Stargate Atlantis: Rising (2004)

Vond de opener van de eerste reeks van Stargate beter met Anderson & co. Robert Patrick is ongelooflijk misplaatst, nog meer dan ik het geval had toen ik hem voor het eerst in The X-Files zag. Gelukkig dat hij naast Rising niet meer terugkeert. Joel Goldsmith levert echter nog steeds goede kwaliteit af met zijn score. 3 sterren

That was a waste of a perfectly good explanation

Een aantal jaar geleden had ik de Stargate SG1 boxset gekocht en die in minimum van tijd verslonden. Ik vond de serie een groot succes en kocht dan ook blind de verzamelbox van de opvolger, deze Stargate Atlantis. Mijn interesse ging echter meer naar andere series waardoor Atlantis stof stond te happen. Gisteravond hier dan toch eens aan begonnen en ik moet zeggen, dit is een erg aangename opener.

Waar dat MovieMeter (en Imdb) het trouwens vandaan halen dat dit 120 minuten duurt is mij een raadsel want Rising is simpelweg een dubbelaflevering en klokte bij mij af rond de 84 minuten. Soit, het was dus al een serieuze tijd geleden dat ik me nog in het Stargate universum had gewaagd maar vanaf de eerste minuten voel je aan dat het goed zit. Een hoop verwijzingen naar de voorloper (nogal logisch op zich doordat dit een rechtstreekse opvolger is) maar vooral de aanwezigheid van O' Neill en Jackson in het eerste halfuur is erg leuk. Eens op Atlantis zelf aangekomen neemt de serie zijn eigen wending en krijgen we een erg vermakelijke film voorgeschoteld. Het verhaal komt op zich nogal traag op gang maar eenmaal vertrokken verloopt het allemaal wel vlot, ben vooral benieuwd naar de vijanden geworden. Wel een beetje jammer dat de pilot op het einde nogal afgeraffeld wordt. Ik was niet zeker of dit nu de eerste 2 afleveringen aaneen gebreid gingen zijn of de eerste 3 (de speelduur hier stond dan ook op 120 minuten) maar juist toen ik er praktisch zeker van was dat het nog een stuk langer ging duren, is opeens alles opgelost. De Wraith-vrouw gaat dood, Sheppard en de zijnen weten nogal vrij simpel te ontsnappen en c'est tout. Tikkeltje jammer maar het is geen grote stoorfactor. Visueel ziet dit er trouwens zoals altijd weer even indrukwekkend uit. De Stargate zelf blijft een enorm mooi vormgegeven ding maar ook heel het Atlantis gebeuren ziet er erg geslaagd uit. De sfeer van de originele Stargate reeks is overduidelijk voelbaar maar ook de vijanden zien er goed uit. Ben benieuwd wat dit verder in de reeks zal geven.

Zoals ik daarjuist al zei is het erg leuk om een aantal bekende gezichten uit de voorloper te zien verschijnen. Richard Dean Anderson als O'Neill en Michael Shanks als Jackson doen het weer zoals altijd voortreffelijk maar ik had toch erg blij geweest mochten Amanda Tapping en Christopher Judge ook nog een bijrolletje hebben gekregen. Dat kon echter niet doordat de rechten op die personages ergens anders lagen (O'Neill en Jackson kwamen al wel voor in Emmerich's Stargate film dus dat lag anders) waardoor het uiteindelijk te duur zou worden. Voor de rest komen er echter nog genoeg bekende, kleinere, rollen voor zoals Joe Flanigan als Sheppard maar ook David Hewlett als Rodney en Torri Higginson als Weir mogen er vast en zeker zijn. Ben toch enorm blij dat ze dezelfde cast hebben gehouden zoals die in de vorige reeks was, zelfs tot aan die vent die de elektriciteit op SG1 regelde! Er zijn ook nog een aantal nieuwe gezichten zoals Rachel Luttrell en Rainbow Sun Francks maar nergens is iets op aan te merken. Al moet ik toch toegeven dat ik het toch enorm moeilijk had met Robert Patrick die de rol van Sumner op zich nam want die balanceerde op het randje van irritant zijn.

Erg aangename opener van een reeks die moet gaan opboksen tegen één van de beste sci-fi reeksen die ik ooit heb gezien. Atlantis is in alle opzichten een vervolg op SG1 maar weet er zijn eigen elementen aan toe te voegen en doet dat goed. De cast is goed, het verhaal blijft boeien en de effecten zien er mooi uit. Ben benieuwd naar de rest.

4*