Slave Girls from beyond Infinity (1987)

Super vermakelijke, ondergewaardeerde pulp!

Bimbo's in veel te kleine bikini's die in een goedkope, door een rookmachine geteisterde, filmstudio achtervolgd worden door een creepy Christian Bale look-a-like, robots en de ocasional zombie. Dat is hoe je Slave Girls from Beyond Infinity kort kan omschrijven. En dat levert een zeer vermakelijk filmpje op.

Elizabeth Kaitan en Cindy Beal zijn een heerlijk duo. Acteren kunnen ze absoluut niet, maar lol lijken ze wel te hebben met hun rol. De film zit vol zelfspot, cheesy effecten en lelijke decors, maar vooral de robots zorgen voor veel hilariteit (de moralistische robot en de geile robot die stevig met elkaar in discussie gaan omtrent het bespieden van één van de naakte space chicks is echt geweldig). Het verhaaltje is flinterdun, maar een uitstekend uitgangspunt voor wat simpel vermaak. Goede speelduur ook. Met 70 minuten duurt het gelukkig niet te lang, want dan kunnen dit soort films nog wel wat vervelend worden.

Slave Girls from Beyond Infinity is low-budget pulp, en dat weten de makers en cast gelukkig ook. Daarom neemt de film zich nooit serieus, en dat maakt deze film tot een geslaagd ritje.

Doet me trouwens ook nogal denken aan Empire of the Apes (2013), wat er ook heel vermakelijk slecht uit ziet.

Heel, heel lang geleden, (want, in de jaren-80, toen big-hair kapsels nog net in de mode waren) en ver, ver weg (in een universum waar niemand zich zorgen maakte over scripts en dat soort futiliteiten). Daar speelt zich dit epos af, over de slavinnen van voorbij de oneindigheid. Welke oneindigheid, hoor ik vragen? maar om die vraag te beantwoorden, zal je de film zelf moeten zien. Misschien wel meerdere keren - en als je het dan snapt, leg het mij dan uit. En al net zo - slavinnen? damsels in distress, dat dan wel, maar ja, dat klinkt niet voor een titel.

Waar zal ik eens beginnen. Wellicht met de absoluut geniale teksten. Zoals Daria aan het einde te zeggen krijgt is daarvan misschien wel de beste samenvatting: ‘Our universe is vast... Full of wonders!’ - maar voor het zover is, krijg je talloze even sterke of nog veel betere dialogen langs. Vaak met dubbele betekenis, bijbedoeling en al wat daar verder nog voor te verzinnen is - en absurde situaties, en elk daarvan met een schuine knipoog.

De slavenmeisjes uit de titel hebben ook zoals beloofd de hoofdrol. En dan vooral Elizabeth Kaitan (ook wel Caytan), die met haar enorme bos blonde krullen en haar zeemleren bikini zo uit een tekening van Rowena Morrill gestapt lijkt - precies passend in het tijdsbeeld van de jaren 80 en de voorplaat van talloze boeken die ik in die tijd las. Verder nooit iets van haar gezien, maar een nogal onderschatte actrice als je afgaat op wat ze in deze film doet. Ofwel dat, of echt geniale casting, want het klopt gewoon allemaal precies - campy, cult, pulp, hoe je het noemen wil is me om het even. En met een uitstraling waar zelfs een robot het warm van krijgt - of nee, dat was het andere slavenmeisje, Cindy Beal. Het is maar goed dat het allemaal fantasy is.

En dat geldt ook voor het script. Vol met enorme plotholes en volstrekt onwaarschijnlijk, en ook dat is precies juist. Want het script dient overduidelijk maar een doel, en dat is om de supermooie slavinnetjes van de ene onwaarschijnlijke damsel-in-distress situatie naar de andere te krijgen, met een excuus om dan weer gekleed te gaan in een klein konijnenvelletje, dan weer in een zijden niemendalletje voor de nacht, en dan af en toe nog wat charmant glanzende chroomstalen bondage. Is het met de helden dan wat dun gezaaid, gelukkig zijn de dames meer dan capabel om zichzelf te redden - en ja, ook daarover heeft Daria een paar mooie lines. Als er al een ding is waarin het script steken laat vallen dan is het wel dat de beide blondines veruit meer aandacht krijgen dan Brinke Stevens. Hoewel, ahem, zij ook wel weer ‘haar’ scene heeft.

Bref, waar ga ik eigenlijk heen met mijn betoog, ik raak er al haast de draad van kwijt - grotendeels omdat ik de film terwijl ik schrijf alweer loopt. Het is gewoon pure cult, exploitation uit een tijd toen dat nog nauwelijks een woord was, maar ook volledig in lijn met de beeldvorming van het fantasy genre zoals dat toen heel populair was - wat ik al noemde, alles perfect in de stijl van de fantasy tekenaars in die tijd die op het omslag van talloze boeken stonden. Maar ook enorm grappig, onserieus en toch precies in stijl. Eigenlijk gewoon perfect gemaakt, en volstrekt ondergewaardeerd. Jammer dat de aangever op het einde nooit een vervolg gekregen heeft - hoe geweldig zou dat geweest zijn, een hele serie films met de avonturen van Daria en Tisa. Beyond infinity.

Nauwelijks iets om de film mee te vergelijken verder - het genre ‘big-hair blonde bad-ass heroine slavegirl exploitation comedy’ is tenslotte maar wat smal. Eigenlijk ken ik nu dus alleen deze film - als iemand suggesties heeft, ik hoor ze graag...

Natuurlijk is dit wel heel erg b niveau met zeer matig acteerwerk maar de dames zien er lekker uit en aan de set decors te zien zie je wel af dat er wel moeite voor is gedaan om nog een sfeer te scheppen .

2 sterren voor de moeite dan maar .