7 Magnifiche Pistole (1966)

Volgens de kenners bestaan er 2 van : films met Flynn jr. die het bekijken waard zouden zijn...die kenners vertelden me er niet bij welke dat dan zouden moeten zijn, een spoor van stemmen hebben ze al evenmin achtergelaten. Ik neem dus aan dat ze het me lekker zelf willen laten uitzoeken , en da's de goeie houding. De mening van die kenners kennende omtrent spaghettikomedies, vermoed ik dat ze deze 7 samurai resp. magnificent 7 rip- off zelf niet de moeite vonden...

Dat dit niet het niveau van de originelen benadert lijkt me een overbodige constatering, maar hij viel grotendeels wel te genieten, duurt trouwens- ook in de DVD uitgaven- slechts 85 minuten. Ik ben geen wiskundige, maar als Flynn- Timothy hulp krijgt van 4 revolverhelden, dan komen we op in totaal...5 magnifieken...waaruit zou moeten volgen dat hij hulp krijgt niet van 4 maar van 6 revolverhelden, en zo is het uitendelijk ook. Soort van, want alleen de door Daniel Martin vertolkte Slim- originele naam- is een echte pistolero. Dan nog blijft de titel sexisties, want ook Flynn's Grote Liefde Ida Galli blijkt hier uiterst bekwaam wapentuig te hanteren.

Een komedie dus, maar niet zo platvloers of kluchtig als je zou vrezen. Het is eerder ironisch en wat je mag verwachten van scenaristenteam Balcazar/ de la Loma/ Simonelli, alleen halverwege als ze Flynn pogen te trainen tot een echte vent wordt het wat kolderiek vervelend, gelukkig is er op het eind een mass shoot out waarin de bodycount drastisch omhoog gaat. Het laatste duel tussen Sancho en Slim was goed, voor de duidelijkheid moeten wij nog even memoreren dat de Slim verhallijn hier zorgt voor een wel degelijk serieuze verhaallijn, want die Slim blijkt bezig aan een heuse wraakmissie.

Een bescheiden productie zonder grote namen, de gekendste natuurlijk Sancho in een trademark rol als bandolero die zich gewoontegetrouw zo exuberant als mogelijk van zijn taak kwijt en iedere scène waarin hij opdraaft domineert. De 6 guns voor Timothy zijn normaliter bijrolfiguren, van wie hier Martin en de pokdalige Bendandi als hun leider Corky ( sic ) de belangrijksten zijn, we hebben ook nog een op Raymond Burr lijkende eetkampioen op de kermis, een sterke man op diezelfde kermis, een charmeur c.q. pokerspeler, en de onvermijdelijke stoicijnse Indiaan grijze vos. Geen van allen Bronsons of Brynners, misschien niet eens Buchholzen, maar wel degelijk spelen ze allemaal de arme Flynn weg, hier een advocaat uit de grootstad vertolkend die een mijn heeft geerfd van zijn oom en deze moet verdedigen tegen Sancho. De kenners hebben de treurige Werdegang van Errol's zoon al gememoreerd, voor de cinema was het geen groot verlies, helaas.

Production values redelijk, opgenomen in de Balcazar studio's en omg. Barcelona met dus verzorgde sets, en Guerrieri- hoewel hij niet zo heel veel spaghetti's maakte- was een adequate regisseur ook in andere genres. De titlesong van Peguri was afschuwelijk.

Niet meteen een must see en slechts voor de diehard genreliefhebbers, maar geen straf om uit te zitten. Er kwam onlangs een Duitse- niet de eerste- DVD release, en wel als onderdeel van een Django box . Duits gedubd slechts.

Vooropgesteld dat ik mij niet bij die "kenners"reken, tip ik op: Verspätung in Marienborn, en Agent Spécial á Venise.

Vooropgesteld dat ik u wel degelijk- en of u dat nu leuk vindt of niet- tot de echte kenners reken zeker als het westerns betreft : AGAV heb ik gezien en was idd. goed ( zoals we ook kunnen afleiden uit de stem van de eurocrimekenners daar ), VIM nog niet. Over die Lenzi junglefilm hebben we het al gehad, de zoon van kapitein bloed had ik al gezien en die was niet meteen geweldig, las pistoleras gemelas nadien ook gezien en die was een stuk minder dan deze. De rest schijnt prut te zijn, misschien zie ik die ooit nog eens in een vlaag van verveling...à propos : cinema. nl geeft hier toch nog **** voor...maar dat zijn natuurlijk geen kenners

De op uw lijstje van geziene Sean Flynn films ontbrekende Zorro (Il Segno di Zorro) zal naar mijn verwachting (voor wat die waard is) uw waardering niet noemenswaardig hoger doen uitvallen dan die van beide westerns .

Strange Auction (een TV productie uit de serie Errol Flynn Theatre 1957) is wel van een geheel andere aard dan bovengenoemde producties.

(Een heel jonge)Sean en Errol in vader en zoon relatie, alleen daarom misschien het bekijken waard.

Ik heb er nog maar vage herinneringen aan eerlijk gezegd.

Destijds maakte de film weinig indruk op mij, dat weet ik wel nog.

Maar het zou kunnen dat ik van Flynn en zoon iets geheel anders verwacht had toen, en daarom teleurgesteld was.