Der Bunker (2015)

Voor de duidelijkheid als je liefhebber bent van gore of een goede jump-scare, zelfs als je liefhebber bent van een verhaal die shockt naar een twist, dan is dit misschien niet de film die je zoekt. De genre-aanduiding is namelijk nogal onduidelijk er had ook SF kunnen staan? Maar wat is het wel? Tja het is een goede film, echter kan ik niet goed omschrijven waarom. Het zit vol met absurdistische humor. En ja die is goed! Maar er is niets schokkends aan de film, we zien wel een paar druppels bloed en een borstvoeding scene. Echter ook die zijn redelijk mak en gebeuren gewoon. Regisseur Nikias Chryssos doet daarom met de film iets goeds want ondanks er niets, of dan ook maar iets gebeurd blijft je gebiologeerd kijken. Dat is natuurlijk ook te danken aan de vier (of vijf ) acteurs. Verder moet de film het vooral hebben van het absurde "verhaal." Het laat zich misschien nog het meest vergelijken met de film "Dogtooth" Als je alleen al de zeer markante acteur Daniel Fripan, in de rol van Klaus, zie spelen: en vol-overtuigen zeggen dat hij de president van Amerika wordt. De film is met zijn absurdistische goede grappen en verhaal een entertainende leuke film geworden.

Aparte film. Ik bleef geboeid kijken. Het werd nergens saai. Ik had 'm al lang in de bibliotheek gezien en ik twijfelde of ik het wat zou vinden. Ik ben blij dat ik 'm nu eindelijk gezien heb. De film heeft een bizar en creepy sfeertje, de acteurs zitten goed in hun rol en het verhaal kijkt vlot weg. Qua humor en horror valt het mee, ik zou het ook niet 1,2,3 een komedie/horror noemen, al vond ik het soms best grappig en spannend. Als je van absurdistische films houdt, is het een aanrader. 4*

Dit was inderdaad een bizarre film. Niet echt een volbloed horror te noemen, maar er is wel voldoende mysterie aanwezig om er een beklemmend gevoel aan over te houden. De film duurt gelukkig niet zo lang, maar achteraf blijf je toch met een vreemd gevoel achter.

Mij boeien dergelijke films wel die eens buiten de lijntjes willen kleuren. Het personage Klaus alleen al, een dwerg die werd beschouwd als een normale 10-jarige. Eentje die ervan droomt om president van Amerika te worden. Of beter, wiens ouders dat verwachten. Geweldig grappig wordt het wanneer de student droog aanhaalt dat er wel wat meer nodig is dan alleen wat hoofdsteden te kennen...

Inderdaad niet zo makkelijk om te bepalen wat de film goed maakt. Hem afkraken is namelijk een stuk eenvoudiger en veiliger. Het zijn die kleine absurde dingen, de creativiteit van het gebeuren ook al gebeurt er niet zo heel veel. Je hebt telkens dat idee dat de climax nog moet komen. Die blijft echter wat uit, maar dat vond ik geenszins erg.