Playing for Time (1980)

Hier word je wel even stil van...

heb deze film ooit eens op tv gezien was er zwaar van onder de indruk!ben al tijden naar deze film op zoek op dvd.weet iemand waar ik em kan kopen?

Aardige oorlogsdrama met veel authentieke beelden van concentratie kampen maar de film had niet de impact die ik verwachte na het zien van het cijfer op IMDB in mijn ogen iets te veel muziek. De karakters hoe erg het ook was konden me maar matig raken.

Schindler's List vond ik stukken beter.

Ik heb hem voor je. Stuur me een privé-bericht als je hem nog wilt...

Heb hem vandaag gekocht bij Boekenvoordeel (Mechelen) 6,99 €

Films die handelen over concentratiekampen en de mensen die het hebben meegemaakt hebben altijd wel iets indrukwekkends, hoe goed of slecht de film ook is gemaakt.

Vanessa Redgrave doet het hier goed, maar ook niet echt altijd overtuigend, net als de rest van de cast.

Ik vond de film niet echt goed gemaakt, niet altijd overtuigend ook.

Vooral naar het einde toe kwam de prent zelfs ongeloofwaardig over. En de scènes waarin Mengele in beeld komt.. daar heb ik ten zeerste mijn twijfels over of die ooit zijn gebeurd.

Kortom: sommige beelden zijn schokkend, zoals dat in elke film over dit onderwerp wel is, maar ik stel me toch de vraag of dit allemaal echt is gebeurt zoals het hier wordt getoond !!

Er zijn betere films en vooral documentaires over dit onderwerp en deze geschiedenis.

"Auschwitz Playing For Time." ...:T " !!!

Meeslepend in het genre Drama-Oorlog !!! "Auschwitz Playing For Time" is een meeslepend drama tijdens WO II. Deze film (miniserie) duurde 150 minuten en verveelde geen seconde.

We zien de ellende die het met zich meebrengt voor de mensen die naar Auschwitz werden getransporteerd. Echt meeslepend met dramatische en aangrijpende momenten die elkaar vol emoties afwisselen. De muziek is een belangrijke factor in deze film, die laten zien dat de omstandigheden 'iets gemakkelijker' (relatief) kunnen

zijn als je een bepaalde gave hebt om muziek te spelen of te kunnen zingen.

Aangrijpende film !!!

Deze film verveelt niet, maar is helemaal gericht op het overleven in Auschwitz door muziek te spelen en zo de Duitsers te vermaken. Het laat niet veel zien van het echte leed wat aldaar is geschied. Het is een waargebeurd verhaal en wat ik dan niet begrijp is dat op het einde van de film de Britten Auschwitz bevrijden. Het waren echter de Russen die op 27 januari 1945 Auschwitz bevrijd hebben. Er waren toen nog ongeveer 8000 levende krijgsgevangenen aanwezig.

de film is gedateerd wat je direct opmerkt door het beeldformaat, de geluidseffecten ( wat er te hard is in gemonteerd).

te hard gegil wat zich buiten afspeelt, en je binnen hoort, een klodder spuug die uiteindelijk weer niet zichtbaar is, terwijl het word afgeveegd op een droog gezicht e.c.t.

Aan de beelden zelf ligt het niet, de sfeer komt duidelijk over.

Verder is de film een zware emotionele (lange) zit, de filter geeft een armoedige sfeer, de settings sfeerloos, en troosteloze vrouwen.

De film is hard, maar toch zijn de beelden niet te heftig gemaakt.

Toch blijft het allemaal wel dat je blijft kijken, en in het verhaal blijft.

de film duurt wel erg lang, wat de aandacht verslapte.

Al die goed doorvoede joden die allemaal Engels spreken.

En dan ook de Engelse bevrijders.

Veel gevoel voor een historisch verantwoorde film hadden de makers niet.

Of ze dachten toen in de jaren 80 dat het zo ook wel goed was.

Wat een gedrocht

Zeer ingrijpende film met een zeer goed spelende Vanessa Redgrave.

Duurde naar mijn idee iets te lang vandaar dat ze er een mini-serie van gemaakt hebben.

Allemaal erg hard,nadenkend dat dit allemaal op waarheid berust.

Eigenlijk een gruwelijke film maar dat weet je van te voren als je dit soort genre gaat bekijken.

Minpuntje is het kleine beeldformaat van 4×3.

