H Story (2001)

Zeer aparte, sterke en minimalistische film.

Twee andere films kwamen in me op, Adaptation en Lost In Translation. Adaptation wegens het film-in-film concept, LiT omwille van het "alleen in Japan" concept. Al was deze er dan wel iets eerder.

Gelukkig hier geen zielige Japanse stereotypjes en flauwe humor die de film onderuit halen. Geweldig stijlvolle film, shots en muziek zijn tot in de puntjes verzorgd. De lijn tussen film en film in film vervaagt ook voordurend, met als gevolg het prachtige slot. Emotioneel intens, al zullen velen weer niks kunnen met die lange, observerende scene van met zichzelf worstelende personages.

Japans drama op z'n best, met prachtige rollen, ingenieus concept en zeer stijlvolle uitvoering. 4 dikke sterren, en wie zich nog moest afvragen waarom ik LiT niet kan appreciëren, dit is de film die LiT voor mij had moeten zijn.

Klasse dus.

Ik vrees datbjina 7 jaar later je me niet afdoende meer zult kunnen antwoorden/verder helpen, maar toch wat vragen/kanttekeningen:

Vond het toch eerder Frans, zoals eerder werk wat ik van Suwa zag ook daar meer aan appelleerde. Helaas de Franse cinema van het worstelende soort. Juist nét wat elementen die me minder aanspreken dan vergelijkbare voorbeelden. De relatie Dalle/Machida werkt wel, maar de worsteling van Suwa met Resnais/Duras bracht de boel mij teveel in onbalans. Ik geraakte er niet in.

Zeker dus voor dat genoemde koppel.

Deze opmerking verrast mij toch. Dit is toch bepaald niet nieuw en al vergelijkbaar gedaan, als ik mag aannemen dat het gaat om concept van in elkaar overgaande werelden, rollen etc. Niet alleen in Japan (Yoshida uiteraard, Imamura), maar Robbe-Grillet, Akerman, Schroeter, Kiarostami en wat te denken van het bronmateriaal (en ook nog later gedaan Nagasaki, Masson, ...). Of bedoel je te zeggen dat het concept niet nieuw is, maar hier perfect(er) uitgevoerd of veelzeggender (door bijvoorbeeld de interculturele combi)? (ik denk trouwens dat je de meeste voorbeelden die ik aanhaal nog niet hebt gezien en dat het ook zou kunnen dat dit concept je ligt en je dus op ontdekkingsreis kunt gaan )

Graag ook nog een toelichting van danuz met een visie. niet ter verdediging, maar ik leer (of eigenlijk: voel) er graag nog wat extra bij.

NB. Even iets geheel anders: je wilt niet weten wat je krijgt aangeboden als je op de link "koop deze film op DVD vanaf € 7,99" klikt. beschikbaar (letterboxed weliswaar) op R3 van Panorama.

Ik rekende de film misschien wat te streng af op dat wringende eerste uur (en de herinneringen aan M/Other). Laatste half uur toch wel bijzonder poëtisch en geslaagd, ik twijfel nog.Trouwens eentje voor de beavis Wish Top 100 - dit filmpje.

staat inderdaad op nr 68 in die top 100

M/other beviel mij overigens zeer goed en Hiroshima Mon Amour is een geniaal meesterwerk, dus de verwachtingen zijn hoog... wacht wel nog even op het juiste moment denk ik...

Laat ik de eerste zijn die hier helemaal niks mee kon. Ik kan op zijn tijd best genieten van langezame minimalistische films, maar hier kwam ik echt totaal niet in. Ik heb echt een paar keer moeten checken of mijn browser niet was vastgelopen, maar nee hoor, het ging echt zo langzaam dat er geen waarneembare beweging was. Ik moest daardoor denken aan een voorval zo'n 30 jaar geleden. Beetje offtopic: Ik als jonge puber liep 's avonds de woonkamer in en mijn moeder keek naar Höstsonaten. Ik bleef enkele seconden staan en keer naar de TV en mijn moeder. Ik vroeg: "Mam, waarom kijk je naar een film op pauze?" Net op dat moment bewoog Liv Ullmann haar hoofd. "Oh, hij staat nog wel aan?!"

Later als volwassene Höstsonaten meerdere keren gezien en die vind ik prachtig. H Story had wat mij betreft te weinig inhoud.

Dus een film in een film in een film...... Tsjongejonge.....