Uchu Kara no Messeji (1978)

"Een lange tijd geleden in een sterrenstelsel hier ver, ver vandaan..." Euh een Star Wars-film...? Nee...dit is Japans en had maar het halve budget! (destijds wel de duurste Japanse productie) Nu zit er zoveel Japans in Star Wars (Vaders samoerai-outfit, semi-Japanse namen als Kenobi en Yoda, verhaalelementen geleend van The Hidden Fortress, etc.) dat je misschien niet van een rip-off of kloon hoort te spreken?

Naast de invloed van Kurosawa's film-plot (en Star-Wars) is het ook een hervertelling van de Japanse roman 'Nanso Satomi Hakkenden' dat gaat over acht krijgers die voorbestemd zijn om samen te komen. Voor deze sciencefiction-variant worden er acht magische bollen (die lijken op walnoten) de ruimte in geschoten, en nagereisd door prinses Emeralida, totdat ze de voorbestemde helden vinden. De zaden komen terecht in de handen van een krijger-prins, een robot, een stel sympathieke idioten van de aarde en de oorlogsvermoeide generaal Garuda.

Het resultaat is een hopeloze maffe en opzichtige combinatie van Sword-&-sorcery-fantasie en Sciencefiction. Gedurende de 105 minuten durende speelduur van de film zijn er een verscheidenheid aan creatief ontworpen miniatuur ruimtevaartuigen, (in de vorm van een zeilschip, een gigantische gevechtsstation, onderling verbonden star-fighters en zelfs een hele planeet vliegt) lasergeweer en zwaardgevechten. Ook de kostuums lijken op dat wat ze hadden hangen met een allergaatje van de mode uit de jaren 70 tot gehoornde pakken van middeleeuws Japanse harnassen en zelfs marine-uniformen.

Wat de film bijzonder maakt, is de verbazingwekkend kleurrijke campy kracht en cheesy enthousiasme waarmee het wordt uitgevoerd. Hoewel het gebrekkig is en enigszins ook gedateerd, is het ook een zeer leuke niet-al-serieus-te-nemen film! Ongegeneerd puur leuk en het blijft consistent entertainen!

Kitscherige space opera. Wil duidelijk meeliften met de Star Wars hype van toen, maar doet dat lomp en zonder enige klasse. Je ziet ook een RD2 lookalike, Beba genaamd. Het verhaal is krakkemikkig, stroef en absurd. Zo moet de maan eraan geloven. De film was inderdaad een inspiratiebron voor de reeks San Ku Kai, daar zat ook zo'n in de ruimte vliegende boot in en heel wat beeldmateriaal uit de film werd in de reeks geïntegreerd.
Ik ben nog niet klaar met films van Fukasaku. De man heeft zowat alle genres aangedaan maar SF was duidelijk geen succes.