Bloody New Year (1987)

Springt nogal van de hak op de tak, maar heb me er geen moment mee verveeld. De intro is compleet overbodig en lijkt slechts vulling te zijn om tot een acceptabele speelduur te komen. Het gedeelte in het pretpark was ondanks dat wel lekker sfeervol en deed even aan Tobe Hooper's Funhouse denken. Eenmaal in het echte spookhuis beland wordt het pas echt genieten van een overkill aan goedkope en soms tof gevonden effecten. Leuk filmpje!

De eerste 10 minuten lijken op een aflevering van Peppi en Kokki, maar daarna beginnen we echt en krijgen we een weliswaar no-budget, maar zeer creatieve 80s horror-film. Normaal scoren dit soort amateurwerkjes niet zo heel goed bij mij, maar hier vallen we toch van de ene in de andere verassing.

Trash.

Wel een trashfilm die de zaken iets speelser aanpakt, maat niet perse beter. Ik heb deze film gekeken in het kader van een horrorfilmevenement waaraan ik meedoe, anders had ik deze overgeslagen. Sterker nog, dan was deze film me nooit opgevallen.

Al vanaf de eerste momenten is het duidelijk dat deze film bijna geen budget heeft. De sequentie op de kermis is al zo rommelig dat het moeilijk is om de schurken en de goedzakken überhaupt uit elkaar te houden. Dat gaat ook een goede 10 minuten zo door voordat ze plots na 5 minuten in het hotel zijn.

De rommeligheid blijft vervolgens de hele film aanhouden. Een film waarvan ik gewoon niet denk dat er enige liefde naartoe gegaan is. Het voelt aan alsof de regisseur totaal niet wist waar hij nou eigenlijk mee bezig was. Rommeligheid en chaos overheersen en een echt rustig geheel krijg je niet.

Het schrijfwerk is verder ook best slecht te noemen. Personages reageren abnormaal op zaken waar je ondersteboven in paniek van moet raken. Het acteerwerk is daarnaast voorspelbaar slecht en wil nergens maar een beetje opvallen. De dreigingen zijn ook te goedkoop om er echt iets leuks van te maken. Een zwart kleed over iemand heengooien kan elke amateurregisseur.

Hotel kent wel leuke details verder en er wordt regelmatig wat geëxperimenteerd maar dat is bitterweinig om dit als geheel boven water te houden. De bombastische finale is ook eigenlijk gewoon totaal niet leuk of vernieuwend, en verder blijft de film aanvoelen alsof elk shot maar een enkele take nodig had om te maken.

Dit zal nooit mijn genre worden, hier is gewoon niks te beleven. De moorden zijn er gewoon niet, dat lijkt tenminste zo. De fantasie-elementen vallen door de mand en alles voelt afgeraffeld aan, daar lijkt het budget trouwens los van te staan. Sfeerloos geheel dit, die wel kort duurt en nog wel oké wegkijkt. Verder blijven dit soort films totaal niet mijn ding. Kende jij deze al alexspyforever?

“Oh dead horses and barbed wire – I don’t like this place!”

B-mengelmoes van horror-elementen. Kwaadaardige geesten, die eruit zien als zombie, terwijl er ook alle ingrediënten aanwezig zijn voor een slasher en iets met time-warp doet… Beginnend met; een groep vrienden die plezier hebben in een promenade-pretpark aan zee raken in conflict met een stel pretpark-eikels. Ze redden de Amerikaanse toerist, slopen het spookhuis, springen in een boot en belanden op een eiland met een hotel wat je in de proloog van 1959 zag.

Tja deze film is maar gek van opzet. Om te beginnen duurt het met 35 minuten of zo pretpark, een eeuwigheid om op gang te komen. Enfin als het dan begint, wordt het nog goofier want plots zijn daar een soort Evil Dead-POV-beelden, die vergezeld gaan van stock-audio van een studiopubliek dat beleefd lacht om een ​​sitcom-grap. Of wat te denken van een plotselinge sneeuwstorm binnenshuis, die werd vergezeld van kattengeluiden om de een of andere reden...of een Elm Street-invloed als er grijparmen uit muren te voorschijn komen!

