Die Geschichte vom Weinenden Kamel (2003)

Wat een gave titel én poster!

Deze docu geeft heel mooi weer hoe het (in onze ogen) primitieve leventje dan de nomaden in de Gobi-woestijn is.

Het enige dat deze mensen de hele dag doen is voor hun kamelen en schapen zorgen. Het enige dat ze eten is melk en brood. Het enige dat ze voor de ontspanning kunnen doen is wat kaarten en zingen. Enig! erg mooi om te zien dat oude rituelen echt blijken te werken op de kamelen.

Bovendien zijn die kamelen echt grappige beesten.

Kluizenaar zijn is toch even primitief als nomaad zijn

Damn, deze docu heeft toch echt wel indruk gemaakt. Ontzettend simplistisch, minimalistisch gefilmd, maar wel heel erg effectief. Een dergelijke docu laat me toch wel even flink stilstaan bij vooral het leven van nomaden. Onvoorstelbaar hoe hun leven er uit ziet. Je zou bijna denken dat het 100 jaar geleden gefilmd is, totdat je een kleurentv ziet met een schotel...

Kamelen, geweldige beesten! Dit was de enige film op het IFFR waarvan ik direct toen het programma bekend was zei: ja! die moet ik zien!! Mooi dat het IFFR je de kans geeft om zoiets te zien. Kamelen rocken!

En eh... natuurlijk briljant dat 1 van de nomaden... jawel... "Dude" heet.

Deze film staat nu bovenaan in de Publieksenquete van het IFFR!

Zie artikel.

Wat mij treurig stemt is dat de drempel om in die lijst opgenomen te worden slechts 30 is.

Je moet er niet aan denken dat een film die slechts door een handjevol mensen is gezien, de publieksprijs wint. Allerminst representatief.

Gaaf!!

Wat mij treurig stemt is dat de drempel om in die lijst opgenomen te worden slechts 30 is.

Nee ik heb het dan meer over die andere film die in het artikel genoemd wordt. Die wellicht net genoeg bezoekers trekt

Deze kamelenfilm draait vast nog wel een keer, of niet ?

Die Geschichte vom Weinenden Kamel is 3 keer te zien. Er is pas 1 voorstelling voorbij, vanmiddag is de tweede, dinsdag de laatste als ik het goed heb. Ik ben het wel met je eens over die grens, 30 is echt veel te laag. Omhoog krikken die handel!

Na de lovende woorden van Mik en mij, en de nummer 1 positie die deze film eventjes had in de publieks-enquete niemand meer die besloten heeft hier naartoe te gaan? Jammer .

Beetje onmogelijk je programma aan te passen als je alle kaartjes al hebt.

Elke keer als ik op TV weer iets zie van Mongolië denk ik weer terug aan deze film. Wat een ontroerende, bijzondere, wonderbaarlijke docu was dit toch... Geen woorden voor.

Schitterende film met schitterende beelden.

Zo 'mooi' om te zien dat zelfs een nomaden volk al beinvloed word door het Westen.

De film zat vol grappige momenten, maar de mooie beelden hadden de overhand.

Natuurlijk was het kleine kameeltje om op te eten zo lief en hadden de nomaden behoorlijk goeie humor

4,5* en misschien bij herzien een 5*

De hype die Mik en Tovenaar sinds het IFFR trachtten te ontketenen blijkt nog steeds niet echt gelukt.... slechts 7 stemmen tot nu toe? Ik geef ze namelijk grotendeels gelijk, want dit is toch wel een zeer charmant en uniek filmpje.

Heb zoiets af en toe wel 's nodig, zo'n film die je weer even met beide benen op de grond zet. Kinderen die tevreden zijn met een dobbelspelletje, chillende kamelen met een hoog knuffelgehalte en af en toe een zandstormpje.... da's toch wel een sterk contrast met het flitsende westen . En juist dat maakt deze film/docu zo mooi. Had het gebeuren om de weepende camel alleen wat ontroerender verwacht. 't bleek 'slechts' bijzonder om te zien, maar het ráákte me niet echt.

"Als we terug zijn vraag ik of we een tv krijgen."

"Hmn, dat kost wel 20 à 30 schapen!"

(vrij geciteerd)

4*

Nah....het begint te komen...:)

Ik vond het een erg leuke en interressante docu/film, maar ik had het idee dat er veel meer in had gezeten.

In de VPRO-gids las ik dat de makers - om het verhaal van de Weeping Camel rond te maken - ook stukjes door de familie na heeft laten spelen.....en dat zie je helaas.

Ik vond de gehele nomadenfamilie een boeiende club met mensen en had het beter gevonden als de makers dat verhaaltje over het kameeltje (dat toch niet zoveel om het lijf had) hadden losgelaten en de familie gewoon een tijd gevolgd hadden, dus zonder zich te concentreren op het witte beestje en meer de dagelijkse beslommeringen in beeld te brengen - er gebeurt immers genoeg, alleen al het ritje naar de stad levert een aantal prachtige scenes op.

Verder blijf ik me er steeds over verbazen wat die nomaden toch in een prachtige tenten wonen ( in Peking Express waren ze ook al te bewonderen) - met hun houten deuren, kleurijke tapijten, meubels vol met Mongoolse ornamenten en glazen koepels die ze bij zware storm weer kunnen afdekken.

Als je Die Geschichte vom Weinenden Kamel in de bioscoop gaat bewonderen (want hij is zéker de moeite waard) pas dan wel even op want wij zaten tussen een grijze-NCRV-populatie die om de haverklap 'weg-van-de-snelweg'-wijsheden aan het verkondigen waren.....je bent gewaarschuwd...

