Kiekeboe: Het Witte Bloed (1992)

Wat precies de bedoeling was van deze film heb ik nooit begrepen. Na vijf minuutjes vruchteloos opzoekingswerk had ik er genoeg van en nam de film gewoon zoals hij was. Nochtans had ik hem anders beoordeeld als bleek dat het een afstudeerproject was.

‘Het Witte Bloed’ is allereerst een Kiekeboe album dat in mijn ogen niet echt speciaal kan genoemd worden. Akkoord, het personage Mona werd geïntroduceerd, maar veel meer dan dat gebeurt er niet. Het verhaal staat me niet aan en in 1992 waren er al een heleboel albums verschenen die meer voor verfilming vatbaar waren. Achteraf gezien zou natuurlijk elk stripverhaal verknoeid zijn geweest, moest het in de tengels van deze regisseurs terecht zijn gekomen.

Vanaf de eerste minuut valt dit project al tegen honderd per uur door een mand vol rotte peren. Na een te grote portie extreem lelijke ‘title cards’, komt de eerste set in beeld. Sapperdeparaplu, wat oogde dit amateuristisch. Tegenover soaps als Familie en Thuis steken ze schriel af. De huiskamer waarin onze bekende familie zich bevindt komt namelijk slechts voor 1/10 in beeld. Een deur, een stukje gordijn en een deel van de tafel is al wat je te zien krijgt. Kiekeboe blijft constant in de deuropening staan. Wellicht was het karton pardoes op en konden ze dus enkel voor die drie vierkante meter decor blijven staan.

Wat me zowaar pas later opviel was de volslagen bespottelijke aankleding van de personages. Mensen die de strip kennen gaan zich doodlachen. Kiekeboe is te dik, Charlotte lijkt in geen geval op haar getekende voorbeeld, Konstantinopel is bijna even groot als zijn vader en Fanny draagt een pruik waar je U tegen kan zeggen. Samen maakt dat één ongeloofwaardige en onherkenbare bende acteurs. Alhoewel, dat het acteurs zijn kan nog weerlegt worden. Van acteren is immers geen sprake. Deze arme lieden snappen zelfs van toneel geen jota. Ze braken hun tekst op zo’n ontzettend onnatuurlijke manier uit, dat je als kijker niet weet of je moet lachen, huilen, of een hoelahoep met boter insmeren om hem vervolgens smakelijk te verorberen.

De dialogen zijn stuk voor stuk gekopieerd uit de tekstballonnen. Helaas werkt dat hier niet. Het mopje in het begin over Fanny die ‘meer van hem hield dan hij van haar’ mist zijn uitwerking, hetgeen volledig te wijten is aan de incompetentie van de cast. Later zullen de personages ook de tekstballonnen blijven eerbiedigen door o.a. luidop tegen zichzelf te tateren. Het geforceerde gebruik van je en jij doet hier in grote mate afbreuk aan.

Doorheen de 75 minuten durende klucht volgt de ene teleurstelling de andere op. Goegebuer vormt het toppunt en stoot met zijn potsierlijke blonde pruik Fanny met gemak van haar troon. De enige acteurs die min of meer goed gecast waren zijn Rottiers en Tanghe als respectievelijk Mikal en zuster Bloedwijn. Jammer dat ze dat dan verpesten met, toegegeven, hilarische overacting.

De muziek is minstens even weerzinwekkend. Met geen woorden te beschrijven helaas, maar luister er anders even naar. De Special Effects ( ) zijn om te huilen. Zelfs Ed Wood zou hier met een Facepalm op reageren. De vleermuizen die rond de toren van de privékliniek fladderen zien er ontiegelijk nep uit.

1,00

(Als iemand kan aantonen dat dit een afstudeerproject is, dan ben ik bereid een halve ster meer toe te kennen)

8 procent rente voor trouwe spaarders

Ooit in een ver verleden had ik Het Witte Bloed al eens eerder gezien. Als ik me niet vergis hadden ze in de plaatselijke bibliotheek een VHS met de film (ze hadden ook de Jommeke verfilming) en als fan van de stripreeks had ik het eens uit pure nieuwsgierigheid meegenomen en in mijn herinnering viel het allemaal nog wel mee. Jaren later, anno 2013 dus, stootte ik op een rommelmarkt opeens op de DVD van de film. Nooit geweten dat het opnieuw was uitgebracht (ik was ondertussen ook al een aantal jaar gestopt met de reeks te verzamelen en had dus geen weet van Mona, de Musical waar deze film bij werd uitgebracht) en wederom uit pure nieuwsgierigheid de gok gewaagd.

