Revenge in the House of Usher (1982)

De vertolkingen zijn beneden alle peil, de trucages zijn belachelijk slecht en het verhaal is slaapverwekkend. Voeg er dan nog aan toe dat er enkele fragmenten geleend werden uit "Awful Doctor Orloff" dat twintig jaar vroeger werd gemaakt en je hebt een compleet overbodige film. Met het meesterlijk verhaal van Edgar Allan Poe heeft dit onding niets te maken. Het enige pluspunt is misschien dat deze prent - in tegenstelling tot veel ander werk van Jesus Franco - niet vulgair is.

Volgens de trivia op IDMB zijn er maar liefst drie versies van deze film en zijn ze totaal verschillend van plot. In de originele versie (éénmalig in het openbaar vertoont op een Spaans filmfestival onder El Hundimiento de la Casa Usher) is Usher een oude moordenaar die wordt gekweld door de geesten van zijn slachtoffers. In een tweede versie is Usher een bovennatuurlijk wezen dat menselijk bloed nodig heeft om in leven te blijven. Tenslotte, in de derde versie, werd hij veranderd in een gekke wetenschapper die dorpsmeisjes ontvoert en hun bloed gebruikt om zijn dochter Melissa in leven te houden. Die laatste versie is ook de enige die beschikbaar is. Echter is het absoluut het soort film dat bijna niet kijken is (omdat je tijdens het kijken net zo comateus wordt als de dochter van Usher). Jesús Franco gaat voor een zo goedkoop mogelijke gotische uiterlijk en knutselt met verschillende stukjes uit Poe-verhalen en zelfs een beetje Stoker's Dracula één of ander plot in elkaar. Gebruikt ook als flashback om het verleden van Usher te vertellen, zwart-wit beelden van het 20 jaar eerdere; Gritos en la Noche (Film, 1962) En op elk ander vlak was het over het algemeen vrij tam. Er is weinig horror (het spelletje "Ring Around the Rosie" was het engste van de film) en Franco's gebruikelijke inzoom op vrouwelijke naakt en kruis (al is dat eerder iets positief) was er ook niet! Met een verhaal dat kruipt in het tempo van een slak overdrijf ik niet als ik zeg dat dit erg langdradig was!