L'Ange (1982)

Zeer bijzondere, avantgardistische film, die nauwelijks in woorden te vatten is.

Regisseur Bokanowski komt uit de experimentele hoek, daar waar mensen als Stan Brakhage hun emplooi vinden. Films die op hun meest extreem geen plot, geen karakters en geen narratief bevatten, maar waar het slechts om de sfeer draait. Visuele poëzie.

L'Ange bevat werkelijk verbluffende beelden, die niet anders dan alchemistisch en avantgardistisch kunnen worden genoemd. Beelden worden gemanipuleerd tot de meest wonderlijke visuele pracht die je op film kunt zien.

De meer alchemistische beelden (de meest mooie) worden afgewisseld met scène's waarin bizarre personages te zien zijn, bevroren in hun alledaagse bezigheden. Personages die zo uit een Breughel of Bosch lijken te zijn gestapt.

Magnifieke kleurenregens en bizarre beelden die, ondersteund door vervreemdende beklemmende muziek, voor een hypnotiserende, spookachtige en onvergetelijke ervaring zorgen.

L'Ange is gemaakt tussen 1977 en 1982 en heeft nogal een cultstatus in de scene. Werd bijna tien jaar lang non-stop vertoond in een bioscoop in Tokyo (net als Le Sang d’un Poète (The Blood of a Poet) van Jean Cocteau in de jaren '50 in New York).

Dit soort beelden gaat een páár graadjes verder dan zelfs de meest visuele films van regisseurs als Cocteau, Bunuel, Tarkovsky, Lynch of Tsukamoto.

Voor de mensen die niet terugdeinzen voor films waarin het plot ver te zoeken is en waarin het enkel om de fenomenale visuele poëzie gaat, en voor de mensen die verder kijken dan de normale film(huis)sector lang is en de hoek van de experimentele cinema induiken, is L'Ange een niet te missen aanrader.

Moeilijk te becijferen, maar een onvergetelijke ervaring is het zeker. Zeer memorabel!

Wauw dit was echt beangstigend (goed)! Ontzettend hyperactieve bijzondere niet-voor-iedereen-weggelegde film! Pwoah, ben er daags nadien nog van onder de indruk.

Mensen die vastzitten in de eeuwigheid, mensen die in een loop (ja op z'n Engels ja) zitten van hun eigen (saaie) leven... films die daar over gaan hebben bij mij altijd al meteen een streepje voor, maar als ze er dan ook nog zo goed uitzien als deze dan is de zaak compleet. Zoals Rude Awakening het al zo mooi wist te omschrijven: Wake you from your boredom!

Maar ach, laten we wel wezen, de beeldenstroom overtreft alles en dat is absoluut het belangrijkste in deze film. Pak een willekeurig frame uit de film en je kan hem aan de muur hangen, absoluut geen enkel frame is lame, geen enkele seconde is zonde en geen ... enough. Buiten dat alles er supermooi uitziet is het ook nog eens zo beangstigend als wat. Het is écht eng! Tenminste... zo denk ik erover. Alle mensen zien er met hun kleihoofden echt bizar en scary uit.

Gaat dat zien dames en heren, zoals Gimli het al zei: een onvergetelijke ervaring is het zeker. En ehm, wat Gimli ook zei... moeilijk te becijferen? Neuh toch, 5*.

Inderdaad toch wel benauwend en beklemmend, nu ik het zo eens terugzag na een paar weken. Lekker kafkaësk.

De eerste keer zag ik alleen maar pracht. Kunst met een grote K.

Die afwisseling tussen beelden die afgeleid zijn van de schilderkunst en (klei)animatie en tussen de alchemistische beelden is ook zo treffend. Die schilderij-achtige beelden lijken frame voor frame op een Vermeer of Rembrandt...echt zó enorm fraai.

De alchemistische beelden zijn echter nóg mooier. Als je goed kijkt zie je zóveel details. Echt magnifiek.

Bokanowski heeft nog meer (kortere) werkjes gemaakt. Vier korte experimentele filmpjes gebundeld in Courts Metrages. Dat gaan we dus ook maar eens zien!

Zeer ongewone film die bij mij sterke reakties teweegbracht.
De gewelddadige man wekte zo'n weerzin in me dat ik er letterlijk misselijk van werd. Het troosteloze gevoel dat ik kreeg bij de moederfiguur veranderde in angst bij het zien van de blik van de man wanneer de melkkan gevallen is. Ontzettend opgelucht ben ik dan ook om daarna een man in bad te mogen zien. Het zich reinigen en het geluid van vallende druppels gaven direkt een gevoel van blijdschap en het lachen van de man bevestigde dit gevoel. In de bibliotheek verdween mijn vrolijkheid in gespannenheid door het rusteloze zoeken, om daarna mezelf opgesloten te zien in een kubus op een kale vlakte. Met de van tevoren opgedane kennis wordt geprobeerd de gevangenis open te breken, maar ik kan me niet meer herinneren of dit ook werkelijk lukte. Verstening volgt en de klanken hebben een hypnotiserend effect, maar bij het stijgen van de trap worden de klanken steeds meer onaangenamer, en wat ben ik dan dankbaar als er uiteindelijk alleen maar stilte en licht is...

