Uit Elkaar (1979)

De populariteit van de filmmuziek zorgde ervoor dat de film een bescheiden bioscoopsucces werd: 368.957 bezoekers.

bron: nfdb

De gehoorde kritiek dat het een megalomane film is, kan ik wel onderschrijven. Alles draait om Herman die naar ik vernam hiermee zijn eigen scheiding van zich afgeschreven heeft van Marloes Fluitsma die notabene in de film meespeelt. Hij heeft ook wel heel erg zijn eigen leven met de film verweven door de theaterster hetzelfde te laten zijn als Herman van Veen in het theater.

De film is wel op veel punten onduidelijk. Bv de rol van de herhalingen in de film. Dat hij tot tweemaal toe Jacques Brels 'La chanson des vieux amants' in vertaling (van Lenneart Nijgh naar ik meen) zingt, is wat vreemd. Brels lied draait om een kinderloos echtpaar dat bij elkaar bleef. "Uit elkaar' en het liedje over de afgekickte dochter die bij thuiskomst onverschillige ouders die geen aandacht aan haar besteden aantreft, passen weer wel.

Guido de Moor heeft een hele irritante rol die te lang doorgaat. Grappig dat Joop Doderer erin meespeelt al begrijp ik niet waarom zo'n slechte stripteaseact uitgebreid aan bod moet komen. Enkel de hang naar bloot in Nederlandse films of toch een diepere betekenis waarin de maker wil laten zien dat de liefde voor kind (Van Veen) en kleinkind (Doderer) zover gaat bij deze twee heren dat ze zelfs niet geïnteresseerd zijn in de dame voor hun neus? Dat mag ik toch niet hopen?

De film draait inderdaad volledig om Herman van Veen. Hij is vrijwel constant in beeld en zingt er lustig op los. Aardig, meer niet. Waar het de film vooral aan ontbreekt, is een duidelijke structuur en snelheid.

De talloze flash-backs/flash-forwards (?) werkten soms vrij verwarrend. Herhaalden zichzelf ook, alleen dan in een ander jasje, vandaar dat ik me afvraag wat er nou getoond werd. Wat wel duidelijk is, is dat Van Veen tot de conclusie komt dat hij beter af is bij zijn gezin en dat hij niet zonder ze kan.

Ontroerend is het op geen enkel moment, maar vervelend om naar te kijken is het ook niet. De muziek (naast de liedjes van Herman van Veen zelf) is verzorgd door Erik van der Wurff, die ook voor de muziek zorgde van de serie 'De Legende van de Bokkerijders'. Veel deuntjes zijn herkenbaar, en natuurlijk zijn prachtige pianomuziek. Weet iemand misschien of er van Van der Wurff ooit iets op cd verschenen is?

Al met al wel een aardige film, al is het maar om de sfeer en de acteurs/sctrices. De jonge Frits de Rek doet het als het zoontje Erik best goed vind ik. De rol van De Moor is inderdaad wat te lang uitgerekt, waardoor het irritant werd ja. In het begin vond ik het nog wel even grappig.

De muziek en de liedjes in deze film zijn zondermeer uitstekend, maar dat is dan ook het grootste pluspunt. De verschillende flashbacks/forwards brachten mij in verwarring en op een gegeven moment kon ik er geen touw meer aan vastknopen. Toch heb ik wel redelijk geboeid zitten kijken, maar toch is het voornamelijk een Herman van Veen-show geworden, waarin namen als Monique van de Ven, Joop Doderer en andere bekende acteurs ook even een briefje mogen opdragen.

De striptease-act in de film is volkomen misplaatst en smakeloos. Geen slechte film, maar niet erg helder.

Een om mee te praten

Eentje voor de sier

Een om bij te slapen

En een om zo nu en dan en dan alleen voor je plezier

Een om mee te schrijven

Een lelijke met verstand

Een om in te blijven

En eentje in reserve onopvallend bij de hand

Een voor hoogtijdagen

Een voor door de week

Een die niks komt vragen

En een om fijn te haten omdat ze alles tegenspreekt

Een voor zwoele blikken

Een voor boterham met spek

Een met moedervlekken

En een met vuile streken, maar wel helemaal te gek

Wat mij betreft is deze film een totale flop. Een kwelling voor mijn ogen. Pseudo docu achtig verfilmd, het theater gedeelte is zeer vervelend en het privé gedeelte erg depressief. Ik dacht ook nog dat er iets mis was met mijn dvd, want de film leek het tweede gedeelte steeds in herhaling te vallen. Niet te volgen, alleen interessant voor van Veen fans. Gelukkig voor van Veen is hij beter in andere dingen dan films maken, want dit is bagger.

Alweer een tijd geleden dat ik deze film zag, maar ik had veel moeite om alles op de juiste plek te zetten. Het leek soms wel of de te monteren delen op de grond zijn gevallen en dat iemand die het scenario niet kende alles weer aan elkaar heeft geplakt onder mom 'god zegene de greep'. Warrig, zweverig, misschien typisch jaren 70. En wat Monique van de Ven in zo'n film moet ontging me al helemaal. Gisteren bij de kringloop wel de LP met filmmuziek gescoord, voor die 50 cent kon ik m niet laten liggen, want hij was puntgaaf. Straks een luisteren. En dat lied vind ik geweldig... één om mee te praten etc.

Werkelijk nog nooit van deze film gehoord.

Verschrikkelijk. Intensive Care, De Zeemeerman en De Gulle Minnaar mogen dan de reputatie hebben, dat is alleen maar omdat Uit Elkaar niet bekend genoeg is. Verschrikkelijk onsamenhangend, niet doorheen te komen. 1,0*