Wild Palms (1993)

Moedige maar niet geheel geslaagde poging om het cyberpunk-genre toegankelijk te maken voor een groter publiek. Mede-producent Oliver Stone is ook heel even te zien in deze behoorlijk boeiende visie op de toekomst, waarin grote mediaconcerns door middel van geavanceerde technologie de dienst uitmaken. Ook William Gibson (Neuromancer, Mona Lisa Overdrive), door velen gezien als de 'vader' van de cyberpunk, komt even langs (als zichzelf), alhoewel een film als Johnny Mnemonic een veel betere afspiegeling is van zijn destijds vernieuwende sf-romans.

De kille, klinische en vervreemde maatschappij van de toekomst is door middel van goed gekozen locaties, decors en aankleding sfeervol uitgebeeld. Toch is het verhaal voor de neutrale kijker (die niet bekend is met het verschijnsel cyberpunk) niet altijd even goed te volgen en doet het scenario te weinig aan karakteruitwerking, gezien de omvangrijke speelduur van deze miniserie.

De plotverwikkelingen zijn vaak interessant en ook complex, maar toch gaat het mooi gestileerde Wild Palms gebukt onder de over het algemeen matige acteerprestaties. Hierdoor is de kans groot dat de kijker zijn interesse verliest. Misschien zelfs niet geheel ten onrechte als Wild Palms na ruim vier-en-een-half uur toch wat teleurstellend (en op den duur voorspelbaar) afloopt. Het had allemaal wel wat ruiger, wat rauwer gemogen.

Neemt niet weg dat deze miniserie er nog steeds erg mooi uitziet en er visueel dus veel te genieten valt, al zijn de special effects naar de huidige maatstaven niet bijzonder te noemen.

Wild Palms is niet geweldig maar was gezien het genre en het jaar van uitkomen voor die tijd zeker origineel.

3,5*

Cyberpunk? Wat heeft dit met cyberpunk te maken?

Zou je niet hoeven vragen als je de boeken van Gibson hebt gelezen. Trouwens, waarom denk je dat hij anders even voorbij flitst in Wild Palms.

Het is wel cyberpunk in afgezwakte vorm, zoals ik al weergaf. Als je alleen de 'moderne' cyberpunk gewend bent en de oorspronkelijke niet kent, dan kan ik me overigens wel enigszins voorstellen dat je niet onmiddellijk die link legt.

Dat zou kunnen. Heb de boeken ook niet gelezen, maar ik kan me bij deze film/serie weinig cyberpunk-elementen herinneren.

Cyberpunk? Het cyber-gedeelte is al ver te zoeken, laat staan de punk. Deze is er simpelweg niet; niet in de vorm van muziek, visualisatie of in de vorm van anarchisme.

Verder een aardige serie dat het vooral van het concept en ideeën moet hebben. Visueel is het vaak erg ondermaats, met als dieptepunt de intro, die zo uit een pornostuk lijkt te komen, incluis de muziek. Acteerprestaties zijn daarnaast maar zo-zo. Belushi doet het over het algemeen leuk, maar trekt het niet jammer genoeg net niet de hele serie lang. De rest van de cast brengt het er minder goed van af.

Geinig is dat de serie uit 1993 komt en een toekomstbeeld van 2007 voorspelt, toch bijna een kleine 15 jaar later. Wat volgt is een herkenbare wereld dat net een stap verder is dan wat wij vandaag de dag kennen. Het predikt een wereld dat aan het begin staat van virtual reality en holograms, met grote magnaten die op de achtergrond een vinger in de pap trachten te houden. Deze effecten en achterliggende komen nu enigszins uitgekauwd over, maar voor de liefhebber misschien toch de moeite waard. Daarbij houden de intriges en enkele mysterieuze soap-ontwikkelingen rondom familieleden en een soort van scientology church het net interessant genoeg om de serie af te kijken.

Geweldig onderschatte mini-serie, die zijn tijd ver vooruit was. Toendertijd werd 'ie door critici constant (onterecht) vergeleken met Twin Peaks en de grond in geboord.

