The Last Minute (2001)

kom op nou mensen. is deze film het kijken waard of niet?

Wat ik er van gehoord heb moet hij best aardig zijn.

Ik heb gisteren de trailer gezien op de dvd van Deathwatch en ik moet zeggen dat het er erg cool uit zag. Ik ben benieuwd, hoop hem snel te kunnen zien.

Lijkt een beetje op het verhaal Glamarama, een boek van Brett easton ellis. deze wordt trouwens ook verfilmd door Roger Avery. Blijkbaar is zijn samenwerking met easton Ellis zo bevallen met The rules of atraction dat ze nu weer samen bezig zijn.

Leuke film! Vind hem een beetje een combinatie van diverse Engelse films. 4*

Trailer .

Als je van een trailer moet afgaan kom je vaak bekocht uit. In het geval van Last Minute worden beloftes gehouden en krijg je voorgeschoteld wat er op het menukaartje stond, nl. een niet zo frisse duik in een donker wereldje opgeleukt door flashy kleurtjes, slow mo's, speed ramping, flitsend montagewerk en een fantastische soundtrack.

Het uitgangspunt van het filmpje is zo stom nog niet. Hoewel in feite niets meer dan een schreeuw naar de kortzichtigheid van de consumptie, wegwerpmaatschappij ten opzichte van een artiest, wie door het banale rise and fall wordt gegrepen en hier een serieuze knauw van krijgt.

Helaas gebeuren er tijdens die ''fall'' een aantal dingen waar ik stante pede door uit de audio-visuele rush ontwaakte. Net wanneer je denkt dat de hoofdpersoon dreigt te gaan vervallen in een ondergrondse wereld bevolkt door bizarre, onedele figuren, krijgen we te maken met een bende jattende kids .

Nu kan ik redelijk wat hebben, en stijl primeren boven inhoud, maar zoiets moet je me niet aandoen. Gelukkig valt er buiten deze royale domper nog voldoende te beleven, maar toch wringt zoiets en gaat een film met zoveel potentie een nare bijsmaak krijgen.

zoals ik al zei, een geweldige soundtrack ! Aardig wat Aphex' ambient en ook Amon Tobin, Bogdan Raczynski en Krush passeren even. Mede hier door, de durf en de consequente visuele stijl van de film ga ik toch nog een nipte 4* uitdelen, maar dat waren er zonder die spannende mélange minder geweest. Oja, oom (Udo) Kier laat zich ook nog even zien, al is het maar heel even. Altijd leuk .

Nog nooit gehoord van deze film!

Maar nu dus wel, want ik heb het gezien. En hoewel er meer in had gezetten was het zeker niet onaardig.

Verhaaltje is wel geinig, we krijgen de Rise en vooral Fall van een ster te zien. En het begon ook zeer goed met dit idee, foute types lekker engels en fijne muziek. Leuke scene ook wanneer ze in een soort underground freaktent komen. Maar helaas trekt Stephen "Blade" Norrington het niet door, en in het midden had ik even moeite om bij de les te blijven. Gelukkig herpakt meneer zich na een tijdje weer en krijgen we een passend einde.

De flow is niet helemaal daar, maar zeker wel een kijkje waard, opzich wel grappig dat hij hierna dan weer LXG maakt. Die was slecht

Anywho dit krijgt wel 3.5*

opzich wel grappig dat hij hierna dan weer LXG maakt. Die was slecht

En of. Slecht is dan nog een understatement.

Met dit werkje was hij wat mij betreft bezig met een flinke ''rise'', helaas liet de ''fall'' niet lang op zich wachten.

Alhoewel het zeker niet foutloos is, een vermakelijk en fris filmpje met een fijne sfeer dat technisch uitstekend in elkaar steekt. 3,25

Ben ik het niet mee eens. LXG is een prima vermakende film hoor, evenals Blade. Beide zijn niet bijzonder, maar wel prima cheesy vermaak. Ik ben dus ook benieuwd wat zijn andere 2 films inhouden.

How yes, eindelijk heb'k deze ook gezien. Da's de 3e van 4 films die Stephen Norrington tot nu toe heeft gemaakt.

