Snuff (1975)

De film die ik altijd graag zou willen zien. Een vage producer zou 'snuff materiaal' hebben toegevoegd aan het werk van de familie Findlay om vervolgens de wereld te bestoken met valse berichten over deze 'echte snuff film'. Het einde maakt alles duidelijk! Uiteraard is dat niet zo. De tagline is zoiets als: Gemaakt in argentinie where life is cheap. De oorsprong van Snufffilms-legends. Geweldig toch! of niet? eeh

Yep, net zoals de film Last House On Dead End Street. daar gingen ook de vreemdste geruchten over.

deze film lijkt mij zo goed als onvindbaar, zoek hem al lang maar kan hem nergens vinden, zelfs niet op VHS

Zwakke prul!

Er mag dan misschien wel een mythe rond deze film hangen maar het kijken loont zeker niet de moeite en bij het zien wordt al snel duidelijk dat die mythe volledig uit de lucht gegrepen is.

De acteurs zijn ronduit slecht.

Het verhaal heeft inhoudelijk niets te bieden.

De special effects zijn onder het zwakste amateurniveau te situeren.

De laatste, zogezegd toegevoegde 2 minuten, zijn iets beter op gore gebied maar zijn ook van een zwak special effects niveau en kunnen de film zeker niet meer redden.

1,5* voor een film om moe van te worden.

wat voor geruchten waren dat dan?

Dit is amateuristisch prul van het laagste niveau. Niets, maar dan ook niets kan me weerhouden om me de laagste quotering te geven voor dit onding. Acteerprestaties, editing, aankleding, locatie, enz is allemaal beneden peil. 70 min krijg je een soort sekte te zien die op het einde enkele mensen vermoordt en in de laatste 5 minuten zie je een meisje vermoordt worden onder toezicht van enkele camera's . Waar deze film zijn (cult) status vandaan heeft is me een raadsel!

SNUFF (LIMITED EDITION) by Blue Underground, directed by Michael & Roberta Findlay - blue-underground.com

Wat een gezellige zooi weer.....

Gelukkig duurt de film niet al te lang met z'n 76 minuten, maar alsnog is het vrij moeilijk door te komen. Het biedt gewoon weinig en kan niet boeien. De film is daarnaast ook 1ste klas amateur werk. Die vreselijk dom uitgebeelde moorden die zo onrealstisch over komen. Ook dat irritante geschreeuw en het bevat ook nog eens een slaapverwekkend verhaaltje. Een van de eerste/vroege films uit de jaren 70. Klinkt best bijzonder, maar dat is het dus absoluut niet! De film krijgt dus gewoon een 0,5.

SAAI

Het enige leuke aan de film was de lekkere redhead

Verder veel te lang - het voelde veel langer aan dan 80min

SAAI

Het heeft enige cultwaarde, maar het is inderdaad behoorlijk slecht. Wie niet geeft om spoilers kan deze scène even bekijken voor het niveau.

Enige poging om hier een coherent plot in te vinden, heb ik al snel moeten laten varen. Satanische sekte, hippie girls on bikes met honger naar seks en bloed, getaande huid en bleke borstjes. Klinkt heel even leuk totdat je het resultaat ziet. Er is meer geschreeuw, gekreun en overdreven gelach dan dat er geweld en seks wordt getoond. Waarom heb je dan een camera. Als de borsten groter waren geweest zou ik durven zeggen dat dit een film was van die talentloze zak hooi (quote van Woland) van een Russ Meyer. Die wist een film over seks en geweld ook altijd saai te maken door dingen die opwindend moesten zijn steeds te editen en te laten afwisselen met willekeurige acties. Kennelijk is de film aanvankelijk gemaakt door Roberta en haar man Michael Findlay (die ook een kleine rol heeft in de film) in 1971 als The Slaughter. Ok zij leverden ook wel wat baggerfilms af maar zaten nooit verlegen om veel naakt en seks dat bij momenten bijna hardcore was te tonen. Was het een poging om het anders aan te pakken en aan de buitenwereld te tonen dat ze ook een echte film te maken? Nu dat is dan aardig mislukt. Of was het origineel gewelddadiger met meer naakt en seks en is er aardig in geknipt. De film was berucht omdat er een verhaaltje de ronde deed dat er een snuff scène aan het einde van de film zat. De snuff scène is inderdaad achteraf toegevoegd, maar is uiteraard fake. HG Lewis was ondertussen al op filmpensioen en zou ongetwijfeld hebben gelachen met die waardeloze poging om zijn gore scènes te kopiëren.

Inderdaad hoe amateuristisch kan je geweld en sterfscènes maken? Op die manier dus...

Ja, ik kan er ook niet heel veel meer van maken. Het grootste deel van Snuff heeft niets met snuff-films te maken, maar is meer een soort van Manson-family achtige horror waarbij een groepje dames her en der mensen afslacht. Om de een of andere reden doet de maker wat pogingen om dit wat arty te maken, maar dat helpt niet echt; de acteurs en effecten zijn bijzonder matig en van het plot hoeft een film als dit het ook niet te hebben. Wel wordt het daardoor nog wat saaier en trager dan een film als dit nodig heeft. Vervolgens is daarachteraan nog een fake snuff-scene toegevoegd, die ook niet echt heel overtuigend is. Ik heb ze wel eens beroerder gezien (sterker nog: eergisteren bijvoorbeeld), maar deze zal niet zo snel in de herkijk gaan.

Deze film begon als een low-budget film getiteld The Slaughter (1971) , die werd geschreven en geregisseerd door Z-filmmakers Michael Findlay en Roberta Findlay. Gemaakt in Zuid-Amerika en gefilmd zonder geluid omdat de acteurs heel weinig Engels spraken. Na een beperkte release en vier jaar op de plank te hebben gestaan, doopte distributeur en producer Allan Shackleton het om tot 'Snuff' (na het lezen van een krantenartikel over snuff-films)en voegde archiefbeelden en een nieuw einde toe, gefilmd door Simon Nuchtern. Zonder dat einde en de protesten eromheen, (en niet te vergeten een video-nasties) zou deze film al lang vergeten zijn.

Die ontstaan-geschiedenis is misschien zelf wel interessanter dan de film. Want het verhaal toont een Manson Familieachtige cultus van motor-/hippiemeisjes, die een zwangere actrice willen vermoorden... Maar tja...het is vooral veel onkunde...slechte cinematografie, een score van een totaal niet passend allegaartje van soft-erotiek jazz en Afrikaanse vibes, er zijn stockbeelden van carnaval en andere dansfestijntjes, gekreun, en gelach...Nog wel zijn er een paar verontrustende beelden (mes tussen tenen, jong meisje en oma worden vermoord) maar echt voldoende zijn die niet!

Op naar het einde. Het stukje waar de controverse over bestond. Hierin besluit een regisseur zijn actrice te vermoorden terwijl de rest van de crew toekijkt en meehelpt. Net zoals iedereen met twee ogen kan zien, was dit duidelijk nep! Het was dus duidelijk marketing... Maar eerlijk is eerlijk het "snuff"-segment van regisseur Nuchtern was het beste deel van de film! Welliswaar gefilmd op een pornoset maar met op zijn minst een semi-professionele crew en een aantal fatsoenlijke gore-effecten. Wel volgens de huidige normen van de jaren '70 natuurlijk! Maar afgezien van die laatste 5 minuten was de film moeilijk vol te houden.