Shao Lin Tong Zi Gong (1981)

Ondanks het hoge idioten gehalten, irritante grappen, en pijnlijk slechte acteurs maakte de goede gevechten veel goed. Badguys die er belachelijk uitzagen en kinderen die hele circusacts opvoerden ... ik kon daar dan wel weer om lachen.

3*

Echt slechte en saaie film, niet halen anders krijg je spijt.

Leuk om een keertje te kijken, aardig wat gevechten en aktie, verder niet al te serieus nemen.

Kung fu kinderen

Kung fu is een genre dat ik het laatste jaar meer en meer ben beginnen waarderen. Er is wel wat slechts in gemaakt, zoals je dat in elk genre wel hebt, maar de gevechten zijn meestal wel van een aardig niveau. Ik ben dan ook begonnen met de films uit de Kung Fu Classics Collection te verzamelen (ik heb er nu zo'n 27) en kijk gewoon ze gewoon in volgorde van hoe ze in de collectie zitten. Gisteravond was Shaolin Chastity Kung Fu aan de beurt.

Toegegeven, de DVDs zijn wel niet van een erg hoog niveau. De Nederlandse ondertiteling is door iemand geschreven die best eens wat bijlessen in grammatica pakt en ook de kwaliteit is vaak niet om over naar huis te schrijven. Shaolin Chastity Kung Fu is daar geen uitzondering op doordat er regelmatig een soort verkleuring over het beeld komt bij een nieuwe scène die dan terug vervaagt na enkele seconde. Plus het zijn Engelse dubs maar dat vind ik bij dit soort knokfilms nog niet zo erg. Want knokken wordt er zeker en vast gedaan! Bij kung fu denk ik eigenlijk altijd aan Hongkong maar met Shaolin VS Lama had Taiwan al bewezen dat ze het genre beheersen. Wat wel direct opvalt is dat de film veel bloederiger is dan zijn soortgenoten. Zo wordt het gezicht van de monnik verplettert door een rotsblok en het feit dat dit allemaal met kinderen is, geeft een nog net iets bloederiger effect.

De focus ligt dan ook voornamelijk op die kinderen, niet moeilijk natuurlijk wanneer je praktisch alle volwassenen in het begin van de film laat uitmoorden. Een gedurfde keuze want er zijn maar weinig films die er in slagen om kinderen goed te laten acteren maar het werkt hier wel. De trainingsscènes zijn af en toe vrij bruut te noemen en de gevechten zelf worden op een geslaagde manier uitgevoerd. Je begint je af te vragen of de kinderen misschien allemaal onderdeel waren van een circus want er zit vrij veel acrobatie in en het is een aangename afwisseling met de 'gewone' gevechten. Leuk stel bad-guys trouwens met onder andere een kerel met een groene Superman cape, een piraat met een ooglapje, een Nacho Libre figuur, een WWF fighter rip-off en een kerel met twee paardenstaartjes aan de zijkanten van zijn hoofd. Er wordt regelmatig eens met een kind gesmeten (voornamelijk door de WWF kerel) maar de effecten kunnen er mee door.

Robert Tai is een naam die ik nog meer ga tegenkomen doordat hij ook nog Fist of Legend 2 (die helemaal niet zo slecht is als de score doet vermoeden), Ninja: the FInal Duel en Trinity Goes East op zijn naam heeft staan. Als die twee laatste van hetzelfde niveau zijn als deze, dan ga ik nog een paar vermakelijke avonden tegemoet. Ik kijk er in ieder geval naar uit.

3.5*