Il Sorriso del Grande Tentatore (1974)

Nog geen stemmen voor een Damiani met Cassinelli, Rabal, Celi en Glenda Jackson ?
Vreemde film waar synopsis en poster suggereren dat het hier om een soort exorcist rip-off zou gaan of toch minstens bovennatuurlijke elementen zou bevatten-let ook op de titel- maar dit is hooguit een psychohorror, in de eerste plaats echter is dit een anti-klerikaal manifest waarvan de inhoud van invloed lijkt te zijn geweest op todo modo van Petri.
Cassinelli is hier dus een schrijver die door een Poolse prelaat- Wojtyla was toen nog onbekend- wordt ingehuurd om zijn biografie te schrijven, het blijkt dat de goede man niet zo'n goede herder is en knetterfout was tijdens de oorlog. Nog sterker: iedereen in het klooster waar Cassinelli zich opsluit om te werken, blijkt daar slechts te zitten om zijn/haar zonden uit te boeten, zowel geestelijken als leken.
De toko wordt gerund door Jackson als zuster Geraldine, een demonisch personage wier openbare biecht sessies eerder onder de kwalificatie tortuur vallen.
Haar slachtoffers zijn hierbij oa een knaapje dat een incestueuze liefde koestert voor zijn zus, Rabal als Cubaanse communistische bisschop en vooral de rondborstige Harrow, een berouwvolle nymfomane. Behalve met werkelijk gigantische , natuurlijke tieten blijkt ze ook te zijn uitgerust met..okselhaar . Tsja, you can't have em all.
Sommigen vergelijken het personage van Cassinelli met dat van Jack in OFOTCN, maar die overeenkomsten lijken me eerder oppervlakkig, ik zie in hem iig geen messias figuur maar eerder een verslaggever. Wat Celi betreft: die speelt hier weinig verrassend een galgenjezuiet/biechtvader.
Ronduit vreselijk imho was de bombastische score van Morricone.