Aoi Kuruma (2004)

Knap om een film over vrij zware thema's zo onsentimenteel te maken. De verleiding zou vaak op de loer kunnen hebben gelegen. Zeker bij de eindscene. Mooie rol van de acteur die Richio speelde. Grootste nachtmerrie: Een Hollywood remake mèt sentiment. Dat zou alles de nek omdraaien.

3.5*

Zeer aardige film dit.

Begint ijzersterk (de eerste minuut), maar kan de pracht niet helemaal volhouden. Doorheen de film zitten enkele ijzersterke scenes verweven. het accident, de scene op het strand, de droom, ..., ook de personages en hun onderlinge relaties zijn erg boeiend, maar visueel weet het net niet genoeg te bekoren. Ook de scenes waar audio en beeld elkaar treffen worden te snel afgekapt, waardoor een zekere melancholische sfeer iets te vaak de nek om gewrongen wordt.

Wel erg mooi, zoals starbright boy al aangeeft, hoe personages hier met obstakels omgaan. Mooiste dialoog vond ik [i]The night before the accident I told her everything. That doesn't mean I feel guilty[i]. Dit soort 'levenswijsheid', of 'volwassenheid', hoe je het ook wil noemen, zie ik niet al te vaak terug.

Nog even een aardig woordje over de acteerprestaties van het trio, die elk hun rol geweldig brengen. Richio is koel (en cool - leuk ook hoe we eigenlijk ook niks van z'n verleden te weten komen), Akemi lekker typisch, en ook Aso Kumiko is geweldig als rondzwalpend tienertje (haar zachte stem voegt uiteindelijk ook veel aan de sfeer toe).

Dikke 3.5*. Mist net wat schoonheid om hoger uit te komen, maar uiteindelijk ontgoochelt de film me toch niet. Aanrader voor wie niet zit te wachten op doorsnee sentiment.

Zeer aardig inderdaad. Dit in mijn geval niet perse om de eerste minuut, maar om de heerlijke sfeer die er in de film hangt. Zware onderwerpen worden op een heel dagelijkse manier aangepakt. Erg Japans(e cinema) eigenlijk, want dit zie ik vaker in film terug. Dingen worden heel menselijk aangepakt, op een erg mooi gestileerde en sfeervolle manier.

Dit trekt me ongelofelijk aan en is zo uniek in de wereld der cinema. Zie het bijvoorbeeld in de Hollywood cinema nooit terug. Daar wordt alles veel grootser aangepakt. Een charme noem ik het

Deze film blijft niet hangen, maar kijkt heerlijk. (Wat ik trouwens ook wel meer heb bij Japanse films (Only Yesterday e.d.).

Twijfel tussen 3,5/4*, geef deze voordeel van de twijfel, voor deze ene keer

Kan iemand mij vertellen welk nummer de dj in het begin draait in de disco?

Nogal futloze film over een driehoeksverhouding. Aan de ene kant staat een jongeman, die gebukt gaat onder een jeugdtrauma dat fysieke en psychische littekens heeft achtergelaten. Aan de andere kant twee zusjes, van wie de oudste meer verwacht van een relatie dan zij krijgt en de jongste meer krijgt dan zij eigenlijk verwacht.

Afgezien van het acteerwerk van de drie hoofdpersonages geen film, die veel indruk op mij heeft gemaakt.