Vreemde ervaring hoor deze film, ik zal er zeker nog een tweede keer naar kijken maar voorlopig even niet

Waar is deze te vinden?

Bij Moviemail in UK te krijgen op video

http://www.moviemail-online.co.uk/films/11849

Dat is de VHS inderdaad, zo ver ik weet is hij nog niet uitgebracht op DVD.

Chris is zo te zien wijs geweest om niks te posten, maar ik zal toch even mijn reactie posten.

Laat ik eerst positief beginnen er zaten een paar mooie scènes in. zoals; een man zonder handen die aan een tafel zit. Maar daarna zie je een vrouw lopen en een kan met melk vallen en dit word tien keer herhaald. Letterlijk 10x keer. En dan komt er weer een scène en die herhalen ze weer 10x.

Dan is voor mij de lol er snel vanaf, en na 30 minuten had ik het allemaal wel gezien en droomde ik steeds verder weg…

2 sterren. (helaas voor tovenaar en de rest, maar ik ben bang dat je blij mag zijn als deze film nog een gemiddelde van 3 sterren heeft aan het eind van de pakketservice.)

Nah, had nog geen zin om te posten. Bij deze dan maar.

Ik vond het ook een rottige film ja.

De muziek vond ik lelijk, de beelden/gebeurtenissen bij vlagen maar mooi. Heel irritant inderdaad dat alles 10 keer herhaald werd, zo boeiend was het namelijk niet.

Hierdoor had ik het inderdaad naar 30 minuten allemaal wel gezien, en werden die 70 minuten een erg lange zit.

Ik verwachte ook niet anders hoor .

Maar enkele scènes die er echt uitsprongen (Het beste vond ik de scène van de man in het bad en de scène in de bibliotheek). Het meerendeel kon mij niet boeien. Langdradig, en vervelend; niet helemaal mijn kopje thee...

Ik kan me volledig aansluiten bij de kritieken van Macmanus en Chr.s. Daarbij vind ik de 'muziek' orentergend.

1,5*

Precies, had ik ook.

Ja, ben gewoon wat andere dingen tussendoor gaan doen

Wel aardige stukken, maar naar mijn mening "mogen" experimentele filmpjes niet zo lang zijn. De muziek vond ik geen schoonheidsprijs verdienen. 2.5*

Alvast mijn excuses voor de laagstemmers hier, maarrr ik kon hier wel wat mee. Ten eerste heb ik grote bewondering (en soms ook afgunst) voor experimentele films. Ik kon hier erg genieten van de projecties, de prachtige klassieke muziek en de vaak schitterende shots. De film zelf deed me ergens denken aan Neco z Alenky, alleen dan in mijn ogen stukken mooier.

Ik moet toegeven dat mijn gedachten af en toe afdwaalden, maar dat vind ik bij dergelijke film eigenlijk niet perse negatief. Doordat je als kijker eigenlijk niet gevoed wordt door een verhaal, is het bijna logisch dat je zelf aan het denken slaat, en je daardoor vaak in gedachten verzinkt.

Dit is toch wel heel essentieel voor films als deze. Wil je altijd door een film vermaakt worden ? Moet je altijd een narratief en een plot vinden ? Moeten karakters uitgediept worden ? Wat mij betreft niet perse. Een film mag van mij om de sfeer en het visuele draaien. Puur om te genieten van wat je ogen kunnen opvangen. Ik verzin zelf wel wat ik zie. Wat het voor mij betekend. Ik kijk een film als L’ange op een totaal andere manier, meer als een bewegende foto, of een bewegend abstract schilderij. Het verschil is dat je nu ook nog de bewegende en auditieve aspecten te goed krijgt.:)

De film kan gezien worden als pretentieus gezwets, wat begrijpelijk is, maar ik kijk puur naar of het mij raakt of niet. Sommige videokunst doet mij niks. Zo heeft Nam Jun Paik verschillende werken die mij absoluut niks doen. Ook andere hedendaagse videokunstenaars vallen wat mij betreft vaak in flitsende beeldjes. Het belangrijkste is dat het je raakt. Je moet er in kunnen wegdromen. Het moet enige 'zuigkracht' hebben, als het ware.

Ik vind daarom ook het herhalen van beelden hier wel erg geslaagd, ook de lengte van de film. Als hij korter geweest was had ik waarschijnlijk niet zo weg kunnen dromen, en was het daarom voor mij alleen maar oppervlakkig gebleven. De lengte is in dit geval zijn kracht. In plaats van een ruige beeldenstroom werd het nu een haast meditatieve film. Ik ging hier echt opzoek naar betekenissen, ik wilde dingen herkennen. Dat is een meerwaarde.