Prachtige symboliek, een stortvloed aan originele ideeën en een perfecte mix tussen cyberpunk en surrealisme. Het complexe en veelzijdige verhaal combineert (nog steeds relevante) complot-theoriën (van scientology tot project monarch) met bijna alle sci-fi thema's en giet dit in een meer hedendaagse wereld. Propvol met quotes en knipogen naar zowel literatuur (van Gibson en Dick, maar ook Yeats en Whitman) als tv en films, zelfs muziek.

Laatst nog eens herzien (4de keer ofzo) en nog steeds even mind-blowing. Een feest voor elke cyberpunk-fan (dopke -> cp is niet alleen cyborgs met hanenkammen)

5* "There he stood, under a large orange banner... Everything must go!"

P.S. : James Belushi gaf zelf toe het verhaal niet te begrijpen, wat ik ook vind doorschemeren in zijn acteer-prestatie, maar het werkt perfect voor zijn karakter, die in echte conspiracy traditie "the last to know" is.

Waren trouwens 5 delen, maar in twee vertoond uiteindelik.

Is het een afgerond geheel of zijn er nog allerlei losse verhaallijnen aan het eind?

Gewoon ff (5 uur) kijken en genieten van deze film. Ik (samen met mijn vriendin) vinden dit een prachtige film.

In de tijd dat hij gemaakt was, was hij moeilijk te volgen en te begrijpen, maar in het heden (met alle technologische middelen die tot onze beschikking staan) is hij veel beter te volgen en te begrijpen.

Inderdaad een aanrader. Jaren geleden gezien en nu weer.

Het verhaal is erg goed evenals de sfeer setting. Met name de scenes op de achtergrond, de muziek, de techniek etc.

Helaas net geen 5 sterren. sommige visuals zijn erg gedateerd bovendien heb ik een gruwelijke hekel aan Belusci. In sommige scenes zit ik echt te wachten op de lachband. Ook het einde had inderdaad anders gekunt.

Een batshit-crazy soap, met voornamelijk invloeden van noir en cyberpunk, met vleugjes komedie en actie. Om het maar even kort te omschrijven, maar het dekt de lading eigenlijk niet. Een geheel eigen wereld wordt gecreëerd, waar virtual reality, politiek, cult-aanhangers/actiegroeperingen tegenover elkaar staan. Niet zozeer the good vs the bad, als wel een machtsspelletje tussen groepen met beiden een zeer eigen, compleet tegenstellende wereldvisie.

Persoonlijk heb ik het idee nogal wat te missen, doordat mijn beperkte kennis van oude, filosofische sci-fi, invloedrijke genre-schrijvers, poëzie en oude films niet heel groot is. Door de kennis die ik wel heb, viel dus te meer op hoe vaak de serie naar dat soort dingen refereert in dialoog en/of specifieke odes in scenes. Naarmate mijn kennis groter wordt lijkt de serie me wel aan kracht te winnen.

Het is waarschijnlijk geen toeval dat de serie een aantal Marxist ideeën bevat en voor de grap ook een film van de Marx brothers afspeelt en meermaals quote? Door de referenties naar T.S. Elliot moest ik meermaals denken aan Southland Tales, maar de vergelijking houdt daar niet op; Fluid Karma is een soortgelijke substantie en The Rock acteert ongeveer op een zelfde manier als Belushi hier doet. Ook de politieke omgeving van beide films is aardig gelijk. Safe to say dat Richard Kelly hier heel erg door is beïnvloedt?

Acteerwerk is van praktisch iedereen goed, echter vraag ik me af hoe de show was geweest als iemand anders de rol van Harry had ingevuld. Soms heb ik het idee dat Belushi echt niet weet wat hij aan het doen is. Dit past wel bij de sfeer van het geheel, maar toch vraag ik me af wat er was gebeurd als er iemand de rol had vervuld die het WEL had gesnapt? Naarmate de serie vordert keldert zijn acteerwerk ook, naar mijn mening. Maar misschien moest dat zo?

Verder genoten, misschien over 5 a 10 jaar nog eens herzien; wie weet wat ik er dan allemaal in terugzie?