Quindici Forche per un Assassino (1968)

Ik weet dat ik in herhaling val maar ja.. die poster..

Dit vind ik ook wel een erg stoere! Die galgen maken het echt luguber en donker en spannend. Ben benieuwd of de film dat zelf ook is.

Prachtig idd. Heerlijk grimmig.

Wat, de poster of de film ? Misschien de film nog meer, want het blijkt hier een ouwerwets episch spaghettispektakel te betreffen van Malasomma...wie ? Wel, een bejaarde meneer die in zijn nadagen- waarom weet ik niet- werd uitgenodigd om in Spanjolenland zijn naar ik meen eerste en laatste spaghetti te schieten, en hij kwijtte zich gewetensvol van deze taak/ eer.

Di Nardo knutselde voor de gelegenheid een scenario in elkaar dat op originele wijze afgezaagde thema's als redt de onschuldige van de strop, een vete tussen 2 bendeleiders, een whodunnit, een Alamo siege en een posse/ gang confrontatie met elkaar verbindt, waarbij niet alles even goed tot zijn recht komt. Ik weet ook niet zeker of dit als een whodunnit bedoeld is, leek er wel op. Maar iedereen zal wel al snel hebben begrepen dat de moordenaar van het gezinnetje in het begin niet onder de 15 voortvluchtigen moet worden gezocht. Nog sterker : we hebben zijn portret in het begin al zien..hangen.

Hill en Martin dus als de 2 bendeleiders, Martin hebben we in het begin- en ook echt meteen in het eerste shot- als paardendief in actie gezien met zijn gang onder wie o.a. Brana, Hill gaat achter hem aan in de hoop bountygeld op te strijken. Ze besluiten echter samen te werken bij de verkoop van de paarden, dit akkoord sluiten ze in de schuur van huize Cook, het gezinnetje dat later afgeslacht wordt gevonden door Ross/ Steve, het vriendje van de oudste dochter. Deze formeert een posse, waarin we o.a. bad guy Sambrell aantreffen en zelfs een heuse dominee, vertolkt door Bosic.

De jacht op de 15 man- 8 van Martin en 7 van Hill- begint, er is een zeer lange chase sequentie die in feite in beeld is gebracht als een soort permanente epische charge. Slaat misschien nergens op, zag er wel indrukwekkend uit ondanks het in feite vrij geringe aantal figuranten. De 15 voortvluchtigen willen naar Mexico, stranden echter in een Alamo- achtig fort waar ze niet alleen door de posse, maar uiteindelijk ook door elkaar belaagd worden. de 2 kemphanen Hill en Martin hebben nog een extra motief voor hun primatengedrag : ze strijden om de gunsten van de schone domineesvrouw ( ! ) Andersen , een ginger MILF. Je zou er bijna een protestantse noorderling van worden...behalve die dominee en zijn vrouw nog meer gristelijk geinspireerde elementen, vooral geleverd door J. Martin als Benny, de door de Heilige Geest geroepen sidekick van Hill, die hier een in het genre normaliter komische maar hier serieus voorgestelde gristelijke bandiet vertolkt.

Hill en Martin doen het net als de bijfiguren naar behoren, wat voor deze 2 niet meteen vanzelfsprekend is. Hoewel over het algemeen dus behoorlijk goed met genoeg actie en variatie, heeft deze film 1 groot probleem : hij duurt te kort. Ik bedoel : ondanks een speelduur van HONDERD * minuten lijkt er heel veel te zijn weggesneden, wat het af en toe amper om te volgen maakt. Bij voorbeeld : het is avond en het fort is veranderd in een vlammeninferno, een cut later is het opeens ochtend en is het inferno verpieterd tot wat verspreide, gezellige kampvuurtjes. Ander zwak punt en reeds aangestipt is het whodunnit aspect rondom het vermoorde gezinnetje, dat later doorheen de film nog regelmatig terugkomt via Howard Ross/ Steve, en waarvan we allang weten hoe de vork daar in de steel zit. Het slot is ook tamelijk anti- climactisch te noemen.

Dan nog een prima western die een internationale release verdient, echter tot nu toe in de 100 minuten versie niet verder kwam dan het Iberische taalgebied.

Fotografie trouwens van Stelvio Massi, score van genreregular de Masi met wederom titlesong Raoul.

*: er schijnt wel ooit een verknipte versie van 85 minuten te zijn uitgebracht in de bios indertijd.