The Stranglers of Bombay (1960)

Een vermakelijke exotische Hammer film.

Klein van opzet, en de exterieur locaties zien er niet echt overtuigend India's uit.

Toch leuk, door de goed gekozen cast en de regie van Terence Fischer.

Guy Rolfe ( Capt. Harry Lewis) heeft charisma.

Ik moest wel even goed kijken, want in de meeste rollen die ik van hem zag droeg hij baarden, die hem een gemeen uiterlijk bezorgden.

Hoe anders is dat hier.

De boomlange ex-bokser en autocoureur kon best acteren ook.

Zijn tegenspelers zijn ook uitstekend gekozen.

Wanneer men een hooghartige Britse officier zocht voor films dan kwam men al gauw terecht bij Allan Cuthbertson.

Die had gewoon zijn uiterlijk daarvoor mee.

Ook hier werkt dat weer optimaal.

George Pastell weet te overtuigen als hogepriester van de wurgers-sekte van Kali.

Deze geboortige Griek werd steevast gecast in exotische rollen.

De Noorse acteur Tutte Lemkow (Ram Das) herkende ik van zijn rol in The Guns of Navarone (waarin hij een Griekse verrader speelde)

Jan Holden (Mary Lewis) is een prettige verschijning.

In werkelijkheid bracht zij haar jeugdjaren door in India, dus ze past wel mooi in het plaatje.

De prominent, met overweldigend decolleté, op publiciteistfoto's van de film aanwezige Marie Devereux speelt geen rol van betekenis, en heeft ook geen tekst.

Daarbij is er op de genoemde foto's meer van de weelderige boezem van het voormalige naaktmodel te zien dan in de film het geval is.

Beetje preuts van Hammer eigenlijk.

Al met al een aardige film in oogstrelende (zwart-wit en widescreen) beeldkwaliteit op DVD uitgebracht.

Te vinden in de DVD box "Icons Of Adventure", samen met de Hammer producties: The Pirates of Blood River, The Devil-Ship Pirates en The Terror of The Tongs.

Een exotische avonturenfilm die naar Hammertraditie toch ook weer inzet op horror. Waarbij ogen worden uitgerukt en handen afgehakt, al gebeurt dat voornamelijk off screen. Niettemin een broeierig verhaal dat de aandacht weet vast te houden.

De film zou eerst gemaakt worden in kleur maar uiteindelijk heeft men dan toch geopteerd voor zwartwit. Een kostenbesparing en men dacht ook dat het zou bijdragen aan het documentaire karakter van de ‘echt gebeurde’ gruwel. In tegenstelling tot bij ‘realistische’ films als Camp on Blood Island en Yesterday’s Enemy uit de Hammerstal mis ik hier dan toch wel de kleur van het kleurrijke India.

Binnen het horrorgenre van Hammer is dit één van de buitenbeentjes. Goed om een keer gezien te hebben.