Cha Ma Gu Dao Xi Lie (2004)

Mooie beelden, maar in dit geval maken die mooie beelden geen goede docu.

Ondertitels in het Engels waren trouwens ongeloof irritant, waardoor al die gesprekken tussendoor, die vanwege de ronduit lelijke taal (heb daar nooit moeite mee, maar dit leek een Tibetaans dialect dat erg raar klonk, of zouden ze allemaal spraak-problemen hebben), toch al irritant waren, nog onbegrijpelijker werden.

Zinnen kwamen twee keer langs in net iets anders engels, met een hoop schrijffouten, soms heel veel tekst, soms weinig, je leek er niet op te kunnen vertrouwen. Zo een film laten zien is ronduit idioot.

Weinig van geleerd, en dat lijkt me niet de bedoeling van een docu.

1*

Een hoop interviews met mensen die langs de thee-route wonen en inderdaad allemaal thee drinken... De interviews gaan helaas niet zoals beloofd over de eeuwenoude en soms huiveringwekkend mooie route door de bergen en wouden, maar alleen over de dagelijkse beslommeringen van de mensen. En die zijn niet al te bijzonder.

Een terleurstelling en een tegenvaller, en ik had er nog zo naar uitgekeken ook

Wilde eerst naar deze film gaan, maar ik had dan op een soort van wachtlijst moeten wachten bij Cinerama en daar had ik geen zin. Gelukkig blijkbaar

Kom, kom, FisherKing en Dustyfan, zijn jullie net een beetje al te hard voor deze film?

Die subtitles waren inderdaad 'bloody annoying' maar om daar de film nou compleet op af te rekenen is natuurlijk niet helemaal fair.

De landschappen die de karavaan doorploegt zijn adembenemend - met name de tocht door die geul in de bergwand, de gigantische houtjetouwtjebrug en die levensgevaarlijke 'gletsjer'.

De scenes met de omgekomen muilezel vond ik erg aandoenlijk.

En het is erg fijn om te weten dat dat jongetje zich zelf ook wel kon vermaken omdat hij flaporen had...;)

Erg fijne beelden inderdaad, maar ik ergerde me kapot aan al die avondscenes en gesprekken. Dan komt het nooit meer goed

Vooruit dan maar.