many Roads (2006)

mijn stem
3,29 (17)
17 stemmen

Nederland
Documentaire
71 minuten

geregisseerd door Jos de Putter

How Many Roads is een serie portretten van mensen die op weg zijn naar een concert van Bob Dylan. De mensen zijn om uiteenlopende redenen in hun persoonlijke leven sterk beïnvloed door Dylan. Daarmee geven ze een beeld van veertig jaar contemporaine Amerikaanse geschiedenis, en van hoe mensen hun leven vorm trachten te geven en naar betekenis zoeken.

zoeken in:
avatar van kappeuter
4,0
kappeuter (crew)
How Many Roads is een van de vier Nederlandse documentaires die dit jaar zijn opgenomen in de Joris Ivens-competitie (voor lange documentaires) van IDFA 2005, het International Documentary Festival Amsterdam dat plaatsvindt van 24 november tot en met 4 december.

Data:
11/26/2005, 16:15, City 1
11/28/2005, 14:00, City 2
12/1/2005, 22:00, Cinerama 1

avatar van kappeuter
4,0
kappeuter (crew)
Schitterende documentaire!
How Many Roads is een documentaire in road-movie vorm waarin Jos de Putter 12 Amerikaanse Bob Dylan fans portretteert.
Dit is een documentaire met originele opzet waarin het meest voor de hand liggende element in het begin van de film zit; de beroemde videoclip van Subterranean Homesick Blues. De clip waarin Dylan bij een oude fabriek staat met tekstborden in zijn hand van de lyrics, die hij synchroon met de muziek, een voor een toont en laat vallen. Dit is meteen het enige beeld van Dylan in de film en ook de enige muziek die van hem te horen is in de film.
'How Many Roads' zijn de eerste drie woorden uit de Dylan klassieker Blowin' in the Wind. De teksten van Dylan lopen als een rode draad door de documentaire. Jos de Putter kiest ervoor om Dylan te portretteren via de fans en vraagt ze welke song hun het meest heeft geraakt. Ze citeren ieder een (deel van een) songtekst en wat die tekst betekent voor hun leven. Elke fan heeft een verhaal over hoe Dylan zijn of haar leven heeft veranderd en nog steeds in grote mate richting geeft. Voor de meesten van hen is het Dylan fanschap een soort van religie.
Jos de Putter volgt twee fans die soms dagen onderweg zijn naar optredens. Waaronder een onderwijzeres die reisangst heeft, die desondanks toch zelfs maximaal twee dagen met de auto op reis gaat naar optredens. Ze raakt wel eens verdwaald, maar wordt dan geraakt door het toeval dat opvallend vaak Dylan fans haar de weg wijzen.
De andere fan op reis is een gescheiden vrouw die dagenlang onderweg is, die in de auto slaapt om de kosten te sparen. Al die omzwervingen door Amerika hadden uiteindelijk een diepere betekenis voor haar; Dylan leidde haar naar het ouderlijk huis uit een vorig leven. In de film wijst de vrouw haar slaapkamer in dat huis aan en vertelt over haar man die niet terug kwam uit de oorlog. Ze vertelt het vol melancholie en is diep teleurgesteld als ze weer achter het net vist nu het huis verkocht blijkt te zijn.
Dylan blijkt alle generaties aan te spreken. Een jonge blanke rapper is lyrisch over zijn teksten. Naar Dylanvoorbeeld zijn zijn raps protestsongs tegen de oorlog. Een andere onverwachte Dylan fan is een jonge soldaat die een broer in het leger verloor die nu zelf naar de 'The land of the sand' wordt gezonden. Bloednerveus voor de uitzending naar Irak, vertelt hij over een vrolijke a-typische (?) Dylan song waar hij veel kracht uit put. Het meest opvallende in de film zijn twee twintigjarige meisjes die zittend op bed een zelfgeschreven lofsang op Dylan zingen, terwijl ze blozen alsof ze het over een jonge popgod hebben.
How Many Roads kent mooie en zonnige beelden van Amerika waarbij de filmmuziek van Vincent van Warmerdam de perfecte roadmovie muziek is. Grappige details in het landschap zijn de billboards met merkwaardige teksten, teksten die bijna net zo cryptisch zijn als die van Dylan.
Het is een erg afwisselende en boeiende film over een levende legende die door de fans als goeroe, wereldverbeteraar en profeet wordt gezien.

