Springen (1985)

Komaan,zo slecht is hij toch niet? Het acteerwerk is wel inderdaad ondermaats met al die griezelige oudjes en Maya van den Broecke. Voor de rest valt het allemaal wel mee. Herbert Flack zit goed in z'n rol als playboy die z'n toevlucht zoekt bij een olifant. Opzich is het wel een origineel idee in het tehuis om WO II na te spelen of een rechtszaak van één van de bejaarden nog eens te reconstrueren. Ook een mooie soundtrack.

Absoluut geen slechte film.

2.5*

Robbe De Hert als buitenwipper

Ondermaatse film met een onmogelijk plot, meerdere scènes die geen enkele zin hebben, zelfs niet zo best camerawerk en acteurs die absoluut geen indruk maken, tenzij misschien Herbert Flack die wel oogt als directeur-playboy.

Zag een fragment van deze film enige jaren geleden en had het best daarbij gelaten.

Semper Vivax

Het is altijd fijn om nieuwe regisseurs te ontdekken en met Springen ben ik aan één van de minder bekende Vlaamse regisseurs aangekomen: Jean-Pierre De Decker. Iemand die indertijd met zijn debuutfilm meteen wat schandaal opwekte en dan ben ik altijd wel geïnteresseerd. Springen is niet zo makkelijk op DVD te vinden, maar gelukkig bood de Vlaamse filmcollectie van Het Laatste Nieuws van x aantal jaar geleden weer soelaas. Inclusief 2 toffe extra's uit het VRT archief trouwens!

Jammer dat de film niet zo interessant is als Ingrid De Vos die bij Mike Verdrengh ligt te verkondigen hoe ze de rushes heeft bekeken en dat het toch zo'n intrigerende film is geworden. Op papier kan ik haar geen ongelijk geven in ieder geval: een productie van Roland Verhavert met Herbert Flack (die in de jaren '80 alomtegenwoordig en gewoon erg goed was) in de hoofdrol, een helpende hand van Stijn Coninx in het scenario (en ook als regie-assistent), de montage die in handen van Ludo Troch is gekomen en mijn geliefd enfant terrible van de Vlaamse cinema heeft nog een piepkleine bijrol als portier van een nachtclub. Het eindresultaat laat zich echter vooral kennen in de herhaling. Hoewel het idee om de wensen van een stel oude mensen in te willigen nog voor een aantal leuke ideetjes zorgt (de openingsscène met Wereldoorlog III is wel tof gedaan qua budget), is het op den duur teveel van hetzelfde en zakt de film in elkaar wanneer er een einde - of gewoon iets van plot - aan gebreid moet worden.

Jammer trouwens dat dit de laatste film van Jef Cassiers is geworden. De acteur die vooral in de jaren '60 furore maakte met onder andere Het Manneke, Kapitein Zeppos en Johan & de Alverman zou uiteindelijk maar 57 jaar worden en heeft hier een redelijk grote bijrol als Mijnheer Clement, de enige bewoner van het rusthuis die er niet graag is. Herbert Flack probeert als flamboyante en rokkenjagende directeur de boel nog wat overeind te houden en lukt daar nog wonderwel in en ook het rolletje van Mark Verstraete (die bij het grote publiek nog steeds bekend is van De Kotmadam) is nog de moeite. Verstraete schmiert er weliswaar danig op los, maar om de een of andere reden werkt het wel. Het is dan ook jammer dat de rest van de cast compleet in elkaar zakt vanaf het moment dat ze een woord moeten uitbrengen. Toffe soundtrack nog wel van Dirk Brossé, ik wist helemaal niet dat die zich had bezig gehouden met muziek voor films.

Een kleine schandaalfilm waar vandaag de dag niet veel meer van overschiet (van het schandaal toch, al zou het volgens De Vos vooral de poster zijn geweest die over de tongen ging. Moeilijk te beoordelen in ieder geval. Het is het soort film waarbij eens iets anders werd geprobeerd en daar mag je De Decker niet op afrekenen maar het is toch wel veel hit or miss. Flack en Verstraete redden de boel en sleuren een nipte voldoende uit de branding.

2.5*

De film mag dan (in Nederland) weinig bekend zijn, het boek waarop het is gebaseerd is dat kennelijk nog minder. Niemand hier heeft het erover. Ik doel op 'Uit het raam springen moet als nutteloos worden beschouwd' (de volledige titel komt in de slotscène voorbij naast de brandblusser) van Fernand Auwera. Ik las het boek in 1983 voor het eerst en enkele jaren geleden nog eens. Doorheen het bekijken van deze film speelde het door mijn hoofd omdat diverse scènes me helder voor de geest zijn blijven staan. Deze film volgt het verhaal uit het boek behoorlijk getrouw. Ik had mij Bellina nog iets voluptueuzer voorgesteld - maar ja, vind maar eens zo'n actrice. Pipo en Axel zijn voor mij perfect gecast. Ik had te doen met de eenzame olifant (ik hoop dat ze buiten de film soortgenoten om zich heen had). De locatie spoort met mijn voorstelling uit het boek en is goed gebruikt. Het onwerkelijke acteren van de zwaar overschminkte bejaarden vind ik een mooie toon van absurditeit toevoegen aan een toch al absurde tragikomedie. Die seksscènes zie ik maar in het licht van de tijd. Zou de film vandaag zijn gemaakt was er vast niet veel van te zien geweest. Geef ik dan, omdat ik zowel van het leuke boek als van deze verfilming genoten heb, toch maar een eigenwijze 3,5 ***.

Lekker eighties. Zo wordt er niet meer gefilmd. De onvolkomenheden maken de film. Verder heel veel knipogen naar andere zaken. Bijv. de link naar het album Kuifje in Afrika bij de bejaarde die graag een olifant wil schieten. Verder leuk rolletje voor Emly Star die enkele discohitjes had in de 80's. Verder veroorzaakte de film een rel bij de première op t filmfestival in Toronto. Bij de Academy awards voor beste buitenlandse film werd deze zelfs geweigerd. De eenvoud en t cliché maakt de film.