Rajio no Jikan (1997)

Ik weet natuurlijk niet wat de motivatie was van de andere stemmers om hem zo laag te waarderen, maar ik vond het al met al toch wel een vermakelijke film, die me wel is bijgebleven. Ook al zaten er wel behoorlijk belachelijke dingen in het script.

Ehm... Ik ben geloof ik de enige die m laag heeft gewaardeerd Een oubollige, tenenkrommende komedie staat mij bij. Een verspilde zondagmiddag met zo'n Japanse (ik kkeek toen alles wat os en vast zat en uit Japan kwam) would-be Amerikaanse feelgood film. Echt vervelend en helemaal niet mijn ding.

Trailer link

Alternatieve Japanse DVD afbeelding

link

Vandaag de film weer eens bekeken. Hij stond me best nog wel helder voor de geest. Een groep karikaturen maakt een radio hoorspel. Alleen spelen hun ego's wat hoog op en gaan ze allerlei eisen aan het script stellen, waardoor de live radio uitzending heel anders gaat uitpakken. De eerste keer dat ik de film zag, vond ik hem nog best wel vermakelijk en goed te pruimen. Maar een tweede keer, als je al weet hoe de film gaat aflopen, werkt dat niet meer. Daarvoor is het script van de film toch te mager en zijn de spelers toch echt te overdreven karikaturen om blijvend leuk te zijn. Nee, dan toch maar liever de scetch van Monty Python over "Scott of the Sahara".

Leuke vroege Mitani.

Je ziet hier al duidelijk de beginselen voor z'n latere werk. De grote cast, één centrale plek, één groot event en daarrond vanalles dat foutgaat. Iedereen die z'n eigen ding zo'n beetje doet, nogal wat drukte en ondanks de chaos loopt alles toch steeds net weer goed.

Je moet er een beetje van houden, ik vind het in ieder geval veel leuker dan de misverstanden-comedy, een broertje van dit soort humor. Verschil met Mitani's latere werk is dat dat wel een hoop filmischer is (en hij daar ook wel betere acteurs tot z'n beschikking had). Het is allemaal een beetje flauw op deze manier, maar de feel-good en goedlachsheid van deze productie werkt best aanstekelijk.

Fijne regisseur toch wel, ook fijn dat de film eens gewoon rond de 105 minuten hangt, zo kan ik dit soort werkjes ook eens gewoon in de week bekijken. Vind Mitani altijd wel oké, de rest van z'n oeuvre volgt vast ook nog wel (als er aan te komen valt ten minste).

3.0*