Zijn andere films zijn: Death Machine (1995), Blade (1998) en The League of Extraordinary Gentlemen (2003).

Plot: (yep, I know, die valt hierboven te lezen maar ik breng het graag nog eens op mijn manier )

Billy leeft het losse leventje van een artiest en is in't begin van de film de hype van't moment en geniet met volle teugen van alle media-aandacht.

Hij wordt uitgenodigt op hippe party's en staat in het middelpunt van de belangstelling.

Maar even snel als het gekomen is verdwijnt hij uit de spotlights, zijn vriendin laat hem zitten omdat hij enkel maar kan praten over zijn eigen problemen en hoe hij de Wereld ziet, de egocentrische zak die hij is.

Al snel belandt hij in een leven op straat en komt in contact met vreemde lui die hem wegwijs maken in het armenbestaan, toch blijft hij geobsedeerd door de roem die hij koste wat kost terugwil...

Ik vond dit een prima film die overduidelijk de opmerkelijke visuele stijl van deze regisseur met zich meedraagt, héél knappe beelden en speciale camerastandpunten.

Het eerste uur komt er wat te veel filosofisch gezever in voor over de zin van het leven, maar daarna veranderd de sfeer en kom je terecht in een geschift misdaadverhaal.

Een héél vreemde film, da's echt zo eentje die gaat uitgroeien tot een cultklassieker.

De soundtrack die bij de DVD zat, staat vol elektronische songs en is bij momenten héél sfeervol.

Ik geef hem 7/10,

zeker de moeite om op te sporen op DVD.

Opmerkelijk is ook dat deze, voor mij toch, vrij onbekende DVD héél luxueus is uitgevoerd met een vouwhoesje, extra CD, mooi boekje in kleur en extra kartonnen hoesje, bizar...

Een aanrader voor de liefhebbers van vreemde films.

The Last Minute... Nooit van gehoord. Van Norrington kennen we natuurlijk Blade en L.O.E.G... Death Machine moet ik nog steeds zien. Maar deze titel was volgens mij alweer snel vergeten. Het leek me al een interessant project en die verwachting was uitgekomen.

The Last Minute is eigenlijk zo'n typische film die je wel meer had rond de eeuwwisseling. Blits, met een hele vracht soundtracknummers van de alternatieve weg. Hip en speels geschoten en met vele inspiraties.... maar ook met een maatschappelijk kritisch randje dat de loeren legt met de consumptiemaatschappij die in die periode zijn piek had bereikt.

Heel simpel; Billy Byrne had eerst alles, was beroemd, haalde geld binnen met modeshows etc... maar nu is hij door concurrentie en misverstand ineens alles kwijt en wordt hij bij zijn studio de laan uitgestuurd.

Ja, wat nu...

Hij komt op een nacht in aanraking met een dakloze jongedame en weet hij al snel verbinding te vinden in een ondergrondse locatie van de Britse hoofdstad.

Met The Last Minute krijgen we gewoonweg een surrealistisch uitstapje door Londen en krijgen we, in plaats van de Big Ben, Tower Bridge etc, de meest merkwaardige locaties, organisaties en plekken voorgeschoteld... om over de personages maar te zwijgen; de "cancerman", die taxichauffeur ( ), zo'n Jimmy Salville achtige pedofiel die een hele school kinderen gebruikt om in de stad te roven en te zakkenrollen, een sadistische concurrent... een feest gecombineerd met plastische chirurgie... en nog wel wat andere verknipte personages. In The Last Minute kan het allemaal.

Film heeft ook zijn mosterd gehaald bij Bret Easton Ellis, Danny Boyle en uiteraard nog gedeeltelijk van de Britse gangsterfilms. Norrington was lekker creatief bezig geweest en liet zijn geest waaien. De soundtrack, met Aphex Twin, Leftfield, Luke Vibert en Plastikman etc was de ultieme kers op de taart.

En dat einde... Tsja...

En toch zo onbekend en vergeten. Tijd om te updaten met een cijfer.

4,0*

Toch een kleine verhoging... Film blijft op een positieve manier naborrelen.