Camille (1921)

Niet echt moeilijk aan te komen aangezien het publiek domein is

Geweldige film. In die tijd uiterst origineel. Vraag me af wie de vrouw aan haar hand was op het begin met het zwarte haar die Rudolph Valantino aan het verleiden was en Nazimova toen zei dat ze te goed voor hem was

Nazimova's overdreven gedoe was echt geweldig om naar te kijken. Valentino was aan de andere kant erg irritant. Dat hij een ster is geworden...

Een erg simpel liefdesverhaal die toch erg mooi is. Een prostituée (tenminste;volgens mij was ze dat) die verliefd wordt op een man en ze moet het met hem uitmaken van haar vader. Toch blijft ze van hem houden en wil niet meer leven. En dan komt de confrontatie...
Toch wel voorspelbaar dat ze echt op de laatste minuut dood gaat. Ik stoorde me er echter niet aan.

Ja, erg leuk; kijkt lekker weg.

*3,5

Alweer een tijdje terug dat ik deze gezien heb. Naast de excentrieke persoonlijkheid van Alla Nazimova zijn vooral de bijna psychedelische settings me bijgebleven. Prachtige Art Deco decors en sets.

Het verhaal zelf is een puur melodrama waar je tegen moet kunnen en dat lukte mij maar net. In ieder geval is deze versie een stuk beter te hebben dan de remake met Garbo uit de jaren dertig.

Hoewel overduidelijk inferieur aan de schitterende latere Garbo-klassieker, is dit toch ook een heel fijn filmpje. Nazimova en Valentino maken een mooi stel, maar de decors stelen inderdaad de show.

Nazimova mag hier flink de diva uithangen en dat doet de film geen goed. Haar theatrale acteerstijl is storend, maar gelukkig is Valentino voortreffelijk in een vertolking die grotendeels erg naturel is en verklaart waarom Valentino zo ontzettend populair was. Maar tijdens de laatste ontmoeting tussen Nazimova [als de gedoemde Marguerite] en haar grote liefde Armand heeft iemand hem blijkbaar vertelt dat hij best wel wat mag overdrijven. Dit is het moment waarop de film uit de bocht vliegt. Een gevoel dat wordt versterkt door het einde dat afwijkt van het boek van Alexandre Dumas waarop de film is gebaseerd. Marguerite sterft hier eenzaam en alleen als een heldin die alles opofferde voor haar grote liefde, dus zonder Armand. Wellicht was Nazimova bang dat Valentino de film van haar zou stelen en waarschijnlijk zou ze daar gelijk in hebben gekregen. Weliswaar een fascinerende extra op de DVD van de Garbo-versie van dit verhaal, maar duidelijk inferieur aan die legendarische verfilming.