Il Posto dell'Anima (2003)

Neo neo neo realisme in een anti globalisties en anti-kapitalisties c.q. anti-yankee imperialisties jasje. Gaat dus over 3 nobele proletariers die we op de poster zien afgebeeld, het zout de aarde zich afbeulend in een door yankee imperialisten gerunde bandenfabriek in de Abruzzen, en zoals gezegd gaat die fabriek dicht.

Dit leidt dan tot de gebruikelijke toestanden met stakingen, bezettingen en sit ins als in die goeie ouwe anti-kapitalistiese seventies cinema. Meer nog dan een politiek pamflet is dit echter een human interest drama waarin we de 3 protagonisten en hun omgeving volgen die ieder op hun eigen manier omgaan met de wereldeconomische calamiteiten in het rad waarvan zij minuscule radertjes zijn. Misschien zijn er hier mensen van Ford Genk aanwezig die kunnen vertellen of het allemaal ook echt uit het leven gegrepen is, maar het leek me overtuigend. Ook de moederfabriek hier komt trouwens zgn. uit Detroit, maar er was schijnbaar geen geld om daar op te nemen en zo worden we getracteerd op zgn. Amerikaanse scènes die duidelijk zijn opgenomen op een industrieterrein ergens in Italie en waarin de boze yankees worden gespeeld door lieden die Engels spreken met een Italiaans accent...ook Brussel wordt even aangedaan, en in deze hoofdstad van het Europeesche Neo-kapitalistiese Rijk dat over ons welzijn waakt horen we op de achtergrond a town called malice , net zoals we tijdens de slotcredits the clash horen.

Minder geslaagd vond ik de wat cheesy scènes waarin men zijn heil zoekt in de zgn. onbedorven natuur- die zoals gekend door en door verrot is- en de zij- intrige rondom de chemicalien waar de onbeschermde arbeiders aan blijken te zijn blootgesteld, zo wordt het er een beetje te dik op gelegd.

Goed spel van de cast.