Genoten heb ik zeker, met volle teugen. Het was geen makkelijke film, maar dat hoeft ook zeker niet. In tegenstelling tot de andere helft ga ik voor de hoge score. 4/4,5* verdient hij wel.

Is niet nodig hoor Dan heeft cempaka tenminste niet helemaal spijt dat ze de video heeft uitgeleend.

Verder is dit ook een typisch gevalletje van love it or hate it.

Ja, dit is inderdaad een typische love it or hate it film. Probeerde hierover net ook al in discussie te gaan met Chris, maar als je hier niets in ziet, valt er weinig te discussieren.

Poeh, wat vond ik nou van deze film? Ik weet het nog niet zo goed.

Ik dwaalde vaak af, door de repeterende beelden en muziek. Ik vond de beelden niet bijzonder mooi. Ook niet lelijk, maar ik werd er niet door getroffen, wat ik bij andere films wel kan hebben. De "magnifieke kleurenregens" of de "personages die zo uit een Breughel of Bosch zijn gestapt" heb ik totaal gemist. Maar het videobeeld was toch vrij vaag, de poster die hier bij de film staat is veel scherper. Ik kon bijvoorbeeld absoluut niet zien wat dat vage ding was dat naast / op de arm van die man mee de trap op gaat. Maar dat is L'Ange zie ik nu hier.

Ik vond de film zeker niet te lang, eerder aan de korte kant. Ik heb het gevoel dat ik toch wat teveel ben afgedwaald en dat ik de opbouw van de film wat gemist heb. Maar wie weet lukt het om hem deze week nog een keer te bekijken.

De film heeft in elk geval absoluut iets bevreemdends, hij straalt een soort onrust/ongerustheid uit. Ook al zit er geen verhaal in, het lijkt niet over iets geruststellends te gaan.

Laat ik het voorlopig maar op een veilige 3,5* houden.

Hier trouwens twee mp3-fragmenten van de minimalistische filmmuziek.

Zie dat Alastor hem op nummer één heeft gezet, hoor graag een reactie!

L'Ange voert je mee naar een benauwende droomwereld vol bizarre en uiteenlopende situaties met vreemde personages en hun al even vreemde bezigheden.

Bokanowski profileert zich daarbij als een waar filmillusionist; hij goochelt met belichting en onderbelichting, smijt met frames in verschillende kadreringen en camerastandpunten. Hij hypnotiseert de kijker met repeterende beeldsequenties en dringt met behulp van een klemmende soundtrack rechtstreeks door tot het onderbewuste.

De film is vakkundig tot in de puntjes uitgewerkt, met oog voor detail en met ongekende flair. Het kleurgebruik is flets en roestig, maar consequent en stijlvol.

Bokanowski weet met L'Ange zijn fantasie en creativiteit vorm te geven op overweldigende manier. En overweldigd ben ik!

5 sterren.

Wat een bagger film zeg, erg ongeloofwaardig. heb de film gekeken omdat de film redelijke recensies heeft, maar heb dus nu geleerd dat recensies niks zeggen.

Hoe bedoel je, ongeloofwaardig ?

WOW! Wist even niet goed wat denken na het kijken van deze film. Dit moet één van de meest speciale, vervreemdende, edoch indrukwekkendste films zijn die ik ooit gezien heb.

L' Ange is een fantastische beeldenstroom waarin je volledig kan wegzinken. De enorm absurde personages en gebeurtenissen zorgen voor een vervreemdend effect. De herhaling werkt zeker niet nefast voor mij en ik verkeerde heel de film in een soort roes. Een bizarre, akelige droom. Neem daarbij de beklemmende, hypnotiserende muziek en we spreken wat mij betreft van een Meesterwerk.

Overweldigend.

5 sterren.

Weet iemand hoe ik aan deze film kan komen?

De VHS is uitgegeven door re:voir, waar hij volgens mij nu nog is te bestellen.

Niemand die een VHS-rip heeft op DVD (of mag ik daar niet om vragen)?

Geloof dat dit nog net binnen de perken van het toelaatbare valt En nee, ik heb hier geen rip van in bezit, vraag me ook af of die er überhaupt is.

Ik doel op mensen die de VHS hebben en deze misschien op DVD hebben gezet. Ik ben erg nieuwsgierig naar deze en heb geen VHS hiervan of speler daarvoor.

Ik begrijp waarop je doelt hoor, ik zelf had een VHS speler, zodat ik deze film in ieder geval eens heb kunnen zien. Nu ligt de film hier netjes opgeborgen te wachten op de dag dat een nieuwe of oude VHS speler in huize danuz komt bezoeken.