De versie die nu in de bioscoop is een compleet nieuwe film ten opzichte van de versie die op IDFA werd vertoond. Er werden twee delen bijgeschoten (in casu de rapper en de soldaat) en de film werd opnieuw gemonteerd.

FisherKing
Bijzondere Documentaire. Ik heb helemaal NIETS met Bob Dylan, nog nooit echt goed naar geluisterd moet ik toegeven. Maar dan komt Jos de Putter met een portret van een 12-tal fans van Bob Dylan, en in zijn portretten herken je de meester.

Elk personage heeft iets interessants, en dat is wonderwel goed gekozen, en bij elke persoon raak je steeds dieper ingetrokken in die goeroe die Bob Dylan schijnt te zijn. Ze zijn er allemaal door beinvloed.

De stijl van de docu is ook erg mooi, wat kappeuter al schrijft gaat dat via de flapteksten met zijn bekendste song, en wonder boven wonder past dat allemaal perfect.

Nu dan. Zo'n pracht-docu verdient een prachtig plaatsje.

4.5*

Dustyfan
Deze docu, die ik erg goed vind, gaat in feite niet over Bob Dylan en niet-liefhebbers van zijn muziek kunnen met gerust hart gaan kijken. Maar het gaat vooral over mensen die vertellen over de manier waarop de muziek - en belangrijker nog - de teksten van Bob Dylan van invloed is/zijn geweest op hun leven.

Het resultaat is 12 prachtige portretten van 'gewone' mannen en vrouwen, met hele diverse achtergronden en levensstijlen. Waarmee ook weer eens te meer wordt aangetoond, dat elk mens uniek is. En gelukkig niet op de geijkte manier van pratende hoofden die vragen beantwoorden van een interviewer, maar mensen die je in hun dagelijkse omgeving ziet en die ondertussen hun verhaal vertellen, net alsof je even met ze meeloopt.

Kortom: een docu die ik bijna ademloos heb zitten kijken en me erg heeft verrast.

4,5*

ga hem zometeen kijken, dus word vervolgd

edit:

viel na een half uur al zowat in slaap... weet dus ook niet of het daarna beter werd, maar het beeld leek wel jaren 80 en het interview was oppervlakkig en ging eigelijk nergens over.
Toch, geen conclusies trekken voordat je alles hebt gezien, dus daarom stem ik ook niet...

avatar van danuz
Jammer genoeg niet in zijn geheel gezien, heb de eerste pakweg 20 minuten gemist. Wist niet dat hij op tv was, maar toen ik langs de kanalen zapte en de erg mooie beelden zag, en een militair die langzaam zijn tas inpakte en ondertussen melancholisch Bob's teksten met zijn leven vergelijkte, moest ik wel blijven kijken.

Zelf heb ik niet heel veel met Bob Dylan, wel eens geluisterd, maar nooit bij blijven hangen. Dat maakt voor de docu verder ook niet echt uit, het gaat niet geheel over Bob, vooral over mensenlevens. En voor mij ook vooral over de diepgang van éénieder.

En dat dit Nederlands is, had ik me niet echt kunnen voorstellen. Ik moet nu toch langzaam aan mezelf toegeven dat er uit Nederland toch echt wel mooie dingen komen...

Ik moet hem dus echt nog helemaal zien, twijfel dan ook of ik moet stemmen of niet. Zal nu op dik 4* uitkomen, zet ze gewoon neer, doet de film alleen maar goed

avatar van Mug
3,5
Mug
De documentaire is vanaf later vanmiddag streamend te zien [dan kun je een volwaardige 4 geven ] op de site van HollandDoc. Vanaf morgen ook nog meerdere malen te zien op die digitale zender een week lang.

