Kikuchi-jô Monogatari - Sakimori-tachi no Uta (2001)

Tjah, verguist op het net als een van Miike’s slechtste films en niet zonder reden. Met de omstandigheden in het achterhoofd is het resultaat echter best te overzien. De films waren bedoeld voor het Kumamoto geschiedenis museum (waar de films ook alleen gedraaid zijn) en dan met name voor het jongere publiek. Zodoende geschoten met een minimaal budget, op video en is er gebruik gemaakt van kleine sets. In het tweede filmpje waagt hij zich aan de combinatie van life-action en 3D animaties, die zo ontzettend lelijk en aanwezig zijn, dat het iets aandoenlijks krijgt.

De filmpjes an sich zijn verder best ok, nergens saai of vervelend en best geinig plot, zij het zeer simplistisch. De reguliere Miike kijker heeft echter meer dan genoeg andere films voor handen om zich aan te wagen. Kwalitatief is dit gewoon allemaal een maatje minder, maar zo slecht als bij Silver wordt het nergens. Al met al alleen voor Miike completenisten interessant.

Toch het laatste segment niet helemaal overeenstemmen met "bedoeld voor het jongere publiek". Hoewel ze daar in Japan natuurlijk best wel wat gewoon zijn.

Inderdaad niet al te best, maar aangezien het minieme budget eigenlijk best knap dat Miike toch nog acteurs als Naoto Takenaka, Endo en Osugi voor de camera krijgt. Altijd leuk hen aan het werk te zien.

Verder zijn vooral de eerste twee filmpjes karig, het tweede is eigenlijk niet om aan te zien. Eerste deel van dat filmpje is dan ook nog bedoeld om te kijken met een 3D brilletje blijkbaar

Derde film daarentegen was wel leuk om te volgen. Zag er ook wat beter uit, ook wat completer als film.

Vooral voor het derde filmpje (wat meteen ook het langste duurde) een 1.5*. De rest is inderdaad leuk voor mensen die alles van Miike een keer gezien wensen te hebben, maar verder absoluut niet aan te raden. Of je moest een onweerstaanbare interesse hebben in de Japanse geschiedenis.