Le Voyage en Ballon (1960)

Ik heb de andere film van de regisseur gezien, Le Ballon rouge (1956), een prachtige film over een jongetje en een rode ballon. Die lopen de oude wijken van het toen nog authentieke Parijs rond. Ik vond de film melancholisch en zeker mooi verfilmd.

Wat zie ik, nog maar 2 stemmen voor deze mythische en briljante kiddie klassieker ?
Voor alle duidelijkheid: dit is GEEN vervolg op LBR- alleen al omdat de ballon knaloranje is- heeft goddank geen hol te maken met die conteplatieve zooi van Hsou en Binoche, en heeft al helemaal niets te maken met.. Jack Lemmon Tsja, er schijnt een US versie te zijn met hem als voice-over, die heb ik uiteraard niet gezien.
Wel speelt als in LBR wederom het zoontje van de regisseur de hoofdrol, verschil is dat hij hier ook uitgebreid mag praten. Misschien doen de vrij spaarzame dialogen wat afbreuk aan de perfectie van het geheel.
De film had een pedagogisch doel: de kiddies spelenderwijs en vanuit de lucht kennis laten maken met heel FR, in een tijd waarin men nog niet 4 keer per jaar op vakantie ging.
We starten in het noorden in Bethune, gaan vervolgens zuidoostwaarts langs de mijnen en het roet van Longwy, gaan via de Maasvallei langs de Elzas en omcirkelen de dom van Straatsburg, reizen via de Vogezen en slot Haut Koningsbourg naar Parijs waar wij de Notre Dame overvliegen, trekken westwaarts langs de Loire en slot Chenonceaux, zien een drijfjacht op een hert, een zeilschip in volle glorie voor de kust van Brest, bezoeken een Bretonse boerenbruiloft en de menhirs van Carnac, gaan dan gehaast dwars door FR om via de Rhone vallei te arriveren in de Alpen, waar we langs de Mont Blanc vliegen, een zowel letterlijk als figuurlijk hoogtepunt.
Daarna gaan we zuidwaarts naar de strandtoeristen aan de cote d'azur, de marinehaven van Toulon, westwaarts naar jeu de boule spelers in de Provence, een stierengevecht, de flamingo's en wilde paarden van de Camargue trekken onder ons langs en we fladderen vervolgens noordwaarts door het centraal massief om te eindigen in les Baux.
Het slot is merkwaardig contemplatief en verrassend, ik ben er eigenlijk niet uit wat dit einde betekent en waarom het daar eindigt. Het maakt iig wel duidelijk dat dit een coming af age film betreft.
De technieken die werden gebruikt voor de aerial shots- 90 procent van de speelduur bestaat daaruit- waren state of the art en dat geldt ook voor het spectaculaire kleurgebruik. Lamorisse schoot het allemaal zelf en werd daarbij geassisteerd door oa Jacques Demy. Het wordt wel eens tijd voor een officiele release eigenlijk.
Briljant en klassiek is ook de score die Prodromides leverde.

Helaas alleen maar op VHS in mijn collectie.

Bestaat er een DVD versie?

Neen, nergens .

Maar om u een plezier te doen heb ik wel de aanhef van mijn bericht gewijzigd, dat zal toch een hele troost zijn .

1 > Jammer

2 > Op naar nummer 3

Ik heb genoten van deze fantastische luchtreis boven Frankrijk, formidable ! ! !