Tokyo 10+01 (2003)

We schrijven Neo-Tokyo, 2xxx. 11 personages worden wakker in een verduisterde loos met een armbandje om. Ze leren al snel dat ze binnen 11 uur en als eerst het eindpunt moeten halen, anders wordt hun arm ingespoten met een gif.

3x raden waar Higuchinsky zijn inspiratie vandaan heeft gehaalt. Zelfs de letters die in beeld gebracht worden, zoals #1 died at.., zijn schaamteloos overgenomen.

We moeten de film dan ook meer zien als een soort parodie op dit soort films en verwijst naar van alles en nog wat. Vooral in het begin krijgen we een roller-coaster van grappen over ons heen. Jammer genoeg werkt het deze keer voor geen meter. De elf typetjes zijn erg flauw; het soort van een travestiet, een computernerd, een dodelijke vrouw met mannenhaat etc. Maar ook de grappen en het overdreven gedoe slaan bij mij de plank finaal mis. Normaal ben ik gek op deze vorm van Japanse humor (Zie bijv. Getting Any? of Party7), maar niet als het zo flauw en haast banaal uitgevoerd is als in deze film. Je krijgt heel erg het gevoel dat er te geforceerd grappig en overdreven wordt gedaan.

Jammer genoeg is er verder ook niets origineels te ontdekken in het plot om het geheel nog een beetje te compenseren.

Aan de andere kant, de 65 minuten (zonder credits) vliegen voorbij en het is toch wel leuk om te zien welke misstappen de regisseur van Long Dream en Uzumaki heeft weten te maken.

Boring .

Verschrikkelijk saai werkje dat (te) veel lijkt op het BR principe. Personages zijn lame, geen opvallend karakters maar ronduit inspiratieloos en niet(!) grappig. Een behoorlijk probleem voor een film die weinig meer heeft te bieden dan pogingen tot humor.

Totaal geen gore en daarnaast visueel erg lelijk. In de (lange) 65 minuten gebeurt er niets wat de moeite waard is...ook niet interessant voor de fan van BR of soortgenoten.

Links laten liggen tenzij je van futloze rotzooi houdt.