Satyam Shivam Sundaram: Love Sublime (1978)

Na eerst Yaadon ki Baaraat (1973) en Pakeezah (1972) gezien te hebben, is deze film een logische volgende stap in de Bollywood verkenning.

Uit die eerste film zien we Bollywood superster Zeenat Aman terug. Was ze daar al een stralend middelpunt, in deze is ze een groot deel van de tijd half naakt / in gewaagde kleding en al even gewaagde poses te bewonderen. En dat terwijl ze een lelijk/mismaakt meisje moet spelen. Dit was een van de grote kritieken op de film destijds als ik de beschrijvingen zo lees... al is de film ondertussen volgens mij wel een cult-favoriet geworden en kreeg ze toch ook een nominatie voor beste actrice hiervoor...

De tweede film steekt deze naar de kroon wat betreft sprookjesachtigheid. Deze film gebruikt regelmatig zelfs psychedelische filters en alles is zo over-the-top (stilering, verhaal, karakters) dat het bijna psychotisch te noemen is Maar dat maakt het dus ook een geweldig cult dingetje. Het is allemaal zo extreem, dat ik goed kan begrijpen als de meeste mensen de film te belachelijk vinden om er een serieuze waardering aan te geven, maar als je het neemt voor wat het is, dan vond ik hier toch uitermate veel te genieten eigenlijk.

Heb verder van Kapoor alleen nog Awaara (1951) gezien, maar ik herkende zijn stijl toch al wel op punten terug. Hij is duidelijk fan van groots opgezet / dik aangezet musical spektakel en steekt hierbij de Amerikaanse modellen naar de kroon. Qua kleurgebruik en kunstmatige sets doet dit ook wel wat aan het Shaw Brothers studio werk denken, alleen zijn dat soort film in vergelijking met deze film maar hele goedkope kleine productie-tjes.