Når Mor Kommer Hjem (1998)

Ik zie dat ik nog een relatief hoog cijfer heb gegeven. Ik ben dus mild.

En heeft niemand kritiek/commentaar op deze film????

Nou, ik wel: matig en een beetje saai. Ik vraag me af of kinderen hier enige sympathie voor op kunnen brengen. Het nut van sommige personages zag ik ook totaal niet. Waarom die rare buurman en waarom was die zo raar?

Het is dat de film ouder is dan 'Nobody knows', anders had ik het er een slap aftreksel van genoemd!

Geinig was nog de korte carriere als tasjesdief van de hoofdpersoon.

Redelijk filmpje, maar ik kan nou niet zeggen dat ik er zo van onder de indruk was.
Het verhaal is ietwat saai en in het laatste halfuur o zo voorspelbaar.
Ik ben het trouwens wel met Baggerman eens dat het tasjesdief gegeven leuk gevonden was en dat hij dan toch maar z'n excuses aanbiedt en het tasje teruggeeft, haha
En ook ik vond de buurman een overbodig personage.
Misschien dat kinderen het wel leuk zullen vinden, maar ik kan er niet meer dan 2* voor geven.

Een prima feelgood familie-dramafilm met natuurlijk een goed einde en de bijbehorende voorspelbaarheid. Het acteren is van allen best aardig en bij tijd en wijlen prima muziek. Wat realisme betreft is het wat ongeloofwaardig, maar gelukkig nergens storend. Wat mij vooral opviel is dat er nergens zwaar moralistisch werd zoals vaak gewoonlijk. Natuurlijk moeten er keuzes gemaakt worden tussen het goede en het 'slechte'. De toevoeging van de buurman moest voor meer spanning zorgen, maar was totaal onnodig. Toch boven mijn verwachtingen.

Was een zeer redelijke familie film met een droevig verhaaltje.

Goed geacteerd zeker door Kasper.

3 sterren

Standaard kinderfilm. Naïef verhaaltje, maar de doelgroep zal er prima tevreden mee zijn.

Ik kon hier vrij weinig mee. Aan de ene kant wil de film heel erg dramatisch en heftig overkomen, maar op het begin is het allemaal heel erg zoetjes.

Het acteerwerk van Kasper Emanuel Jasper is toch opmerkelijk goed; maar helaas wordt er met dit middel vrij weinig gedaan. Het begin is allemaal leuk en aardig en eigenlijk bijzonder kinderachtig: dit lijkt echt in elkaar te zijn geplakt door een 11-jarige. Maar blijkbaar werd gedacht van: er moet toch een switch komen en het wat heftiger laten worden. En ja, die 'turn of events' is dan weer bijzonder geforceerd. Verder snap ik ook niet het hele punt: die kinderen zijn alleen in huis en hebben hulp nodig. Waarom accepteren ze dat dan gewoon niet?

Echt dus gewoon een typisch "we zullen in eens gesticht terechtkomen"-kinderverhaaltje. Alles is zeer gedramatiseerd en dat terwijl alle problemen in het verhaal simpel kunnen worden opgelost. Verder werd ik ook echt ziek van het lelijke camerawerk. Volgens mij hebben de monteurs een foutje gemaakt en in plaats van kleurgebruik sepia gehanteerd. Want gosh, het beeld leek wel uit de eerste de beste 8mm-filmformaat te komen. Ik vond het echt ontiegelijk lelijk. Ik vraag me overigens af wie de cinematografie deed voor deze film.

Verder is het natuurlijk ook maar al te logisch dat zo'm simpel gemaakt filmpje een heerlijk zoet happy end heeft.

Prima jeugdfilm die lekker wegkijkt.