Dutch Touch (2006)

Jammer dat de tv-versie weer met zo'n 25 minuten was ingekort. Toch maar eens een keer achter die dvd aan, want dit was een prima documentaire. Wellicht dat het inhoudelijk nog beter is (of niet natuurlijk). Vandaar een voorzichtige 3,5* waardering.

Leuke kijk in de keuken van een muziek-scene waar ik niet in thuis hoor. Jay Colin zegt al: "Hiphop is nu zo populair dat de jeugd hiphop-kleren draagt, slang praat, en boos kijkend over straat loopt." Het vooroordeel wordt dus door de in-crowd bevestigd. Ik zie ook niets anders in m'n gedachten dan opgeschoten jongens in niet-passende kleding en meisjes in te strak zittende hempjes met een vooroordelende breezer in de hand terwijl ze de jongens ophitsen. Ach, dope shit zullen we maar zeggen.

Duvel is interessant, Jay Colin is zeer getalenteerd, en Brainpower weet met z'n commerciele succesjes toch geld in te zamelen voor zijn einddoel als artiest. Hiphop in Nederland leeft en groeit, mooie recepten uit de Hollandse multiculti-gaarkeuken. Vreemd dat de maakster niet voor Opgezwolle had gekozen trouwens. Alweer dope shit wellicht?

Inderdaad, Duvel blijft heel erg ingetogen, introvert haast. Maar hij legde ook uit dat hij niet te concreet wilde zijn, ook in zijn teksten. Vond het juist wel iets hebben. Dope dat ze met kubusbiets wat heb je voor eindigden.

Ook opvallend trouwens bij DuvelDuvel concert in Melkweg zag je echt hip-hop publiek en dan zie je bij Brainpower een paar 13 jarige meisjes vooraan staan :') Ik heb het nooit op Brainpower gehad, vind hem als artiest waardeloos - op een paar nummers na. Ik stond dan ook vreemd te kijken toen hij met Jean Grae een track opnam (!) waar Brain ineens een heel andere identiteit leek te hebben. Zijn verse - in het engels - vond ik echt dope en ik vroeg me af waarom hij niet vaker op deze manier en in het engels rapte.