Kadosh (1999)

Verbazingwekkend! Een film uit 1999, al geruime tijd uit op dvd in Nederland, en ik plaats de eerste stem! Heeft nog niemand deze meesterlijke film gezien? Hypnotiserend, prachtig. Samen met Lost in Translation en Eternal Sunshine of the Spotless Mind een van de 'echtste' liefdesfilms die ik in de laatste jaren heb gezien.

Gaan we eens bekijken

Recensie hierboven is hoopvol

Vond deze film erg tegenvallen. De passie en liefde was naar mijn mening ver te zoeken en pas na in het laatste kwartiertje begon de film echt te leven.

Op sommige scenes na jammerlijk.

Slechts 2* voor deze.

Enorm ontroerend filmpje waarin men aantoont hoe een select groepje strikt orhtodoxe joden omgaan met geloof en hoe dit hun leven heel de dag bepaald. De vrouw is er enkel om de man bij te staan, om zijn kinderen op te voeden, seks is helemaal niet passievol. Het is noodzakelijk voor de goede zaak, voor kinderen te baren.Als de vrouw van Meir onvruchtbaar blijkt te zijn is dit natuurlijk vanwege het feit dat ze onrein is. Allesins dat maken ze haar toch wijs, wat volgt is de liefde van 2 personen die door hun geloof lichtjes aan het vervreemden zijn, Meir word er constant aan herrinerd dat hij geen kinderen kan krijgen en dit toleren de hogere machten niet.
De scene waarin Malka haar huwelijksnacht heeft met de man van wie ze niet eens houdt is zeer schokkend. De manier waarop ze met elkaar omgaan, hun vrijpartij is niet liefdevol, niet teder, het is bruut woest. Het is alsof men niet mag genieten van seks. triestig.

4.0*

Mee eens, uitstekende acteerprestaties. Ik heb de dvd dan ook een tijd geleden aangeschaft.

Tamelijk taaie kost over een wereld, waarvan ik weet dat die bestaat, maar die ik totaal niet ken; alleen een miniem klein beetje aan de buitenkant. De film kent een heel traag tempo en dat komt deze keer goed uit, want daardoor kreeg al dat onbekende de kans om bij mij rustig bezinken.

Gisteren heb ik de Israëlische komedie Matana MiShamayim gezien, waarin te zien is dat in de Georgische gemeenschap van Israël vrouwen enkel gezien worden als lustobject (overigens met hun goedvinden naar het schijnt). Deze film laat zien dat de vrouwen in de orthodoxe gemeenschap nog slechter af zijn. Daar dienen zij blijkbaar enkel om te werken (zodat de man in alle rust z’n leven lang de Talmud kan bestuderen) en voor de productie van nageslacht.

.

Regisseur Amos Gitai vertelt het schokkende verhaal tot mijn verbazing redelijk neutraal. Dat laat onverlet dat de film mijn rotsvaste opvatting bevestigt, dat fanatici en fundamentalisten, van welke overtuiging dan ook, griezelige (en soms ook gevaarlijke) mensen zijn.

À propos, prima geacteerd trouwens, zeker door Yaël Abecassis, die ik nog ken van het veel mooiere Va, Vis et Deviens (2005).

Interview over Lemale et Ha'halal / Fill the Void (Rama Burshtein):

Beiden titels gaan op het Te-Zien-Lijstje.

Vond dit redelijk tegenvallen. Wat getoond wordt is vooral een hoop ellende, voortkomend uit de perversiteiten van een orthodox geloof; nu dan eens een keer niet in een katholieke of islamitsche samenleving, maar in die van de orthodoxe joden. De stijl is zonder opsmuk, maar ook zonder diepgang of nuance, en dan werkt de misere voor mij niet meer zo.

Wel positief is de sfeer, die werkte door de vrij aparte muziekkeuze nog wel betoverend. Het kan de film echter niet redden van een matige score.

Een film die geduld van mij als kijker vergde, dit uiterst trage, taaie, maar zorgvuldig vertelde verhaal, dat speelde binnen de joods orthodoxe gemeenschap, waar de voorschriften van de Thora en de Talmoed (het heiligste boek van de joden) heersen. Voor mij is deze extremistische wereld waar vrouwen onderdrukt worden volkomen vreemd. Het leek op een open gevangenis. Klip en klaar werd getoond dat religie of godsdienst waanzin is. Eerlijk gezegd zie het verschil niet zo met de ultra islamitische wereld.

N.B. Ik heb nooit geweten dat je tijdens het vrijen je keppeltje op moet houden.