Komedie om Geld (1936)

Rini Otte speelt een leuke bijrol, maar verder is het een oninteressante film. Helaas, want ondanks het commerciële falen, zou dit kritisch een zeer sterke film zijn. Voor mij was dat niet het geval.

Erg drukke en bombastische film waarbij ik nota bene in slaap viel.

Wederom een slecht verzorgde dvd uit de Filmmuseum reeks.

Geluid is zeer slecht, na ca. 40 minuten moet het volume opeens flink worden opgeschroefd en regelmatig zijn dialogen onverstaanbaar. Daarbij ook nog eens een enorme bak ruis.

Ook de filmkopie is droevig. Bij het scannen is b.v. helaas niet op de kadrering gelet, waardoor hoofden wegvallen.

Elke moeite om deze uitgave iets op te knappen was blijkbaar teveel! En dat is jammer, want de film zelf is zeker niet onaardig. Het verhaal wordt vlotjes en met aardig camerawerk en acteren verteld.

Maar het Filmmuseum zou zich moeten schamen....

Wel leuk dat ik nu Nostalgienet heb. Maar ik zie achterelkaar slechte films, dat schiet ook niet echt op.

Ouderwets kreng deze film, die nogal toneelmatig van opzet is. Dit vind ik dus geen leuke film maar in hoeverre ze dat in 1936 wel vonden is ook maar de vraag. Krijg je weer een beetje idee wat ze zoal in die tijd in Nederland in elkaar prutsten, maar meer is het toch ook niet. 1.0.

Uit nostalgisch oogpunt vind ik het toch wel een goede zet van het filmmuseum om al dat oude spul weer uit te brengen voor de liefhebbers i.p.v. te laten verstoffen in archieven waarna het van ellende uit elkaar valt. Veel verstand heb ik er niet van maar het oppoetsen lijkt me toch heel veel werk. Wat oude Nederlandse muziek betreft heb ik ook wel eens dat ik denk kan dat niet beter maar het kan inderdaad vaak niet beter, de kopieën die voorhanden zijn, hebben allemaal mankementen en bij film zul je het moeten doen met nog veel minder kopieën

Deze film doet op bepaalde momenten erg on-Nederlands aan. Ze draagt overduidelijk de stempel van Max Ophuls, wat blijkt uit het gebruik van vloeiende camerabewegingen, een verteller, flamboyante stilistische kledingkeuzes en bepaalde settings (het circus). Toch wel enigszins verrassend.

Vooral in de jaren na de oorlog heeft Max Ophüls —in 1933 gevlucht voor de Nazi’s— een aantal erg mooie films gemaakt. Dit is een niet zo geslaagd uitstapje naar Nederland, helemaal gebouwd rondom de destijds gevierde toneelschrijver en -acteur Herman Bouber (“De Jantjes”). Film heeft nogal geleden onder de tand des tijds, maar het is best aardig om ‘m toch een keer gezien te hebben.