Voor het grootste deel gebeurt er ook niets heel spannends. Veel heen-en-weer geren, buiten en binnen. Toch zijn er ook een paar leuke effecten in de vorm van een buik punch-through, 720-graden hoofdwending, en een moordende trapleuning. Sommige ideeën zijn helaas te groot voor het budget, maar er wordt wel veel creativiteit getoond, waardoor de film de moeite van het bekijken waard is.

De titel doet een winterse slasher vermoeden, maar dat blijkt niet het geval te zijn. De film speelt zich in midzomer af en de plaats van handeling is een hotel waar de tijd heeft stilgestaan. Het hotel is blijven steken in het jaar 1959 ten tijde van een nieuwjaarsfeest en wordt bevolkt door geestverschijningen.

De film is een goedkope rip-off van een film als Evil dead. Van de acteurs moet je niets verwachten. Van het verhaal ook niet. Dat is pure pulp en kent de meest onzinnige plotwendingen. De ene onzinnigheid volgt op de andere. Er wordt wel flink gemoord, maar dan zonder eerst een goede duistere atmosfeer neer te leggen of zorg te besteden aan het moordwerk dat in aanzet best creatief is, maar er gewoon belachelijk uitziet. Van spanning is geen sprake. Soms willen grote hoeveelheden bloed en een goede dosis gore nog wel eens iets van de slechte kwaliteit vergoelijken. Beide zijn echter niet noemenswaardig aanwezig.

Bloody New Year is lachwekkend slecht en pure tijdverspilling.

"I wonder what it's like... doing it on a snooker table.”
"Doing what?”

Het is eigenlijk best een leuke verassing en een cadeautje als Netflix dit soort B-films uit de jaren tachtig toevoegt aan hun catalogus. Laten we het hopen dat ze dat nog veel vaker gaan doen, al mogen het wel betere films zijn dan deze zogenaamde horrorfilm. Want laten we heel eerlijk zijn, buiten het feit dat deze film zichzelf voornamelijk presenteert als ‘horrorfilm’ is het gewoon totaal geen horrorfilm. En dat is misschien wel de grootste tegenvaller hier want, ik kijk genoeg films ook in dit genre om ze best wel leuk te vinden en er zitten echt genoeg pareltjes tussen die je gewoon domweg moet vinden maar, dit is het totaal niet. De voornaamste reden is gewoon dat het te weinig horror bevat.

Het duurt ook gewoonweg te lang voordat er iets gebeurt in deze film, en daar had ik totaal geen zin in. Het kat- en muisspel in het begin op de kermis is precies zo'n voorbeeld waarom deze film niet uit zijn schulpje durft te kruipen. Een vrij saaie achtervolging en totaal nietszeggend wat overigens ook gewoon helemaal niks met het “verhaal” te maken heeft, voor zoverre deze film überhaupt nog een verhaal bevat. Na ruim veertig minuten is het eerste beetje spanning en komt er eindelijk een ‘killer’ in beeld die daarna ook gewoon niet eng is. De make-up is echt verschrikkelijk, en totaal niet angstaanjagend. Het duurt daarna ook ruim een uur voordat er eindelijk eens een beetje gore te zien is, dit gebeurde wanneer er nog zo'n monster met zijn hand aan de lift blijft zitten, die vervolgens zijn onderarm amputeert, wat overigens misschien wel de leukste scène van deze hele film is.

En als je dan zoiets ziet, laat Warren zien echt wel instaat te zijn een bloederige horrorfilm te maken. Al zal daar het budget gewoon niet voor zijn geweest. En dat zorgt er wel voor dat je gewoon een hele slappe film kijkt, die ik gewoon niet horror durf te noemen. De ene scene weet de film nog een beetje te redden van de ondergang want, zonder die scene had ik deze film echt met he allerlaagste bestempeld. Jammer, echt een gemiste kans.

'Bassie & Adriaan en de Plaaggeest' meets 'The Haunting of Hill House'. Of zoals de personages vooral opgefokt wegrennen van andere jongeren en spookverschijningen. Op zich vond ik de premisse van 'Bloody New Year' (1987) nog best gaaf gevonden: een eiland waar mensen worden opgeslokt door een tijd ruimte continuüm. Hoe het precies werkt wordt echter nauwelijks uitgelegd, maar er wordt een fijn sfeertje neergezet van een soort tijdloop waarin personages blijven hangen in de jaren zestig. Het is alleen zo jammer dat de speciale effecten van een abominabel niveau zijn. Zelden zo'n lelijke horrorproductie gezien.