Jue Dou Lao Hu Zhuang (1977)

Geen link met de andere Iron Monkey films

Een tijd geleden heb ik me eens gewaagd aan de Iron Monkey film met Donnie Yen. Vooral op aanraden van de verkoper van wie ik de DVD kocht die de film als één van de beste in het genre beschouwde. Ik zou zelf nu niet zo ver willen gaan maar ik vond het wel een degelijke film. Bij diezelfde verkoper had ik ook deze Iron Monkey Strikes Back op de kop getikt en ik vroeg me af of dit a) één of andere link met de andere film had en b) of dat dit even goed zou zijn.

Het antwoord op beide vragen is nee. Vraag me eerlijk gezegd ook af waarom ze Iron Monkey hebben toegevoegd als titel want ik betwijfel of dat oorspronkelijk de bedoeling was. Waarschijnlijk om mee te liften op het succes van de Woo-ping Yuen/Donnie Yen want het is overduidelijk te zien dat het originele titelscherm geknipt is en vervangen door iets dat ze snel in Paint hebben ineen geknutseld. Zoals gewoonlijk dekt de eerste alternatieve titel veel beter de lading en is het tegelijkertijd ook een redelijke vertaling van de Chinese titel. Soit, geen Iron Monkey personage dus maar wel iemand die zichzelf Cool Head noemt. Het waarom wordt nooit duidelijk maar bon, misschien ligt dat wel aan de Engelse dub. Wat vrij snel opvalt is dat Iron Monkey Strikes Back qua verhaal beter in elkaar zit dan de meesten films uit de Kung Fu collectie. Cool Head is een agent die de moord op de vrouw van de keizer onderzoekt en het niet vertrouwt wanneer de dader direct wordt opgepakt. Hij besluit verder op zoek te gaan maar wordt regelmatig de pas afgesneden door een aantal slechte lieden die hem van zijn queeste willen afhouden. De film bevat dus niet het standaard revenge verhaal (inclusief training) die je met dit soort films associeert maar voelt over de gehele lijn nogal Shaw Brothers-achtig aan. En dat is zeker een pluspunt te noemen want de film verliest nooit zijn geslaagde mix tussen plot en actie en de opbouw van de finale is indrukwekkend. Zeker wanneer Cool Head en Tun Wa zich doorheen allerlei vallen in Tiger Village moeten werken maar ook de dood van Wu Tai (die geen uitweg meer ziet doordat hij met beide armen in de muur vastzit) is heerlijk.

Dit soort kung fu flicks zijn meestal weggelegd voor mannen. De vrouwen die er in voor komen zijn hoogstwaarschijnlijk gecast als kanonnenvoer waar de slechterik van dienst zich eens aan mag vergrijpen en het deed me dan ook deugd om te zien dat Hsueh Li Pao deze trend niet voort zette en Judy Lee/Ling Chia castte als Tun Wa, of toch iets dergelijks want Chinese namen zijn niet aan mij besteed. Qua acteren is dit nu niet echt goed te noemen maar de dame kan op zich wel een lekker potje knokken. Al zijn het voornamelijk de scènes met Kuan Tai Chen die tot de verbeelding spreken. Vreemd trouwens dat hij hier in meespeelt want ten tijde van Iron Monkey Strikes Back stond hij onder contract bij Shaw Brothers. Ach, mij hoor je in ieder geval niet klagen want Chen is een acteur die qua actiescènes de moeite waard is.

Vermakelijke film in het genre, zoveel is duidelijk. Verbaas me dan eerlijk gezegd ook wat over de lage score hier want Iron Monkey Strikes Back bevat alles wat dit soort films leuk maakt. Een degelijk verhaal, al wordt het wel iet of wat warrig verteld en is het opletten geblazen, gecombineerd met degelijke actie. Kuan Tai Chen regisseerde een aantal jaar nog een Iron Monkey film waar hij terug de hoofdrol van opnam.

3.5*