Maar jongens toch, dit is nu niet echt een goede film te noemen. Het moet al jaren geleden zijn dat ik het album zelf heb gelezen (ik kon ook zweren dat Benny Slim er hier al aan te pas kwam maar dat is blijkbaar pas in de opvolger, De Kus van Mona) maar daarjuist het album eens terug opgediept en het valt op hoe getrouw ze het eigenlijk hebben gevolgd. Of dat een slim idee is? Ik vind in ieder geval van niet want het loopt voor geen meter. De dialogen worden letterlijk uit de tekstballonnen overgenomen en het zorgt voor een lachwekkend effect. Oorspronkelijk was het ook het plan om hier een televisiereeks van te maken maar de film slorpte zoveel van het geld op dat er maar besloten werd om het ineens op video uit te brengen. Let vooral ook op het boek dat Fanny vast heeft in de bibliotheek wanneer ze vampiers opzoekt. Nooit geweten dat je uit een boek over de films van Boris Karloff (het boek is Karloff, een konkrete mythe voor de geïnteresseerden) uitleg over vampiers vond..

Ik heb het sowieso altijd al gevaarlijk gevonden om een strip te verfilmen met echte acteurs maar met het succes van menig Marvel verfilming stond ik hier minder weigerachtig tegenover dan vroeger maar dit is wel het absolute dieptepunt dat ik ooit ben tegengekomen. De familie Kiekeboe is nochtans niet zo enorm moeilijk in beeld te brengen maar zelfs dan nog slagen ze er in om de boel serieus te verpesten. Zo is Dirk Bosschaert als Marcel veel te dik (die snor is verschrikkelijk, zelfs Groucho zijn snor zag er nog echter uit en die was erop geschilderd...) maar Annemie Gils als Charlotte is wel de hoofdvogel. Zelden zo'n slechte adaptatie gezien terwijl het personage eigenlijk toch niet zo moeilijk na te doen is. Met Anne Somers krijgen we een Fanny met sproeten èn een pruik om U tegen te zeggen. Sowieso is de aankleding enorm brak (die pruik van Goegebuer!) te noemen. En dan is het vreemd om te zien hoeveel bekend volk hier eigenlijk zijn medewerking aan heeft verleend. We krijgen een jonge Herwig Ilegems (die tegenwoordig veel furore heeft gemaakt met onder andere Van Vlees en Bloed en Duts) maar ook Luc Philips, Jenny Tanghe en Wim Opbrouck hebben een kleine bijrol. De ene beter als de andere maar het zijn vooral de acteurs uit Familie (onder andere Jef Desmedt en Anne Somers) en FC. De Kampioenen (Ben Rottiers) die de film de nek omdraaien. Ann Ceurvels als Mona was nog vrij goed trouwens maar die moet dan ook niet meer doen dan in bikini of weinig omhullende kleedjes rondlopen.

Mijn versie duurde trouwens maar 60 minuten maar op de achterkant staat dat het om een herwerkte versie gaat. Ik vraag me dan ook af wat er in die 20 minuten extra nog verteld had kunnen worden doordat de film het album letterlijk plaatsje voor plaatje volgt. Mij hoor je in ieder geval niet klagen dat ik de kortere versie heb gezien. Een schamel puntje voor een paar goede rollen maar schitterend is dit zeker en vast niet. Ben wel benieuwd naar Misstoestanden, die schijnt zowaar nog slechter te zijn.

1*

Het Witte Bloed is een verfilming van de gelijknamige strip uit 1987 van de in België populaire strip Kiekeboe (tegenwoordig bekend onder de naam De Kiekeboes).

Het album mag gezien worden als één van de betere delen uit de reeks, die zich met name kenmerkt vanwege de spitsvondige grappen. Maar wat in een strip werkt, komt niet altijd goed uit de verf op het witte doek. Of in dit geval het tv-scherm, want het lijkt me niet dat deze film voor een bioscooprelease in aanmerking kwam. Het Witte Bloed ziet er ongelooflijk amateuristisch uit en lijkt wel op een afstudeerproject van een filmschoolstudent. De film oogt goedkoop, met bordkartonnen decors, afgrijselijke kostuums en de slechtste make-up effecten alsmede pruiken die ik ooit in een film heb gezien. Ook het acteerwerk is belabberd en de dialogen zijn rechtstreeks gekopieerd uit de strip zelf.

Enige creativiteit is dan ook nauwelijks te bespeuren in deze film, die dan ook bepaald geen recht doet aan het stripboek en al gauw in de obscuriteit belande. Deze film zou oorspronkelijk de pilot moeten zijn van een tv-serie, maar die werd afgeblazen omdat de kosten te hoog waren opgelopen bij het filmen van Het Witte Bloed. Waar deze kosten uiteindelijk in zijn gaan zitten is mij een raadsel.