2,0
neo (crew)
De Putter schetst een integer beeld van Dylan fans, maar wat zou dat eigenlijk? Onder andere de vele''ik noem een stukje tekst en zeg wat het betekent' stukjes zijn vreselijk irritant. Dat doet mij de film zwaar afwaarderen, ondanks dat er echte mensen op een interessante manier worden laten zien. Ironisch genoeg raakt de score die Vincent van Warmerdam voor deze docu schreef mij enorm, wat ik niet kan zeggen van Dylan's muziek (uitgezonderd natuurlijk Pat Garrett & Billy the Kid). 2 sterren

avatar van starbright boy
3,5
starbright boy (moderator)
Mooie documentaire die feitelijk in een aantal snapshots een beeld van een aantal heel verschillende mensen in de VS geeft. Dylan en de invloed op hun leven is hetgeen de mensen bindt, maar uiteindelijk boeit de film ook vooral door juist die kleine, rake schetsjes die je van de mensen te zien krijgt.

4.0*

FisherKing
Vooral opmerkelijk hoe lang de docu me bijblijft. (en dat terwijl ik geen Dylan fan ben) of juist daardoor.

avatar van starbright boy
3,5
starbright boy (moderator)
FisherKing schreef:
Vooral opmerkelijk hoe lang de docu me bijblijft.


Vreemd genoeg bij mij juist niet echt. Is nu alweer wat te ver weggezakt om 4 sterren te verantwoorden. Ik ga een halfje terug.

avatar van danuz
starbright boy schreef:
Vreemd genoeg bij mij juist niet echt. Is nu alweer wat te ver weggezakt om 4 sterren te verantwoorden. Ik ga een halfje terug.


Moet zeggen dat ik dat ook heel erg heb. Staat me werkelijk niets meer van bij, alleen een middelmatig gevoel. Ook hier een halfje eraf (wat ben ik toch wispelturig)..

avatar van ArnoldusK
2,5
Wat een flauwe documentaire
Is meer een verzameling van emotioneel instabiele mensen die (sommigen bijna ziekelijk) hun hebben en houden ophangen aan één artiest en soms aan een tekst.
Overal kun je mooie, pakkende teksten vinden.
Wat een karikaturen daar in Amerika.
Die soldaat deed me denken aan Jim Carrey, met z'n vreselijke neplach.
Maar verder wel mooi dat de wazige teksten van Dylan op zoveel manieren geïnterpreteerd worden.

avatar van kappeuter
4,0
kappeuter (crew)
ArnoldusK schreef:
Maar verder wel mooi dat de wazige teksten van Dylan op zoveel manieren geïnterpreteerd worden.

Als je er zo over denkt, waarom ga je dan überhaupt een muziekdocu over Dylan kijken....?!

avatar van ArnoldusK
2,5
Omdat ik het wazige teksten vind zou ik dat niet moeten doen dan?!

Ik draag Dylan's muziek ook een warm hart toe.
Ook ik heb nummers die me erg raken, en die voor mij persoonlijk 'kloppen'.
Vind het mooi om te zien dat dit bij anderen dus ook zo het geval is. Vandaar ook de 2,5 ster en geen 1 ster.


Gast
geplaatst: vandaag om 10:07 uur

geplaatst: vandaag om 10:07 uur

Let op: In verband met copyright is het op MovieMeter.nl niet toegestaan om de inhoud van externe websites over te nemen, ook niet met bronvermelding. Je mag natuurlijk wel een link naar een externe pagina plaatsen, samen met je eigen beschrijving of eventueel de eerste alinea van de tekst. Je krijgt deze waarschuwing omdat het er op lijkt dat je een lange tekst hebt geplakt in je bericht.

* denotes required fields.

Let op! Je gebruikersnaam is voor iedereen zichtbaar, en kun je later niet meer aanpassen.

* denotes required fields.