Broos (1997)

Als Roosen inderdaad in het echt hetzelfde is als haar karakter in de film, dan heb ik medelijden met iedereen in haar omgeving. Zelfs tijdens een serieus gesprek aan tafel trekt ze de aandacht naar zich toe door op de achtergrond hard en overdreven duidelijk op een cracker te kauwen.
Op haar rol is overigens niet veel aan te merken, ze speelt de irritante, pessimistische zus goed. Maar ze heeft inderdaad iets 'dwingends' waardoor ze irritant overkomt (wat in dit geval dus wel bij haar rol past ).

Leuk om te zien hoe de karakters van Leen en Carlos een paar keer botsten. Zo waren er wel vaker onenigheden tussen de zussen, maar vooral de botsingen tussen de eerder genoemden waren soms erg droog.
Op het eind wanneer de vliezen van Ted breken wil de film waarschijnlijk laten zien dat de zussen onderling tóch goed met elkaar overweg kunnen en hun onderlinge problemen (even) opzij kunnen zetten.

Naast het aardige (maar nergens hoogstaande) acteerwerk is het knap dat de film nergens gaat vervelen. Ondanks dat vrijwel alles zich afspeelt in de woonkamer van een van de zussen en dat alles verteld wordt, had ik nooit het gevoel van "schiet nou eens op". De verhalen op zich zijn nergens schokkend of opmerkelijk en met welke verdere bedoeling de film nou gemaakt is, komt ook niet helemaal goed uit de verf. Daarvoor wordt ook de relatie tussen de zussen niet goed genoeg belicht (op een paar momenten na). Maar nogmaals: het verveelt nergens.

Mooi menselijk. Fijn tempo ook in de film.