The Game of Their Lives (2005)

Ziet er overdreven misselijkmakend sentimenteel en pretentieloos uit.

Goeie film maar wel in de trend van the americain dream maar zeker een goeie leuke film om te zien!

Onzinnig bericht. Eerst zien dan oordelen.

Ik vind het er ook zo uitzien. Normale reactie als je een trailer ziet, toch?

Moet je het dan ook direct maar schrijven alsof je hem hebt gezien?

Lijkt mij niet.

Tuurlijk wel.

Even zinvol als:

"Ik heb de film niet gezien, maar het lijkt mij ook helemaal niets."

Je hebt de film niet gezien, maar de trailer wel. Afgaande op de trailer van Stone's WTC lijkt het me ook een misselijkmakende, walgelijke en Amerika verheerlijkende film. En het moet wel heel gek lopen wil dit niet zo zijn...

Schrijf dan ook, uitgaande van de trailer lijkt mij dit etc.

Deze film heeft toch niets met Oliver Stone te maken of wel?

Aardige historische sportfilm met goede vertolkingen van Butler en Bentley, alhoewel die laatste niet echt overtuigd als een leider.

Het Amerikaanse kleffe sentiment is uiteraard wel aanwezig maar ik vond het ditmaal niet echt storend.

Leuk om een keer gezien te hebben maar ook een film die je de volgende dag wellicht al vergeten bent.

Aardige film, al vond ik de beelden van de voetbalwedstrijden zeer onduidelijk. Jammer.

Kon ook niet duidelijk meevoelen/leven met de teambuilding. Ook jammer.

Het is een aardige film, een keer wat anders als anders. Verder vond ik (ook) de voetbal beelde zeer matig! hier een camera shot, daar nog een shot...

En het verhaal vond ik ook rommelig.

2,5* omdat ik zelf van voetbal hou en het ook niet zo'n slechte film is

Echt niet veel bijzonders...

2*

Ja, hoor de Amerikaanse supersporthelden.......

Matige film.

Leuke fim niets mis mee.

3.5*

*kuch* gerard butler deed erin mee,waarom staat er niet tussen de drie acteurs, want figurant was hem niet.

Blijkt wel gelijk te hebben! Zeer sentimenteel en Amerikaans verhaal. Als je er van houdt een must see, ik hoef The Game of Their Lives niet nog een keer te zien in ieder geval..

1,5*

Een aardige film over het legendarische voetbalteam van de VS dat in 1950 van de Engelsen won. De Engelsen hadden destijds grote namen als Stan Mortensen en Alf Ramsey. Het Amerikaanse team waren allen immigranten of kinderen van immigranten. De kern werd gevormd door jongens afkomstig uit Saint Louis uit de immigrantenwijk The Hill. Het is een vrij standaard verhaal maar zeker niet een bejubeling van Amerikaanse supersporthelden zoals we gewend zijn. Eerder een tribute aan echte liefhebbers van het spelletje die er trots op waren om de eer van hun nieuwe land te mogen verdedigen op de grote groene grasmat. wat opvalt is dat het voetbal erg goed is in deze film. Gerard Butler was zijn jeugd in Schotland een behoorlijke amateurvoetballer en speelt geregeld mee met oud-Celtic voor speciale gelegenheden. Costas en Louis Mandylor waren beide goede voetballers in hun jeugd in Australia. Costas is zelfs prof geweest in de Australische en Griekse profcompetities tot shin splints een eind maakte aan zijn carriere. Hij heeft zich toen op boksen, modellenwerk en acteren gestort. Louis was minder talentvol als voetballer en stortte zich op een carriere als professioneel kickbokser. Voor een Amerikaanse film is het dus een ongekend goede voetbalfilm. Niet zo spectaculair en glamoureus als Goal maar meer passend bij de tijdsgeest waarin hij afspeelt, het semi-professionele tijdperk toen men het nog om de eer en een onkostenvergoeding speelde. Het moet wel je ding zijn maar ik apprecieer dit soort films wel. Gewoon lekker simpel verhaal en na afloop ben je happy.

Was niet echt geweldig, leuk om een keer gezien te hebben.

Sportfilmpjes met een beetje lading zijn altijd prima, vooral als het gekoppeld is aan een extra kwestie. Ik noem een Remember The Titans en de raciale kwestie, United en de vliegramp, We Are Marshall ook met een vliegramp, of kansarm zoals in The Blind Side en Invinceble. Het woord cliché valt vervolgens erg snel bij dergelijke films, want ja, het einde is natuurlijk niet verrassend. De mensen of ploeg waar het over gaat komt altijd bovendrijven, stijgen altijd boven zichzelf uit en winnen altijd. Is dat dan meteen slecht? Nee natuurlijk niet. Maar laat het nu wel net aan één van bovengenoemde dingen liggen.

Dus Amerika is ook eens ergens niet goed in. Het 'grootste' land ter wereld heeft op voetbal gebied nog nooit enige aansprekend resultaat neergezet noch enige voetballer geproduceerd die er toe deed. Het moet gezegd dat er de laatste jaren steeds meer talenten doorbreken, maar behalve pretty boy Landon Donovan, die het nooit ergens waar maakte en Freddy Adu wiens naam even snel opkwam als instortte is het nooit veel geweest. En dat is in de jaren '50 niet anders en daar is men behoorlijk reëel en eerlijk over. Een wonder, hetgeen waar de film uiteraard over gaat, is de verassende wedstrijd tegen Engeland op het WK. Iets dat op het eerste oog weinig aanspreekt, mede door de andere resultaten in de poule, maar juist daardoor een extra grote prestatie is. De boodschap draait om doorzettingsvermogen, geloof in jezelf en wilskracht.

Maar dat is het dan ook. Want toch blijft dat ene gevoel hangen...waar gaat dit nu over? Die ene wedstrijd in een WK poule? Hmmmm. Tevens telt mee dat de film geen extra kwestie meedraagt zoals de eerder genoemde films. Dan zijn er de karakters die allen inwisselbaar zijn en weinig tot niet interessant zijn. Leuk ondanks de weinig aansprekende karakters zijn de jonge gasten als Bentley en Butler. Tevens leuk is Bush zanger Gavin Rosdale als Blackpool grootheid Mortensen. En persoonlijk vind ik retro en nostalgie altijd mooi dus vallen de oude shirtjes en de oude WK 1950 affiches op als mooi. Interessant is nog wel de Hatiaan die een beetje kleur brengt en blijkt die Walter Bhar zo'n beetje de beste voetballer die Amerika ooit heeft voortgebracht. Aardig is de afsluiting nog met de oude bazen zelf.

Is het te weinig? Dat sowieso. Heel slecht is het allemaal niet maar hier ontbreekt toch wel het nodige aan. The Games Of Their Lives is wellicht een hoogtepunt voor de spelers geweest maar als kijker krijg je daar niet veel van mee en blijft het te braaf, nietszeggend, en is simpelweg niet interessant.

Een van de mindere sportfilms over een bepaald team. Misschien voor Amerikanen interessant, maar ik vond er niet veel aan.