La Vie Est à Nous (1936)

Samenwerkingsproject van verscheidene regisseurs,al lijkt het erop dat Becker bijna alles heeft gefilmd en de rest is toegevoegd voor de naamsbekendheid.Een soort socialistisch realisme c.q. proto cinema vérité,behalve communistisch ook Frans dus in het begin krijgen we te horen dat Frankrijk toch wel het beste land ter wereld is.

Helaas wordt de boel een beetje verziekt door een handjevol gewetenloze plutocraten,daarom dient men zich te wenden tot het dichtsbijzijnde PCF kantoor zodat dit euvel verholpen kan worden.

Deze stelling wordt dan geillustreerd aan de hand van 3 episodes:in de eerste gaan arbeiders-weinig origineel-in staking,al is de sfeer gemoedelijker dan in Sovjet staakfilms.In het 2e deel wordt een boerengezin de keien op geflikkerd en in het derde deel sluit een werkloze intellectueel zich aan bij een communistische jongerenafdeling.

Daarna zien we enkele weinig cameragenieke PCF leiders als Thorez die hun riedeltje afdraaien,waarna alles wordt besloten met het zingen van de internationale.

Behalve enkele bekende acteurs en actrices( bv Sibirskaia uit Ménilmontant) hebben ook Becker en Renoir cameo's .

De amusements en artistieke waarde is nihil,slechts interessant als tijdsdocument.

dank voor de tips weer buffone, lijkt me een zeer interessant tijdsdocument!

aangezien jij al meer hebt gezien uit deze hoek dan ik, een vraag: Hoe verhouden dit soort Franse socialistische werkjes met de Duitse uit ongeveer deelfde tijd? (Kuhle Wampe denk ik aan, ook nog niet gezien). zijn er grote overeenkomsten/verschillen in de context e.d?

Of ik meer heb gezien dan u weet ik niet,maar wat die vergelijking met KW betreft:de strekking is inderdaad identiek,en ook zijn er overeenkomsten in de opbouw.Dat zal wel het gevolg zijn van stroomlijning door het Komintern.

De stijl had echter niet veel verschillender kunnen zij ,en dat komt waarschijnlijk eerder door het verschil in tijd( 32 v 36) dan in plaats.Toen KW werd gemaakt had vadertje Stalin blijkbaar nog niet per oekaze besloten dat "zinloos formalisme" in de kunst geluiqideerd moest worden, en die film is dan ook vrij arty met intellectuele montage gedoe en invloeden van de Brechtiaanse dramaturgie.

Deze film daarentegen is zo simpel als maar zijn kan en direct te vatten voor de meest simpele proletariër.

Een opvallend verschil in de inhoud is overigens dat hier de baddies benoemd en in beeld gebracht worden, daar waar in KW het woord "fascisme" zelfs niet uitgesproken werd.

zeer veel dank!!!!