Hehe ja, Groningen hè

Ik was niet uitgenodigd in ieder geval.

Maar nee, het was geen meeting maar ze hadden het me makkelijk wijs kunnen maken...:)

Des te meer omdat het een 55+ publiek was. 'Ach kijk nou, een Nijntje dekbed!', gonsde het door de zaal...

Haha, ik heb hem ook in Groningen bekeken.

Zat eerste helft naast een man die alle visuele aspecten in de film ging vertalen

'Zoo, dat is wel een harde storm zeg'

'Kijk daarachter lopen nog twee kamelen'

'Het kameeltje huilt, Weinen doet hij, whahaha'

En dan zat er achter me ook nog is een vader die alles vertaalde aan zijn dochter...

Tweede helft ben ik daarom maar op de 3e rij gaan zitten en heb me afgesloten van de 'buitenwereld'. Ik vind bios meestal heel leuk, maar ik irriteer me altijd nogal snel aan andere mensen, vooral bij zulke schitterende films waarbij je het liefst in je eentje weg wilt dromen!

Hilarisch begin (kameel die de horizon afspeurt). Fantastische kijk op een hele mooie cultuur.

Zie geen reden om het minder dan 5* te geven.

Niet te accepteren.

Mensen, ga deze film zien.

Op zich interessant om te zien hoe mensen in een kurkdroog maanlandschap kunnen leven.

Maar omdat er, afgezien van het flinterdun kamelendrama, vrij weinig gebeurde begon het al snel langdradig te worden. Hoge verwachting en evenhoge teleurstelling.

2*

Discovery Channel meets Animal Planet meets Peking Express

Mooie plaatjes vullen niet altijd alle gaatjes. Er gebeurt eigenlijk niet zo veel, dat weer leidt tot zo nu en dan een saaie scene.

Gelukkig liet het einde van het kamelen'drama' mij niet ongeroerd. Het laatste half uur van deze 'documentaire' is daarom ook meer dan de moeite waard, nee: een must.

Daarom 4****

Misschien was ik niet zo enorm onder de indruk omdat in de promotiefilm van '...weeping Camel' dit wonder al vertoond wordt. Dus met deze achterliggende wetenschap zat ik op meer te wachten.

Ik was al een tijd erg benieuwd naar deze film (en nee, niet alleen omdat er veel schapen in voorkomen ) en hij blijkt idd het bekijken waard. Ik vond vooral het leven van de nomaden erg interessant om naar te kijken. Leuk om te zien dat ook de nomaden wel van een peuk houden (ik vond het wel een raar gezicht eigenlijk). Het hele gedoe rond het kleine kameeltje had ook best zijn momenten maar na de zoveelste afwijzing vond ik het wel een beetje vervelend worden. De film is af en toe ook erg grappig, vooral als de twee jongetjes naar het centrum gaan en veel onbekende dingen zien. 3,5 ster (het zijn toch wel enorm coole beesten die kamelen, alleen die intelligente blikken al...)

Toffe film. Hoe je met een minimaal verhaal toch kan blijven boeien. Prachtig gedaan. Ook tof dat het ritueel ineens blijkt te werken, verklaar dat maar eens

Prachtige docu, soms een beetje traag, maar altijd boeiend. En het Shoosh-ritueel op het einde behoort toch tot een van de meest merkwaardige dingen die ik ooit heb gezien. Ontroerend.

3 sterren.

Toen ik deze in het rek bij de bieb zag staan dacht ik meteen een film met zo'n titel die moet ik zien! En wat blijkt deze is bijzonder de moeite waard, wat een ongelooflijk mooie documentaire. Nou ja documentaire, het kwam op mij meer over als een film die een mooi fascinerend verhaal vertelt en dat dan gelukkig zonder zo'n betweterige en o zo informatieve voice-over.

Deze film geeft een heel mooi intiem portret van een mongoolse nomadenfamilie die troubles hebben met een van hun kamelenveulentjes. Eigenlijk gebeurt er allemaal niet zoveel maar op de een of andere manier wist dit verhaal, deze beelden mij flink te raken. Uiteraard is het de schoonheid en de kleurenrijkdom van de mensen en de prachtige ruige desolaatheid van het landschap maar er is nog wat. Er spreekt een enorme liefde uit deze film, zoveel dat die mij een beetje week maakt.
Het is liefde voor het land en de bevolking, voor hun manier van leven maar ook voor de essenties van het bestaan, het hebben van een warm nest (tent in dit geval) en de vreugde en schoonheid van het dagelijks leven.
Toen ik na de film de extras bekeek op de DVD kwam ik erachter dat de regisseur, de drijvende kracht achter dit project, vrouw en mongoolse is en dat is volkomen logisch. De scene waarin de vrouw haar kind in slaap zingt en daarna onder, inderdaad een Nijntje dekbed toestopt is zo simpel, zo puur en zo warm dat ik er kippevel van kreeg. Er zit toch duidelijk een feminine touch in die gezinstafreeltjes.

Natuurlijk is ook de climax wonderschoon, ontroerend en wonderlijk. Vraag me dan toch weer af, wat zijn we hier in het westen toch allemaal kwijtgeraakt. De fascinatie voor de TV doet het ergste vermoeden voor de volgende generaties. Hopelijk kunnen zij hun eigen manier van leven blijven behouden want het maakt er onze planeet en de mensheid een stuk rijker op.

Wonderlijke en prachtige in zijn eenvoud en met veel liefde voor het onderwerp gemaakt, beste docu die ik tot nu toe gezien heb. 4.5*