Chacun Sa Chance (1931)

Later geremaked als Trading Places. Een van eerste rollen van Jean Gabin.

Sorry, maar dat eerste slaat totaal nergens op. De intrige lijkt in de verste verte niet op die van trading places of zelfs de synopsis, laat staan dat TP een remake zou zijn van deze vrijwel vergeten klassieker. Dat het de eerste rol van Gabin als protagonist in een talkie was klopt wel, wat het natuurlijk meteen tot een - zij het slechts om die reden- belangrijke film in de geschiedenis van de Franse cinema maakt.

Steinhoff- vooral gekend vanwege zijn cultklassieker Hitlerjunge Quex- liet de regie schijnbaar over aan Pujol, die zelf in het begin alla Guitry cast en crew introduceert.

Daarna volgt een verhaaltje gebaseerd op een werk van ene Warden en dat je zou kunnen omschrijven als een standaard operette style romcom : Gabin werkt in een typisch jaren 30 art deco warenhuis, gaat echter liever naar een al even typische jaren 30 music hall waar hij bij toeval een baron aantreft die een rendez-vous had gepland met zijn maitresse, niet wetend dat zijn vrouw ook daar een afspraak had met een van haar talloze minnaars...volgt de gebruikelijke reeks aan quid pro quo's die ertoe leidt dat Gabin abusievelijk wordt aangezien voor een baron, wat hij niet tegen durft of wil spreken, terwijl meneer baron wordt aangezien voor een pauper, wat niet bepaald conform zijn wensen was.

Daarna volgt de gebruikelijke romance als Gabin de bevallige verkoopster van versnaperingen in de music hall ontmoet, Simone- Basset. Genreconform leidt dat dan tot een kluchtige finale waarin alle personages bij elkaar komen en alle misverstanden worden opgehelderd.

Sorry dat ik over deze trivialiteiten doorzanik, maar bewezen diende te worden dat dit niets met TP te maken heeft en dat lijkt me nu wel duidelijk.

De artistieke waarde is verder tamelijk nihil, visueel heeft het niets te bieden behalve Gabin die nog in stomme film stijl zwaar is opgemaakt en overkomt als een ontzettende nicht. De liedjes in deze musical- want dat is het, eindigt ook met een samenzang- zijn al evenmin veel soeps, al werden ze geschreven door de gekende operette componist Walter Kollo. En ja, Gabin zingt ook, in het begin zelfs al, solo. Opmerkelijk tenslotte was het telefoongesprek van mevr. de barones met haar minnaar, gezongen in rijm in een stijl die wel heel erg lijkt op het verder vreselijke LPDC van Demy, die dit als jong ventje wel gezien zel hebben.