De film is gebaseerd op de autobiografie van een holocaust-overlevende. Het verhaal is derhalve wel historisch correct. De film valt regelmatig terug op archiefbeelden die ons enerzijds tonen hoe de omstandigheden werkelijk waren, en mijn inziens een erkenning zijn van het feit dat de filmmakers onmogelijk de omstandigheden in Auschwitz exact konden reconstrueren.

Het relaas van een aantal Joodse en half-Joodse vrouwen in Auschwitz die de gaskamer weten te ontlopen door plaats te nemen in een orkest dat de moraal van de officieren (waaronder Joseph Mengele [Max Wright]) hoog moet houden. Terwijl er duizenden gevangenen worden vergast, proberen de vrouwen elkaar fysiek en geestelijk overeind te houden, wetend dat één slecht optreden kan leiden tot hun eigen dood. Maar hoe behoudt je je waardigheid en je menselijkheid in een kamp waar onmenselijkheid de orde van de dag is?

Gebaseerd op de autobiografie van Holocaust-overlevende Fania Feleon [Vanessa Redgrave] geeft deze film een indringend beeld van het leven in Auschwitz. Regisseur Daniel Mann maakt effectief gebruik van archiefbeelden, waardoor hij zich kan blijven richten op de breekbare relatie tussen de vrouwen, die elk op hun eigen manier proberen overeind te blijven en daar regelmatig over ruzieën. Shirley Knight heeft een fraaie sleutelrol als Lagerführerin Maria Mandel, die zich opwerpt als de beschermvrouwe van het orkest en daarmee één van de belangrijkste centrale thema's verpersoonlijkt. Maar het spel is uitstekend over de gehele linie, met Vanessa Redgrave (die vanwege haar pro-Palestijnse sympathieën een uiterst controversiële keuze was in de hoofdrol) een rots in de branding in een film die relevante vragen stelt over de grens tussen mens en monster, maar ook een lofzang is op de kracht van muziek.

Natuurlijk. Ongetwijfeld. En als je een film over Auschwitz maakt is de werkelijkheid 10X erger dan uitgebeeld kan worden en zijn daar helaas heel veel op "waarheid beruste verhalen."

Wat dat betreft zou je de film historisch verantwoord kunnen noemen.

Voor de uitwerking geldt dat wat mij betreft totaal niet.

Alleen dat irritante Engels al.

Stel je voor, historisch detail is zo onbelangrijk voor de makers dat ze niet eens de moeite nemen om acteurs die de juiste talen spreken te casten.

Voor mij valt deze film dus af en dat wordt niet goed gemaakt met archiefbeelden want daar heb ik al heel veel van gezien.

Oh ja vergat ik nog. De Engelsen die Auschwitz bevrijden.

Zouden de makers niet geweten hebben dat dit de Russen waren? Interesseerde ze dat dan niet?

Of dachten ze misschien dat dit maar een onbelangrijk detail was?

I rest my case

Redelijk maar wel erg lang drama met een knappe hoofdrol voor Redgrave. De verschrikkingen gebeuren vooral off screen en daardoor is het niet vergelijkbaar met een film als Saul Fia, de film focust alleen op het damesorkest. Om Willie uit ALF te zien als nazi dokter werkte trouwens wel even ontregelend. Geen al te bijzondere rol achteraf. Maud Adams wordt vrij prominent genoemd bij de cast maar heeft maar een kleine bijrol. De beste stukken zijn als ondanks -of misschien wel dankzij- alle ellende, opeens mooie muziek klinkt.

Zeer matige film. De eerste helft van de film is goed te pruimen maar daarna wordt ie traag en saai. Toen ik zag dat de Britten Auschwitz bevrijden toen ging bij mij het licht uit.

Dit soort films maken altijd indruk. Ook deze wel, maar is niet een van de beste. Is nogal langdradig, film had wel een stuk korter gekund.

Het begin is best goed gedaan en het nabootsen van een grimmige sfeer was ook goed maar op een of andere manier vliegt de film daarna behoorlijk uit de bocht qua geloofwaardigheid .

De barakken zien er in sommige scenes ook opvallend schoon uit , we zien ook nooit treinen aankomen in het kamp en de scenes van de gevangenen erna die worden uitgesorteerd maar louter vrachtwagens , ook van het leiden van de slachtoffers naar de gaskamers zien we totaal niets .

De film focust zich voornamelijk op de strubbelingen in het orkest en dat is redelijk gedaan , voor de rest voelt deze film niet aan alsof de makers een zo authentiek mogenlijk beeld wilden schetsen van de omstandigheden in het kamp .