I Marziani Hanno Dodici Mani (1964)

Ze bestonden nog niet : films van Castellano/ Pipolo...gelukkig, zou je zeggen. Vooral in de eighties erg actief als vervaardigers van stupide komedies, van huis uit scenaristen. Deze prent bleek echter nog tamelijk mee te vallen en bij vlagen grappig te zijn.

Een sf spoof waarvan er toen in IT meerdere werden gemaakt, kwam bijna gelijk uit met il disco volante van Brass, waaraan ook wordt gerefereerd hier .Opgezet als een mockumentary incl. semi- serieuze voice over die ons vertelt dat de martiaanse invasie echt heeft plaatsgevonden, uitgevoerd door 4 aliens die zijn verkleed als star trek geeks met bijbehorende autistische trekjes. Die raken ze gedurende de film enigszins kwijt, en dat dankzij de vrouwtjes natuurlijk !

De nadruk op sex en vrouwen wordt hier al snel duidelijk als leider X1 uitlegt dat er 3 soorten aardlingen zijn : 1 van die 3 wordt gekenmerkt door "voor en achterbochels " en trekt de meeste aandacht van de helden- helaas meer dan de "derde soort " waarvan we niet weten wat die precies doen , maar we zien op dat moment wel een opzichtige zeiknicht door het beeld paraderen..

Wat we hier echter het meest zien- behalve die 4 geek aliens- zijn lekkere sixties babes, geen lelijk wijf gespot in de film geloof ik. En zo hoort het ook. Zo treffen we bij voorbeeld Margaret Lee aan in de Franco en Ciccio minifilm die eigenlijk niet bij de rest past en waarin ze om onduidelijke redenen begint te strippen en te teasen, helaas komt ze later slechts 1 keer in beeld terug. Meer aandacht voor Fellini muze Noel, die zich ontpopt tot grote liefde van X1- ondanks of dankzij haar professie.

Het merendeel van de film is erg flauw natuurlijk en dat verwacht je hopelijk ook, maar soms ook grappig : vooral Landa en zijn liefde voor een jukebox met een "prachtige stem " , en die Martianendans, die overgaat- allicht- in een striptease. Die voetbalmatch was dan weer te infantiel voor woorden.

Maar de grootste pré van dit alles is de sixties sfeer, schijnbaar onbekommerd en nog benadrukt door Morricone die een potpourri van zwakzinnige maar aanstekelijke italopopdeuntjes vervaardigde. Die Morricone kennen jullie trouwens ook uit once upon a time in the west...

Wie heeft dit gezien ?